15
Jun 11

China : ShanTuo (Intro)

http://27.media.tumblr.com/tumblr_lmt9cuU5dQ1ql373fo1_500.jpg

เมื่ออาทิตย์ที่แล้ว ได้บินไปต่างประเทศกะเค้าแล้ว หลังจากที่พลาดจากทริปญี่ปุ่นไป ก็ได้แต่ตั้งตารอทริปนี้ 8-13 มิถุนายน 2011 ถึงแม้ว่ามันจะเป็นทริปแบบ…ไม่ได้ไปเที่ยวแบบทัวร์ หรือไปตามสถานที่สำคัญ แต่ถึงยังไง มันก็ยังคงเป็นการท่องเที่ยวที่น่าตื่นตาตื่นใจสำหรับปุ๋มเสมอ …. ปุ๋มเคยไปจีนแบบนี้ ตอนที่เรียนอยู่มหาลัย นับได้ก็สิบกว่าปีแล้ว ไปกับญาติๆแบบนี้แหล่ะ แต่ตอนนั้นเรายังเด็ก ก็ได้แต่เที่ยวเล่นไปวันๆ กล้องก็ไม่มี ถ่ายรูปก็ไม่เป็น แต่รื้อความทรงจำเก่าๆ ดู จำได้ว่า สนุกมาก อาหารอร่อย อาม่าใจดี กะหล่ำปลีลูกโตมาก …และอากาศหนาว ชอบๆ จำได้แค่นี้

http://29.media.tumblr.com/tumblr_lmpz9c8IAX1qbacxlo1_500.jpg

 

แต่ปีนี้ ที่จะได้ไป ปุ๋มหลงใหลการถ่ายรูปไปแล้ว มีกล้อง DSLR ตัวเขื่อง และกล้องพร้อมแอพพลิเคชั่นมากมาย จากโทรศัพท์มือถืออตัวจิ๋ว ดังนั้นจึงเป็นเรื่องที่น่าสนุกไม่ใช่น้อย ที่ปุ๋มจะได้ถ่ายรูป อะไรแปลกๆ ที่ไม่มีที่บ้านเมืองของเรา แม้จีนจะไม่ได้ต่างจากเยาวราชบ้านเรามากนัก แต่ยอมรับเถอะว่า มันไม่เหมือนกัน….

http://25.media.tumblr.com/tumblr_lmnzi78ZHf1qbacxlo1_500.jpg

ปุ๋มหลงใหล วัฒนธรรมตะวันออก ประเทศในฝัน ญี่ปุ่น จีน เวียดนาม ใต้หวัน ฮ่องกง …ฝั่งยุโรป ไว้ทีหลัง

ดังนั้นจึงไม่แปลกใจเลย ที่จะแฮปปี้กับทุก Snap shot ที่ได้เก็บรูปมาอยากเล่าให้ฟังแล้วหล่ะ ไม่รู้กี่ตอนจะเสร็จนะ ไม่รู้จะใช้เวลากี่วันกว่าจะไ้ด้อัพแต่ละบล็อค … แต่เชื่อเหอะว่า จะขนรูปมากางให้ดูแน่นอน

**รู้สึกดี เวลามีคอมเมนท์ ในบล็อค ..หรือบางคนไม่มาเมนท์ แต่เจอหน้ากันก็บอกว่า ตามอ่านอยู่นะ หรือว่า ไม่รู้จักกัน แต่เสริ์ชมาเจอ แล้วก็อ่านบล็อคอยู่ ขอบคุณมากๆนะคะ ….รู้สึกดีจริงๆ **


17
Mar 11

ฉันกับประเทศญี่ปุ่น


เมื่อวันที่ 11 มีนาคม 2011 (เลขหนึ่งมาให้เห็นอีกแล้ว…) ปุ๋มนั่งดูทีวีอยู่…ได้เห็นข่าวที่ทำให้ขนลุกและตกใจมาก นั่นคือเกิด Tsunami และแผ่นดินไหว ที่ประเทศญี่ปุ่น ตกใจมาก แต่ใครจะรู้ว่าความตกใจในตอนนั้น กลับทวีคูณเพิ่มขึ้น ในแต่ละครั้งที่ได้รับข่าวสารเพิ่มเติม จนถึงวันนี้..วันที่ 17 แล้ว ปุ๋มยังต้องตื่นมาพร้อมกับข่าวร้าย ที่ยังถาโถมประเทศญี่ปุ่น ไม่จบสิ้น

