เลยมาเป็นอาทิตย์แล้ว หน้ายังดำเป็นก้นหม้อยู่เลย
อย่างที่รู้ๆว่า อากาศช่วงนี้ร้อนสะเด็ด แล้วแมวก็ดันมาชวนไปตลาด บางน้อย เพราะมีเทศกาลกินกุ้งแม่น้ำ ไอ้เราก็ชอบตลาดเก่าทุกที่ ก็เลยอยากไป

วีคนี้อากาศก็ร้อนสุดๆ เลยอ่า เพลียสุดๆเลย แต่การไปเที่ยวตามเทศกาลที่เค้าจัด ก็ต้องไปให้ถึงที่จะมากลัวร้อนไม่ได้

สมุทรสงครามดังจากตลาดน้ำอัมพวา แต่ไอ้ความดังนี่แหล่ะทำให้แทบจะไหลตายกับจำนวนคนที่มหาศาลมาก เลยไม่ไปแล้วก็ยังมีตลาดท่าคา ตลาดบางนกแขวก ตลาดบางน้อย ที่เรายังไม่เคยไป แต่อยากไปมานานแล้ว ชอบตลาดริมน้ำ ไม่รู้เป็นอะไร ชอบอาหารแบบบ้านๆ อร่อย แล้วก็แปลกแต่ละท้องถิ่นไม่ซ้ำกัน ตอนนี้ที่ชนะเลิศด้านอาหารได้แก่ตลาดเก่า…บ้านใหม่ที่ฉะเชิงเทรา ประทับใจสุด อยากไปกินอีก เอ๊ยอยากไปเที่ยวอีก 555

ต่อจากนี้เล่าตามภาพแล้วกันเนอะ

งานนี้ ขอไปเที่ยวตลาดบางนกแขวกก่อนค่อยวกกลับมาตลาดบางน้อย ก็อ่านมาจากเน็ต ต้องแวะร้านนี้ก่อนเลยค่ะ ร้านบะหมี่ปู ขึ้นชื่อ ทุกอย่างทำมาจากเนื้อปูล้วนๆ ไม่ต้องมานั่งแกะให้เสียเวลาค่ะ ใช้โหมดกล้อง S90 เป็นแบบเลือกสีค่ะ

จากนั้นเราก็เดินเข้าสู่ตรอกเล็กๆ เข้าไปที่ตลาดริมน้ำบางนกแขวกกันค่ะ

จากนั้น ก็ได้ยินสเสียงคนประกาศ “เรือฟรี เรือฟรี ไปดูสวนมะม่วงหาวมะนาวโฮ่” ถือเป็นกิจกรรมสุดฮิตของที่นี่เลย ไปก็ไปกัน

สรุปว่าสนุกดีจัง สวนนี้เค้าก็ปลูก “มะม่วงหาวมะนาวโห่” กเยอะมากกก…เอามาทำน้ำเย็นๆชื่นใจ คล้ายๆรสบ๊วย ขายทั่วไปในตลาดบางนกแขวกนี้ ถึือเป็นเอกลัษณ์มากๆ

คนเยอะมากก กุ้งที่เหลือถูกจองไปหมดแล้ว ขอจรลีจากตรงนี้ไปก่อนแล้วกัน

ตัดสินใจกลับไปหาไรกินที่แม่กลอง เลือกแดงซีฟู๊ด …ผิดหวังอย่างแรง คงไม่ได้ไปอีกแล้ว..อาหารไม่ว่าจะดีแค่ไหน..หากบริการไม่ดี..ก็จบค่ะ จบกัน…จากนี้ตลอดไป 555 คนเยอะมาก…แย่สุดๆ ไปเที่ยวช่วงเทศกาลนี่แย่จริงๆ

จบแล้ว

[อัพย้อนหลัง ] : ขออัพย้อนหลัง ก่อนที่จะลืม เดือนกว่าผ่านไปแล้ว เพิ่งจะสำนึก 555  ยังทันๆ ขอเก็บไว้หน่อยแล้วกัน

