ซึ่งตอนแรกก็ไม่รู้หรอกว่ามันคืออะไร แต่เห็นหลายครั้งจากลิงค์ใน Twitter พอคลิกตามเข้าไปทีไร ปุ๋มก็จะเจอแต่ภาพสวยๆ น่ารักๆ เสมอ แล้วก็ไปเจอสโลแกนสั้นที่โบว์เขียนเอาไว้ว่า

“i blog whatever i like ”

ก็เลยพอเข้าใจคอนเซปต์คร่าวๆ ทีนี้ ก็แอบคิดว่า เราก็มี Blog อยู่แล้ว จะไปทำซ้ำซ้อนกันทำไม

เวลาผ่านไปสักพัก..ก็เริ่มเห็นพ้องต้องกันว่า…จริงๆแล้ว Tumblr เป็นเหมือน Bookmark สำหรับเรา ที่มาในรูปแบบ MiniBlog คล้ายๆ Twitter คือโพสไปแล้วมีคนเห็น มาชอบ มาแสดงความคิดเห็นได้ (แต่อันนี้ไม่ใช่ประเด็น ) หากเราไปเจอไรที่เราชอบๆ ก็เอามาเก็บๆไว้ ซึ่ง หากเราโพสแบบนี้ใน Blog เรามันก็คงเยอะแยะมากมายจนไม่มีเรื่องราวของเราจริงๆ คิดขึ้นมาได้ดังนั้น ก็เลยเปิดซะเลย 1 อัน

http://pumuq.tumblr.com

แรกๆ ก็ยังไม่ค่อยรู้สึกอะไร ว่ามันจะอินตรงไหน แต่หลังๆ เริ่มสนุก กับการตาม Follow คนที่มีอะไรน่าสนใจ บางคน ตามเค้าไป แล้วก็ตามลิงค์แต่ละลิงค์ที่เค้าเอามาโพส คือวนเวียนๆๆๆๆ ไปเจออะไรดีๆที่มีประโยชน์กับเราอย่าง”มหาศาล” โลกของการเรียนรู้มันกว้างใหญ่เสียเหลือเกิน เมื่อเราตามคนที่เราชอบ มุมมอง ทัศนคติของเค้า เราก็ได้อะไรดีๆ กลับมาปรับปรุงตัวเราด้วย

Tumblr ของปุ๋ม จึงไม่ได้ต้องการเรทติ้ง หรือ คอมเมนท์อะไร สำหรับปุ๋ม มันคือ “กล่องเก็บแรงบันดาลใจ” และ “หน้าต่างแห่งการเปิดโลกทัศน์” ปุ๋มสนุกกับการค้นหา และ เก็บเกี่ยว มันใส่ไว้ ใน Blog อันนี้..สร้างแรงบันดาลใจได้มากมายจริงๆค่ะ

สิ่งที่ปุ๋มสนใจและเลือกดู เลือกเก็บไว้ใน Tumblr อันดับแรกเลยคือภาพแฟชั่นสวยๆ มันจะออกแนว เรโทร วินเทจ..ชอบมาก เจอเป็นต้องเก็บไว้ แล้วก็พวกงาน Handmade D.I.Y ทั้งหมดเพื่องานออกแบบ และตัดเย็บชุดตุ๊กตาของปุ๋ม นอกจากนั้นก็จะมีพวก ของเล่น ของสะสม ดอกไม้ จักรยาน กล้อง ขวดโหล รูปถ่าย Object สวยๆ ที่สักวันปุ๋มก็คงจะถ่ายเก็บสะสมไว้เองเหมือนกัน

มีคนเคยบอกว่า ทำไมปุ๋มไอเดียเยอะจัง คิดทำโน่นทำนี่บ่อยๆ ปุ๋มมับอกว่า การที่เราจะทำผลงานอะไรออกไปได้นั้น เราต้องมี”ฐานข้อมูล” อยู่ในหัวสมองเรา แรงบันดาลใจต่างๆ เราต้องเสพเข้าไปให้ได้มากที่สุด เราเสพแต่สิ่งที่เราชอบ เมื่อวันนึงเราต้องใช้มัน มันก็จะหลุดโพละออกมาจากหัวสมองเราได้อย่างเป็นธรรมชาติ ในสไตล์ของเรา คือมีการ มิ๊ก ปั่น ผสมรวมกัน เป็นตัวเราออกมา..ปุ๋มเสพทุกวัน..ต่ะก่อน เสพแล้วชอบทำหาย หน่วยความจำมีน้อย ก็ลืมกันไปบ้างไรบ้าง แต่เดี๋ยวนี้มี ผุ้ช่วยอย่างคุณ Tumblr มาช่วย ก็ดีขึ้นเยอะเลยค่ะ เริ่มสะสมไรหลายๆอย่างแล้ว…เวลาอยากหยิบใช้ไรก็มาเปิดดู ..ช่วยได้เยอะลยค่ะ

