เบื่อๆๆๆๆๆๆ ใช้ทวิตเตอร์ก็ไม่ได้…..
ไม่รู้ไปโดนไรเข้าไป (แสปมน่ะสิ )
อยู่ในช่วงรอการตรวจสอบ เมล์ไปบอกแล้วไม่เห็นมีไรคืบหน้าเลย เบื่อๆๆๆๆๆ
คุงแมวดื้อก็ออกจากโรงพยาบาลแล้วด้วย…เค้าคุยไรกันในทวิตเตอร์ก็ไม่รู้เรื่อง
…
ช่วงนี้้เบื่อๆ นอยด์ๆ ยังไงไม่รู้
คงเพราะงานที่ล้นนนน ออกมาน่ะสิ
กินจุด้วย…
หรือเลือดจะไปลมจะมา ….เพราะอากาศเปลี่ยนแปลงบ่อย
…
ช่วงนี้ งานตัดเย็บเยอะมากๆ
สินค้าที่ลงไว้ใน etsy.com ก็ขายดิบขายดี (สงสัยเงินเดือนออกกัน) ขายชุดออกทุกวัน บางวัน สามสี่ชุด
นี่คืออเดอร์ที่เมืองนอกอล้วนๆ แล้วเมืองไทยก็ยังไม่เสร็จ
เหนื่อย อยากทำ …หมดอาทิตย์นี้ไป คงเบา…เบา…สบายขึ้น
อยากทำแบบอื่นบ้าง
นานๆ ทีนะคะ ที่ปุ๋มจะเขียนถึงหนังสือสักเล่ม เพราะปุ๋มเป็นคนที่ไม่ค่อยได้อ่านหนัังสือ (กรุณาอย่ารังเกียจ รู้ว่ามันไม่ดีต่อสมอง)
แต่ปุ๋มก็พยายามที่จะบอกตัวเองให้อ่านหนังสือเยอะๆ แต่ก็ยังทำไม่ได้ดีเท่าที่ควร หากปุ๋มอ่านหนังสือ มันจะมีบางอย่างที่ปุ๋มต้องหยุดทำ ขนาดขึ้นรถเมล์ไปทำงาน เวลาของการอ่านหนังสือ ก็อาจไปช่วงชิงกับ การเขียนหนังสือ (เขียนบนรถเมล์ได้ด้วย) ถักไหมพรม (ถักบนรถเมล์ได้ด้วย) คือเวลาทุกนาทีของปุ๋ม…มีอะไรต้องทำหมด
แต่เวลาออนไลน์หน้าคอม…มักแย่งชิงเวลาจากกิจกรรมอื่นไปเสียหมด น่าน้อยใจแทนหนังสือจริงๆ
วันนี้ปุ๋มจะเขียนถึงเรื่องนี้ “โตเกียว ไม่มีขา”
เชื่อไม๊คะ ว่าปุ๋มหยิบ และวางหนังสือเล่มนี้มากี่ครั้ง แต่แต่พิมพ์ครั้งที่ 1
แล้วก็ไม่ได้ซื้อเสียที จนครั้งนี้ …พิมพ์ครั้งที่ 8 แล้วค่ะ
จำนวนการพิมพ์ คงการันตีอะไรได้บางอย่าง
พอได้หนังสือมา ไม่อยากเชื่อ ปุ๋มอ่านไปเกือบจบ จนดึกดื่นเลย
การแบ่งบทตอนของการดำเนินเรื่องดีมาก คือ มันไม่ยาว เยิ่นเย้อ จนคนอ่านเบื่อไปเสียก่อน
แล้วในตอนสั้นๆ ไม่กี่หน้านั้นเอง ก็ดันมีจุดไคลแมกซ์ให้ได้คิด ได้ตาม และได้ซาบซึ้งไปตลอดทุกบท ใครจะเชื่อว่า ..
การอ่านหนังสือเล่มนี้ ทำให้เราน้ำตาไหล…เพราะอะไรไม่รู้ ตั้งสามครั้ง จำไม่ได้ว่าครั้งไหนบ้าง แต่…มันจริง
ไม่ใช่เพราะเศร้า แน่ๆ แต่มันตื้นๆ ไงไม่รู้…ในแต่ละบทยังแทรกไปด้วย คำคม ไม่ว่าจะของนิ้วกลมเอง หรือของคนอื่น…
รู้สึกดีมากที่ได้อ่านหนังสือเล่มนี้
อยากให้คนที่เรารัก รอบตัวได้อ่านด้วย
มีความเชื่อเช่นเดียวกับหนังสือ..
ความฝัน ก็เหมือนกันกับโตเกียว
มันไม่มีขา
ถ้าอยากไปถึง ต้องเดินไปหาเอง!
ไม่ว่าจะการไปท่องเที่ยวตามที่ต่างๆ เพื่อเปิดหูเปิดตา…หรือการตามหาความฝันอะไรในชีวิตสักอย่าง ล้วนแล้วแต่เราต้องก้าวเดินไปหามันทั้งสิ้น ปุ๋มเชื่อเช่นเดียวกัน
ยังมีหนังสือน่าอ่านของนิ้วกลม ที่เป็นแนว ไปเที่ยวตามที่ต่างๆ อีกหลายประเทศ อันต่อไป คงเป็น “นั่งรถไฟ ไปตู้เย็น” มังคะ
น่าอ่านจัง…ชอบเอเชีย ชอบจีน ชอบเกาหลี ญี่ปุ่น
ไว้อ่านแล้วจะมาเล่าให้ฟังอีกนะคะ
วันนี้ ฝนตกแล้ว ขอตัวกลับบ้านก่อน
แล้วจะขยันๆ อัพค่า… ^__^
อ่า…นี่เป็นครั้งแรกของการเขียน BLOG ในเวบของตัวเอง
จดโดเมนมาจะเดือนอยู่แล้ว เพิ่งจะได้ทำค่ะ ปกติก็เขียนนู่นเขียนนี่ในเนตอยู่แล้ว แต่กระจัดกระจายตามเวบต่างๆ มากมาย
อยากรวมทุกอย่างไว้ด้วยกัน ไม่ว่าจะเป็น เรื่องราวบันทึกประจำวัน ภาพถ่าย หรืองานอดิเรกต่างๆ ไหนจะร้านที่ขายของอีก
มากมายหลายล้านโปรเจกท์
ลองเขียน BLOG ดู น่าหนุกดี
ไปหารูปมาใส่ก่อนดีกว่า
Go to ImageShack® to Create your own Slideshow
ลองสไลด์โชว์ของเจ้ากบดู อืม..ไม่ชอบโลโก้พี่กบเลย น่าเกลียดชมัด อิอิ ของฟรีก็งี้แหล่ะ
หวังว่าจะเรียนรู้เรื่อง Wordpress ให้มากๆขึ้น
ต้องถามจากดาร์ลิ๊งเสียแล้วเซียน WordPress ตัวจริง