Trip : HuaHin Jazz Festival 2009

Date : 14-15 June 2009

Location : HuaHin beach / Plearnwan (retro place)

14/6/09 : ที่พัก เดินเล่นชิลๆ ริมหาดหัวหิน

photo by : NaughtyCat (My BF)

ปีนี้เป็นปีแรกที่เราได้ไปงานแจ๊ส ได้ยินชื่อเสียงมานาน
ตั้งแต่ปีแรกๆที่เพื่อนๆไปกัน Feedback ดีจนน่าอิจฉา
ส่งผลให้ปีต่อๆไป ได้รับความนิยมอย่างแรง ทำให้เกิดชื่อเสีย…ขึ้น
แต่ปุุ๋มก็ไม่ได้มายด์ไร ใจคือแค่..
-อยากไปเที่ยว
-อยากถ่ายรูปโมโมโกะ
-อยากไปทะเล

การไปงานแจ๊สจึงถือเป็นข้ออ้าง ของแถม
55 แต่ถ้าไม่มี Mocca ก็คงม่ะได้ไปหรอก เพราะเจ๋ยๆ แต่ Mocca มาถึงเมืองไทยสักที คอนเสิร์ทฟรีๆแบบนี้ต้องไปดู คิคิ ว่าแล้วตกกลางคืนเราก็ออกไปดูคอนเสริ์ทกัน วงที่ทำให้เราตั้งใจมาที่นี่คือ “MOCCA” วงอินดี้ที่โด่งดังจากประเทศ อินโดนีเซีย

ชอบรูปนี้จัง..ดูก็พอรู้ว่า ร้องเพลงอะไรกัน : Swing it Bob!

ลุลา และ ดูบาดู ..ฟังแล้วก็ ชิ๊ล ชิล

ก็สนุกสนาน ร้องตามกันจนคอแห้ง โยกหัว คอ ไหล่ สะโพกตามเสียงฟรุตไปจนหนำใจ จบสองวงนี้ เราก็กลับไปซัดโฮกกันในตลาดดหัวหิน แวะซื้อคอสตูมหน่อย พรุ่งนี้ ได้ข่าวแว่วๆ ว่าจะไปถ่ายรูปกันที่ “เพลินวาน” 555

16/06/09 : เพลินวาน

ก่อนกลับกรุงเทพ ไหนๆ ก็มาถึงหัวหินแล้ว เดี๋ยวจะหาว่าเชย อยากแวะไปถ่ายรูปที่เพลินวานจัง

โอ่วแม่เจ้า…คนที่มางานแจ๊สทุกคนคงคิดเหมือนเรา

ร้อยแปดพันเก้ามนุษย์ จากเมืองกรุง..ร้อนมาก เหงื่อไหลย้อย… รอกาแฟเป็นชาติ

แต่่สักพักก็เริ่มหยิบกล้องกันออกมา (กล้อง Dslr เลนส์จะชนกันตาย ) เราก็อาศัยไปยืนหน้ากล้อง ก็เลยได้รูปมาเยอะแยะเลย 555  (แต่เหงื่อเปียกหน่อยนะคิคิ)

บรรยากาศ โดยรอบ

ในนั้นจะเปิดเพลงเก่าๆ คลอไป…รู้สึกย้อนยุคมากๆ

มาดูรูปนางแบบกันบ้าง ปกติ ไม่ค่อยมีรุปเต็มตัวนะ เพราะว่ามันอ้วนๆ เป็นคนหน้าเล็ก ถ่ายแต่หน้าก็พอถูไถไปบ้าง แต่งานนี้ ต้องยอม ก็บิดๆ สุดๆ อ่ะ คัดเลือกมาให้ชมกันเพียงเท่านี้ 555