^___^

ไม่รู้ไปโดนไรเข้าไป (แสปมน่ะสิ )

อยู่ในช่วงรอการตรวจสอบ เมล์ไปบอกแล้วไม่เห็นมีไรคืบหน้าเลย เบื่อๆๆๆๆๆ

คุงแมวดื้อก็ออกจากโรงพยาบาลแล้วด้วย…เค้าคุยไรกันในทวิตเตอร์ก็ไม่รู้เรื่อง

…

ช่วงนี้้เบื่อๆ นอยด์ๆ ยังไงไม่รู้

คงเพราะงานที่ล้นนนน ออกมาน่ะสิ

กินจุด้วย…

หรือเลือดจะไปลมจะมา ….เพราะอากาศเปลี่ยนแปลงบ่อย

…

ช่วงนี้ งานตัดเย็บเยอะมากๆ

สินค้าที่ลงไว้ใน etsy.com ก็ขายดิบขายดี (สงสัยเงินเดือนออกกัน) ขายชุดออกทุกวัน บางวัน สามสี่ชุด

นี่คืออเดอร์ที่เมืองนอกอล้วนๆ  แล้วเมืองไทยก็ยังไม่เสร็จ

เหนื่อย อยากทำ …หมดอาทิตย์นี้ไป คงเบา…เบา…สบายขึ้น

อยากทำแบบอื่นบ้าง

* ทำสองคน

ก็ไม่รู้ว่าอีกสักพักจะเลิกทำไม๊ แต่ตอนนี้รู้สึกดีที่มีโปรแกรมนี้นะ

AudioBoo เป็นโปรแกรมในไอโฟนที่คล้ายๆกับ Twitter แต่เป็นการทวิตด้วยการบันทึกเสียงเอา

ซึ่งมันสามารถลิงค์กับ ทวิตเตอร์ได้อัตโนมัติ

ปุ๋มชอบนะ เพราะบางครั้ง เหมือนเราไปที่ที่เราอยากบันทึกความทรงจำตรงนั้นไว้ เช่น ตอนเราไปดูคอนเสริ์ท หรืออยู่ในปาร์ตี้สนุกสนาน หรือได้เจอเพื่อนเก่า มันง่ายและดีมากเลยที่เราจะบันทึกเสียงของบรรยากาศรอบๆตัวเราไว้ แล้วก็ง่ายมากแค่กดนิดเดียว เสียงนั้นก็ถูกเก็บไว้ในโลกของอินเตอร์เนตแล้ว

ปุ๋มเลยลองเอามาใส่ในบล็อคดู

ปุ๋มว่ามันช่วยอัพบล็อคแบบขีี้เกียจพิมพ์ได้..55 ขี้เกียจนั่นเอง…เสียดายน่าจะรู้จัก Boo ก่อนหน้านี้ ไปคอนเสริ์ทมาเพียบเลยอยากเก็บเสียงไว้..ว๊าๆ ไม่เป็นไรเอาใหม่

ไหนลองเอาโค๊ดที่เค้าให้มาใส่หน่อยสิจะเป็นไง

http://audioboo.fm

http://audioboo.fm/profile/pumuq

http://audioboo.fm/profile/boydnop

AUDIOBOO สามารถ เชื่อมโยงกับ Twitter และ FaceBook ได้เลย..แหม..ทั่วถึงดีจริงๆ ชักอยากคันไม้คันมือทำไดอารี่แบบบันทึกเสียงแล้วสิ…หุหุ

นอกเหนือจากนั้น สามารถ RSS ไปที่ itune podcast ได้อีกด้วย เจ๋งจริงๆเลยอ่าาาาาา ชอบบบบบบบบบ

แต่ปุ๋มก็พยายามที่จะบอกตัวเองให้อ่านหนังสือเยอะๆ แต่ก็ยังทำไม่ได้ดีเท่าที่ควร หากปุ๋มอ่านหนังสือ มันจะมีบางอย่างที่ปุ๋มต้องหยุดทำ ขนาดขึ้นรถเมล์ไปทำงาน เวลาของการอ่านหนังสือ ก็อาจไปช่วงชิงกับ การเขียนหนังสือ (เขียนบนรถเมล์ได้ด้วย) ถักไหมพรม (ถักบนรถเมล์ได้ด้วย) คือเวลาทุกนาทีของปุ๋ม…มีอะไรต้องทำหมด

แต่เวลาออนไลน์หน้าคอม…มักแย่งชิงเวลาจากกิจกรรมอื่นไปเสียหมด น่าน้อยใจแทนหนังสือจริงๆ

วันนี้ปุ๋มจะเขียนถึงเรื่องนี้ “โตเกียว ไม่มีขา”

เชื่อไม๊คะ ว่าปุ๋มหยิบ และวางหนังสือเล่มนี้มากี่ครั้ง แต่แต่พิมพ์ครั้งที่ 1

แล้วก็ไม่ได้ซื้อเสียที จนครั้งนี้ …พิมพ์ครั้งที่ 8 แล้วค่ะ

จำนวนการพิมพ์ คงการันตีอะไรได้บางอย่าง

พอได้หนังสือมา ไม่อยากเชื่อ ปุ๋มอ่านไปเกือบจบ จนดึกดื่นเลย

การแบ่งบทตอนของการดำเนินเรื่องดีมาก คือ มันไม่ยาว เยิ่นเย้อ จนคนอ่านเบื่อไปเสียก่อน

แล้วในตอนสั้นๆ ไม่กี่หน้านั้นเอง ก็ดันมีจุดไคลแมกซ์ให้ได้คิด ได้ตาม และได้ซาบซึ้งไปตลอดทุกบท ใครจะเชื่อว่า ..