“เตาปฏิกรณ์ปรมาณูอีกลูกระเบิดแล้วนะ ข่าวออกแต่เ้ช้า” แม่บอกข่าวร้ายเพิ่มเติมเมื่อเช้านี้

เรา…ใจหาย…

วันนี้ประเทศไทยอากาศผิดปกติ มีฝนตกตั้งแต่เมื่อวาน และมีอากาศเย็นมากติด 18 -19 องศา ตั้งแต่เมื่อคืน

ตื่นเช้ามาหนาวจัง คิดไปถึงคนญี่ปุ่น ที่ประสบภัย…ที่บ้านเค้าหายไปกับคลื่นยักษ์ ไม่มีที่พัก ไม่มีเสื้อผ้า ไม่มีอาหาร เหมือนเมื่อก่อน อุณหภูมิติด 5 องศา แถมหิมะตก !!! เห้ย!! อะไรมันจะหนักกันนักกันหนา…

“ความช่วยเหลือ” จากมนุษย์ด้วยกัน เกิดขึ้นทั่วโลกใบนี้ เช่นเดียวกันกับประเทศของเรา มันไม่ใช่ “กระแส” แต่มันคือความรู้สึก สงสาร เห็นใจ และอยากช่วยเหลือมากที่สุดเท่าที่จะทำได้

“น้ำตา” ที่ไม่สามารถให้กลั้นไม่ให้หยดไหลลงมา เวลาดูภาพข่าวสะเืทือนใจเหล่านั้น…ณ ตอนนี้ แค่เขียนถึง ก็พาลจะไหลลงมาแล้ว

 

ตอนเกิดเรื่องแผ่นดินไหวที่เฮติ หรือที่นิวซีแลนด์ เรารู้สึก แต่มันไม่มากขนาดนี้ เพราะความผูกพันธ์ที่มีต่อกัน มันไม่ได้ใกล้ชิดขนาดนั้น

แต่ญี่ปุ่น…กับคนไทย มัน……เหมือนพี่น้อง…

ตัวปุ๋มเอง…ก็ผูกพันธ์กับประเทศญี่ปุ่น มาตั้งแต่จำความได้ คงเหมือนกับคนไทยหลายๆคน ที่ซึมซับ อะไรหลายๆ อย่างจากประเทศนี้มาตั้งแต่ไหนแต่ไร เป็นสิบๆ ปี

เรามองญี่ปุ่น เป็น ..”ไอดอล” ในหลายๆ ด้าน ฉันเอง ไม่ใช่พวก คลั่งไคล้การ์ตูนของญี่ปุ่นสักเท่าไหร่ รักโดเรมอนในระดับปานกลาง ไม่ถึงกับเป็นแฟนคลับ รู้จักอิีกคิวซัง กับวัดอังโคะคุจิมาตั้งแต่ยังแบมือขอขนมจากอากงอยู่  สนิทกับอาราเล่ กั๊ตจัง จนเหมือนเป็นเด็กข้างบ้านเรา ซุนหงอคง ในดราก้อนบอลก็เคยติดตามกันมาหลายภาค ตายแล้วฟื้น ตายแล้วฟื้น ปุ๋มยังจำได้ดี จนเลิกดู…..หลายต่อหลายเรื่องราวผ่านการ์ตูนที่ทำให้เรารู้จักญี่ปุ่น

 

จนเมื่อเติบโตขึ้นมา ปุ๋มกลับกลายมาเป็นผู้ใหญ่ที่หลงใหลตุ๊กตา …ที่จุดเริ่มต้นจากตุ๊กตาที่ผลิตและขายจากประเทศญี่ปุ่น…และเป็นจุดเริ่มต้นของอะไรหลายๆอย่าง งานอดิเรก ตัดเย็บชุดตุ๊กตา และประเภทอื่นๆ ที่เกี่ยวข้องกับตุ๊กตา ล้วนได้รับอิทธิพลจากประเทศญี่ปุ่นทั้งสิ้น…งานฝีมือต่างๆ ของคนญี่ปุ่น กลายเป็นแรงบันดาลใจในทุกงานฝีมือของปุ๋ม

เรามีกลุ่มเพื่อนที่รักตุ๊กตาเหมือนกัน หลายคนมีสามีและครอบครัวเป็นคนญี่ปุ่น เรารู้สึกถึงความใกล้ชิดกับคนญี่ปุ่นมากขึ้น…เหมือนจะได้ไปนอนค้างบ้านเพื่อนที่ญี่ปุ่นในสักวัน….