ม้าเต่อของฉ๊านน โดนเหงื่อ ซะกระเจิงหมด ร้อนจริงๆค่ะ

แต่ก็ดีใจที่ได้รูปสวยๆ ชอบโทนสีรูปแบบนี้ ชอบมู๊ทโทนภาพเก่าๆ ขอบคุณดาร์ลิ๊งนะคะ ชอบรูปเซ็ตนี้มากจ้า

ก็สนุกดีมากๆ ไว้คงจะได้ไปหัวหินในอีกเดือนสองเดือนข้างหน้านี้เจ้าาาาา

ไว้เจอกันใหม่จ้า

จุ๊ฟ จุ๊ฟ

I just got PMD Aorable Aubrey yesterdey.

So I decide to go to travel for take her photo.

Her name is Tale ,It’s mean “Sea”…I love the sea

BangPli market is a old traditional market,Good for take a photo .

อาทิตย์นี้จริงๆ ไม่ได้แพลนไว้ว่าจะไปเที่ยวตลาดบางพลีกับแมวดื้อ

แต่ด้วยว่า…ไม่อยากให้ไปคนเดียว เดี๋ยวจะเหงา ประกอบกับว่า…ก็อยากไปถ่ายรูปด้วย เพราะรู้สึกว่าอยากถ่ายรูปตลาดเก่าๆ

ประกอบกับ…(อีกแล้ว) ได้น้องมาใหม่ จากการออกแบบโลโก้ให้ร้านพี่เอ๋ แล้วก็ออกแบบบัตรสมาชิก เลยแลกตุ๊กตามาหนึ่งตัว

Adorable Aubrey Prima Dolly Set ใหม่นั่นเองงงง

ตลาดบางพลี ก็เป็นตลาดเก่าที่อยู่ริมน้ำ

คลองสำโรงที่เค้าทำพิธีโยนบัวนั่นแหล่ะ

พอทำให้เป็นที่ท่องเที่ยว ออกสื่อบ่อยๆ คนก็มาเที่ยวกันเอง แต่รูปแบบร้านค้าที่นี่ยังไม่เหมือนที่สามชุกที่อันนั้นเป็นธุรกิจท่องเที่ยวเต็มตัว

มีของขาย ที่เป็นสำหรับคนมาเที่ยวจริงๆ แต่ที่นี่ก็เป็นของใช้ของกินประจำวันทั่วไป ไม่มีไรเป็นจุดขาย

เราก็ถ่ายรูปกัน ร้อนก็ร้อนมากกก

แต่ก็กินไรกันหลายอย่าง หากอย่างละเอียดๆ ดูรุปที่ไม่ใช่ตุ๊กตาของเชิญที บลอคของ แมวดื้อ ดีกว่าค่ะ สาระกว่ากันเยอะ อิอิ

ตกเย็น ก็ไปสวนลุมต่อ

ฝนตกทั่วกรุงเทพ ก็เลยล้มเลิกทุกอย่าง แต่เราก็ดื้อขอเดินเข้าไปในสวน

เพราะอยากถ่ายรูปช่วงฝนตก อยากมานานร่ะ ไอ้เงาสะท้อนในน้ำที่เจิ่งนองอยู่ที่ถนนเนี่ยขอหน่อย

In the evening,the rain drop…OMG I love to take photo in the rain but you know that ,It’s very dangerous for your camera.

But…finally rain stop…So I take a photo  of MOMOKO.Wow I really love this shot.

ได้รูปนี้มา ชอบมากกก …มากๆๆๆ มากถึงมากที่สุด

Momoko,She is the model.

I love to take her photos.