การอ่านหนังสือเล่มนี้ ทำให้เราน้ำตาไหล​…เพราะอะไรไม่รู้ ตั้งสามครั้ง จำไม่ได้ว่าครั้งไหนบ้าง แต่…มันจริง

ไม่ใช่เพราะเศร้า แน่ๆ แต่มันตื้นๆ ไงไม่รู้…ในแต่ละบทยังแทรกไปด้วย คำคม ไม่ว่าจะของนิ้วกลมเอง หรือของคนอื่น…

รู้สึกดีมากที่ได้อ่านหนังสือเล่มนี้

อยากให้คนที่เรารัก รอบตัวได้อ่านด้วย

มีความเชื่อเช่นเดียวกับหนังสือ..

ความฝัน ก็เหมือนกันกับโตเกียว

มันไม่มีขา

ถ้าอยากไปถึง ต้องเดินไปหาเอง!

ไม่ว่าจะการไปท่องเที่ยวตามที่ต่างๆ เพื่อเปิดหูเปิดตา…หรือการตามหาความฝันอะไรในชีวิตสักอย่าง ล้วนแล้วแต่เราต้องก้าวเดินไปหามันทั้งสิ้น  ปุ๋มเชื่อเช่นเดียวกัน

ยังมีหนังสือน่าอ่านของนิ้วกลม ที่เป็นแนว ไปเที่ยวตามที่ต่างๆ อีกหลายประเทศ อันต่อไป คงเป็น “นั่งรถไฟ ไปตู้เย็น” มังคะ

น่าอ่านจัง…ชอบเอเชีย ชอบจีน ชอบเกาหลี ญี่ปุ่น

ไว้อ่านแล้วจะมาเล่าให้ฟังอีกนะคะ

วันนี้ ฝนตกแล้ว ขอตัวกลับบ้านก่อน

แล้วจะขยันๆ อัพค่า… ^__^

]]> http://www.pumuq.net/blog/2008/10/%e0%b9%82%e0%b8%95%e0%b9%80%e0%b8%81%e0%b8%b5%e0%b8%a2%e0%b8%a7-%e0%b9%84%e0%b8%a1%e0%b9%88%e0%b8%a1%e0%b8%b5%e0%b8%82%e0%b8%b2/feed/ 1 http://www.pumuq.net/blog/2008/08/%e0%b8%aa%e0%b8%a7%e0%b8%b1%e0%b8%aa%e0%b8%94%e0%b8%b5-%e0%b8%8a%e0%b8%b2%e0%b8%a7%e0%b9%82%e0%b8%a5%e0%b8%81/ http://www.pumuq.net/blog/2008/08/%e0%b8%aa%e0%b8%a7%e0%b8%b1%e0%b8%aa%e0%b8%94%e0%b8%b5-%e0%b8%8a%e0%b8%b2%e0%b8%a7%e0%b9%82%e0%b8%a5%e0%b8%81/#comments Tue, 05 Aug 2008 17:11:53 +0000 admin http://www.pumuq.net/?p=3 อ่า…นี่เป็นครั้งแรกของการเขียน BLOG ในเวบของตัวเอง

จดโดเมนมาจะเดือนอยู่แล้ว เพิ่งจะได้ทำค่ะ ปกติก็เขียนนู่นเขียนนี่ในเนตอยู่แล้ว แต่กระจัดกระจายตามเวบต่างๆ มากมาย

อยากรวมทุกอย่างไว้ด้วยกัน ไม่ว่าจะเป็น เรื่องราวบันทึกประจำวัน ภาพถ่าย หรืองานอดิเรกต่างๆ ไหนจะร้านที่ขายของอีก

มากมายหลายล้านโปรเจกท์

ลองเขียน BLOG ดู น่าหนุกดี

ไปหารูปมาใส่ก่อนดีกว่า

Go to ImageShack® to Create your own Slideshow

ลองสไลด์โชว์ของเจ้ากบดู อืม..ไม่ชอบโลโก้พี่กบเลย น่าเกลียดชมัด อิอิ ของฟรีก็งี้แหล่ะ

หวังว่าจะเรียนรู้เรื่อง WordPress ให้มากๆขึ้น

ต้องถามจากดาร์ลิ๊งเสียแล้วเซียน WordPress ตัวจริง