โมโมโกะเป็นตุ๊กตาที่ถ่ายรูปสวยมาก นางแบบสุดๆ ชอบจัง

พาน้องทะเลมาถ่ายบ้าง

ชุดนี้ภูมิใจมาก ตัดเย็บเองน่ารักไม๊คะ มากๆเนอะ

End of the day..Silhouette photo in “Life in city”Concept

จบท้ายด้วยปพระอาทิตย์ตก กลับบ้านกันค่ะ แล้วก็ไปกินต่อที่ Food Loft โทรมกันไปเลยเพราะว่า เหนื่อยร้อน แล้วก็ตากฝน

แต่ก็มีความสุขนะคะ ชอบไปเที่ยว ถ่ายรูป กิน ด้วยกันค่ะ มีความสุขดี

ววันนี้ หมายถึงวันที่เขียนอยู่นี้ มีเหตุการณ์บ้านเมืองที่ไม่สงบเกิดขึ้น

เบื่อพวกเสื้อแดง…เบื่อๆ อยากให้สงกรานต์ไวๆจะได้ไปกันเสียที…

กลับก่อนล่ะค่ะ

(ชอบ รูปนี้ บ่อเลี้ยงปลาทองหน้าหลังบ้าน ที่เขียวไปด้วยตะไคร่น้ำ แต่ปลาทองกลับอ้วนตุ้ยนุ้ย ไม่ต้องพึ่งออกซิเจน แหวกว่ายกันดูมีความสุข แสงสะท้อน ต้นมะพร้าวในน้ำ กับแสงอาทิตย์ อดไม่ได้ ถ่ายมาหลายรูป เอามาแต่งเพิ่มนิดหน่อย ชอบอย่างแรงนะ)

ที่นี่คือ “บ้านสวน” ของย่า
บ้านสวน ที่ป๊าเคยพาไปบ่อยๆตอนเด็กๆ พอโตก็ไม่ค่อยได้ไป
แต่ก็รักที่นี่มากนะ ไปแล้วก็นึกถึงตอนเด็กๆ ที่มา พายเรือ เก็บลูกชมพู่ เล่นน้ำ ในคลองหน้าบ้าน ช้อนปลาเข็ม กินมะพร้าวอ่อนจากต้น
..
คือความทรงจำมากมายตอนเด็กๆ
แล้ว วันอาทิตย์ที่ผ่านมา น้องชายคนเล็ก ก็บวช ป๊าก็เลือกให้มาบวชที่วัดที่บ้านย่านี่แหล่ะค่ะ … เราก็มีหน้าที่ถ่ายรูป กับ คุณแมวดื้อ ช่วยกัน สองคน เหนื่อย ร้อนมากๆ แล้วเสร็จพิธี ก็ได้ฤกษ์พาแมวดื้อมาเที่ยวบ้านย่าจนได้…อยากให้เค้ามานานแล้วแหล่ะ..ความ ฝันเลย แต่ไม่ได้เล่าให้เค้าฟังหรอก …คิดว่าเค้าคงชอบที่นี่เหมือนกัน

แมงปอ ก็ได้มาเที่ยวที่นี่ด้วย
แอบถ่ายรูปยาก เพราะไม่เคยมีน้องเข้มๆมาก่อน แต่พอถึงขันตอนทำรูป
ทำไปก็สนุกมากๆ คงเพราะตีมที่มาใช้แต่งรูป ที่เข้ากับรูปมากๆ กระมัง ที่ทำให้รู้สึกดี โลเคชั่นใกล้เคียงกันเลย…ชอบๆ

พร้อมไปเที่ยวกับแมงปอยังคะ ไปกันเลย

อาทิตย์แรก…22 กพ. 2009
งานบวชน้องชาย…ที่บ้านสวน แม่กลอง
ภาระกิจ : เรากะดาร์ลิ๊ง ถ่ายรูปงานบวช

หลังจากงานพิธีเรียบร้อย ก็พากันกลับมานั่งพักทีี่บ้านย่า
บ้านย่า เป็นบ้านสวนริมคลองน่ารักมากๆ เคยมาบ่อยๆ ตอนเด็กๆ ที่นั่งริมน้ำตรงนี้..น่ารักมากๆ เคยมาช้อนปลาเข็มเล่นกันบ่อยๆ

วันนี้ได้พาลิ๊งมาด้วยดีใจจัง มันเหมือนได้พาเค้าเข้ามาเดินในโลกเด็กๆ ของเรา…สักวันคงได้ไปบ้านสวนของคุณตาลิ๊งค่ะ

บันไดที่ประตูหลังบ้าน ตอนเด็กๆ ก็ชอบมานั่งเล่นกันตรงนี้ เคยถ่ายรูปไว้ด้วย มองด้วยความเป็นเด็ก บันไดนี้มันสูงมากๆนะ

แต่พอกลับมาคราวนี้..ก้าวสามทีก็ถึงชั้นบน แล้ว เด็กๆ กำลังสนใจหน้าจอคอมกันอยู่ เทคโนโลยีมันไปได้ทุกที่แล้ว ..ตอนนี้ แม้แต่ในสวนแบบนั้น

หมาที่บ้านย่า
เป็น หมาไทยๆ ที่ฉลาดแล้วก็น่ารักเสมอมา แม้จะเปลี่ยนรุ่นไปแล้วกี่รุ่น ก็ยังฉลาดและน่ารักเหมือนเดิม รุ่นนี้พิเศษจนอยากเก็บรูปไว้ เราไปหยิบกล้วยจากเครือ จะมาแบ่งกันกินกับลิ๊ง สรุป เค้าบอกว่า ไว้ให้หมา ว่าแล้วหมาก็มารุมล้อมเราสองคน เลยป้อนมันกิน มันชอบมากก น่ารักเนาะ

บรรยากาศริมคลอง แม้อากาศจะร้อนแค่ไหน
แต่ริมน้ำ…ใต้ต้นส้มโอ มันสงบเย็น อย่างบอกไม่ถูก
ดาร์ลิ๊งถ่ายรูปนี้ให้ สวยมากๆ (แน่นอน 70-200 เทพมั่กๆ 55)

ขนมหม้อแกง ที่เราสองคน…ได้แต่ชักภาพเก็บไว้
อดกินค่ะ เค้าเก็บไปก่อนที่เราจะได้ลิ้มชิมรสกัน
เสียดายนิดหน่อย (กลับมาดูรูปนี้..เสียดายมั่กๆ)

งานนี้
ดีใจ ได้พาดาร์ลิ๊งไปบ้านสวน ที่ชอบไปตอนเด็กๆ
ไปนั่งกินมะพร้าวสวนที่เด็ดจากต้น ไปนั่งหย่อนเท้าริมน้ำ

กลับบ้าน สลบ..ยาวววววว เป็นอีกวันที่เหนื่อย..แต่มีความสุขจัง

http://sunkissadventure.multiply.com/photos/album/63/63

“ชีวิตเดินช้า ที่อัมพวา”

คอนเซปต์ประมาณนี้ หากพูดถีงที่นี่ ปุ๋มก็ไม่รู้ว่า ใครเป็นคนเริ่มต้นประโยคนี้ แต่ปุ๋มก็ค่อนข้างเห็นด้วยเลยค่ะ

ทำเป็นตื่นเต้นว่า ได้ไปเที่ยวตลาดน้ำอัมพวาแล้ว

ใครจะรู้ว่า ปุ๋มก็เป็นคนแม่กลองเหมือนกัน

พ่อปุ๋มเป็นคนแม่กลองโดยกำเนิด ตั้งแต่เล็กจนโตก็ไปเที่ยวบ้านย่ามาเสมอๆ ซึ่งก็ไม่ได้รู้สึกรู้สาอะไรกับคูคลอง สวนมะพร้าว โรงทำน้ำตาลปี๊ปอะไรมากมาย แต่พอเราโตขึ้น แก่ตัวขึ้น สิ่งพวกนี้ กลายมาเป็นกระแส ของการดำเนินชีวิตแบบชีลๆ ฟีลๆ สบายๆ เมืองเล็กๆ เมืองนี้ก็กลับกลายเป็นกระแส และมีความน่าสนใจขึ้นมาได้

อัมพวา ก็กลายเป็นสถานที่ท่องเที่ยว ที่ใครๆก็อยากไปสัมผัสชีวิต แบบเก่าๆ แบบบ้านๆ

คงคล้ายๆ “ตลาดสามชุก”ทว่าต่างกันที่ภูมิประเทศมังคะ ที่ต่างกันอย่างเห็นได้ชัด ตลาดของอัมพวา เป็นชีวิตค้าขายริมฝั่งคลอง เสน่ห์ของมันคงอยู่ตรงนึ้จั๋งๆเลยค่ะ

..

ไม่ทางการและ เล่าแบบที่อยากเล่าแล้วกัน

ทริปนี้เกิดจากความไม่ตั้งใจ ปุ๋มกับแฟนตั้งใจจะไปเที่ยว ทุ่งดอกทางตะวัน กับการรถไฟไทย นัดกันหกโมงเช้าที่หัวลำโพง

เที่ยวรถก็เต็มไปตั้งแต่อาทิตย์ก่อน เราทำงานกันหกวัน ก็ไม่มีใครมาจองตั๋วก่อนน่ะค่ะ

ไอ้ครั้นจะกลับไปนอนต่อที่บ้านก็เสียความรู้สึกนะคะ ปุ๋มอุตส่าห์ตื่นแต่เช้า นั่งแท๊กซี่มาแต่ไก่โห่เลย

ก็เลยเปลี่ยนเป้าหมาย

“ไปไหนก็ได้ ที่ไปโดยรถไฟ”

(ชอบถ่ายรูปบนรถไฟ แสง เงา สวยดี)

เราก็เลยตัดสินใจไปแม่กลองกัน โดยรถไฟ

เราต้องไปขึ้นรถไฟที่สถานีรถไฟวงเวียนใหญ่คะ ถึงจะมีรถไฟไป หากที่หัวลำโพงไม่มีค่ะ

ไปถึงเราก็หลงนิดหน่อย คุณแมวดื้อเปิด GoogleMap ใน iphone แล้วก็บ่นพึมพำๆ ว่าเรามาผิดทาง

…

ปุ๋มว่า การที่เราไปไหนสักที่ โดยไม่ได้คิดการไว้้ก่อน เป็นประสบการณ์ชีวิตที่หาไม่ได้ค่ะ

บางครั้ง สิ่งเหล่านี้นี่แหล่ะ คือสีสันของชิวิตที่ทำให้เราจดจำ และพูดถึงมันได้ไม่รู้เบื่อ เมื่อเวลาผ่านไป เหตุการ์ณเหล่านี้แหล่ะ ที่อยู่ชัดที่สุดในความทรงจำของเรา

…ซึ่งทัศนคติแบบนี้ ต่างขั้วตรงข้ามกันกับตาแมวดื้อแบบไปคนละทิศละทาง…

…

ไม่ต้องเดาว่างานนี้ใครหงุดหงิดที่สุด

..

ในที่สุดเราก็ถึงที่แม่กลองแล้วค่ะ

..

ความสุขของการได้ไปเที่ยวของเรา สองคน มีอยู่สองอย่าง

“กิน”

“ถ่ายรูป”

เราแวะกินเป็นระยะ

ถ่ายรูป อย่างที่รู้ๆกัน ปุ๋มมีนางแบบติดตัวไปด้วยทุกที่

เค้าเป็นตัวแทนของปุ๋มค่ะ หากเราถ่ายรูปสถานที่มาอย่างเดียว ปุ๋มดูรูปมันขาดชีวิต คือฝีมือถ่ายรูปเราไม่ได้เก่งขนาดว่า รูปที่มีแต่ ภูเขา ต้นไม้ มันจะสวยของมันได้เอง ปุ๋มทำแบบนั้นไม่ได้ ไม่ใช่เทพ ปุ๋มก็ยังคงต้องหาอะไรน่ารักๆ มาเป้นตัวช่วยให้ภาพถ่่ายของปุ๋มน่ารักขึ้น

พอตกเย็น พระอาทิตย์ทำท่าจะกลับบ้าน

เราก็เริ่มจะหิว (อีกครั้ง) โอ้โห แฮะ …ริมน้ำนี่ของกินเพียบ คนก็เพียบเช่นกัน เดินบนสะพานนี่ไหลไปเลยค่ะ

แต่ก็ยังอุตส่าห์เก็บรูปสวยๆมาฝากตัวเอง

กุ้งแม่น้ำที่ย่าง ดูม้นเย็นๆ เพราะอาจจะตากลมนานไปหน่อย จานละ 100

ก็ลองซื้อมากิน ผิดหวังตอนแกะนิดหน่อยที่ตัวกุ้งเย็นชืด

แต่พอได้ อ้ำ เข้าไป…แหม…มันที่หัวกุ้งมันย้อยไปสัมผัสกับปลายลิ้นรับรสหวานมัน

บวกกับน้ำจิ้มรสเด็ด ไม่อยากเชื่อว่าา กุ้งจานละร้อยจะหวานได้ขนาดนี้ เคยไปกินที่พัทยา แพงกว่านี้ ยังสดสุ้ที่นี่ไม่ได้เลย

ก๋วยเตี่ยวเรือ ของคู่กับตลาดน้ำ แสงอาทิตย์กำลังจะลาไปแล้ว

ปุ๋มชอบรูปนี้เอามากๆ ชอบจริงๆ ไอ้ควันฉุยๆเนี่ย…ดูมีชีวิตดี

เราแวะซื้อขนมหวานที่เราชอบกลับบ้านค่ะ สีสวยดีเนอะ ปุ๋มชอบมากๆเลย

ด้วยจำนวนผู้คนที่มากมาย แน่นอนความวุ่นวายมันก็จะตามมา ทุกที่แหล่ะค่ะ ไม่ว่าจะเป็นตลาดสามชุก ปาย ปางอุ๋ง ไม่เว้นแม้แต่ที่นี่

เราไม่สามารถบอกได้ว่า…ที่นี่…สวย สงบ จัง เพราะที่สงบคือที่ที่ไม่มคน

เราไม่สามารถ ใช้ชีวิตเดินช้าๆ ที่อัมพวาได้ เพราะคนเบียดเสียด มากมาย จนทำให้บางคนอารมณ์เสีย

…แต่เราสามารถ ค่อยๆ ใช้เวลากับมัน ได้นานขึ้นอีกนิด ค่อยๆ สัมผัส กับ มัน ค่อยซึมซับ ความสุข จากมุมเล็กกๆ บางมุม ของที่ๆเราไป

อย่าด่วนตัดสิน จากเวลาแค่เพียง 1 – 2 ช.ม.

ใช้เวลากับมันค่ะ

แล้วคุณก็จะได้สัมผัสกับความสุขแบบที่เราต้องการ

..

เราใช้เวลากับที่นี่ ตั้งแต่บ่ายโมงกว่า ๆ จนถึงหกโมงเย็น

..

รู้สึกยังไม่อิ่มเลย

อยากไปอีก…แล้วเราได้พบกันอีกแน่ๆ อัมพวาจ๋า

…Waiting Yummy List…

ผัดไทยเส้นสีม่วง(อัญชัน) ตรงหัวมุมข้างสะพาน

น้ำดอกอัญชัน ยังไม่ได้ลอง

ปลาหมึกย่างจานละ 100

กุ้งแม่น้ำย่าง (อังกอร์)

กุ้งอบวุ้นเส้น กุ้งธรรมดา วุ้นเส้นเยอะๆ

ชาที่บ้านชา (ลองรสอื่นกัน)

ข้าวผัดน้ำพริกลงเรือที่ร้านกำปั่น

หอยเชลล์ย่าง…(เค้าว่าอร่อย)

.