จึงไม่แปลกที่ ประเทศญี่ปุ่น จะเป็นประเทศในฝัน ที่ต้องการไปมากที่สุดของปุ๋ม

งาน Doll ที่จะเกิดขึ้นในปลายเดือนเมษานี้ ปุ๋มและกลุ่มเพื่อนที่รักอะไรๆ ในญี่ปุ่นไม่ต่างกัน จัดกรุ๊ปขึ้นมาเพื่อไปเที่ยวด้วยกัน เราเตรียมการกันมาเกือบปี…ปุ๋มซื้อหนังสือที่เกี่ยวกับประเทศญี่ปุ่นมากมาย..เราแพลนจะไปโตเกียว หลังจากเที่ยวงาน Doll เสร็จ เราก็จะไปย่าน Nippori ดินแดนผ้าญี่ปุ่นและงานฝีมือ …..มันคือ “ดิสนีย์แลนด์” ของพวกเรา….เราจะไปย่านขนมหวาน Jiyugaoka sweets forest …ไปถ่ายรูปเค้ก กันให้มันไปเลย..เราจะไปกินราเมนชามโตๆ หลังจากที่กินที่เมืองไทยกันจนปรุไปหลายร้าน โปรดขนาดนี้ควรไปกินที่ประเทศออริจินัลสักครั้งชิมิล่า…

ใกล้เวลามากขึ้นไปทุกที ตั๋วที่จะไปญี่ปุ่นเกือบเต็มในช่วงเวลานั้น…แต่หลังจากเราจองตั๋วได้หนึ่งวัน ก็เกิดเหตุการณ์นี้ขึ้น…

….ฝันของปุ๋ม …ก็สลายไปในบัดดล….

..

แต่ปุ๋มไม่ได้เศร้ากับมันนานนัก เรียกว่า ไม่ได้เศร้าเลยเหมือนที่เคยคิดว่าไม่ได้ไปจะรู้สึกยังไง …

ได้แต่หวังว่าเหตุการณ์จะพลิกกับดีขึ้นในสักวันที่ตื่นขึ้นมา….แต่อย่างที่เล่าไปข้างบน…มันไม่ได้ดีขึ้นเลย………………………………………..

จำนวนผู้เสียชีวิตยังมากมาย…โรงงานนิวเคลียร์ ยังคงระเบิด และยากจะควบคุม

……………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………….

เสียใจ …..

แต่ก็ทำอะไรไม่ได้มาก นอกจากช่วยเหลือได้เท่าที่ช่วย

เมื่อวานปุ๋มนั่งเสียน้ำตากับข่าวหมาแมวที่ประสบภัย…สิ่งที่ปุ๋มเสียใจและรับไม่ได้มากที่สุด..การที่ หมา หรือ แมวที่มีเจ้าของ แล้ว…หาเจ้าของไม่เจอ มันไม่รู้อะไรหรอก ่บ้านจะพัง น้ำจะมาจากไหน สิ่งที่มันโหยหามากที่สุดคือเจ้าของของมัน…ใจคงแหลกสลาย …ดังเช่นเจ้าของของมัน

http://farm6.static.flickr.com/5095/5531343464_e4ff899555.jpg

ปุ๋มนั่งร้องไห้อยู่พักนึง แล้วก็กดบริจาคไปทาง Paypal มันไม่ยาก และคิดว่าตรงจุด

http://www.facebook.com/pages/Japan-Earthquake-Animal-Rescue-and-Support/207835229228979

http://japanearthquakeanimalrelief.chipin.com/japan-earthquake-animal-rescue-and-support

หากมีโอกาส ก็คงจะช่วยอีกเท่าที่เราช่วยได้…

อีกสิ่งที่ทำได้ #prayforjapan

Tag ที่เราใส่ในรูปใน SocialNetwork Instargram ทุกวัน

อย่างที่บอกมันไม่ใช่กระแส…แต่มันคือสิ่งที่เราคิดถึง นึกถึง ในทุกวันที่เราลืมตาตื่นขึ้นมา….เราอย่างให้ ญี่ปุ่น พ้นจากโชคร้ายเีสียที…..และเรา “หวัง” ว่าญี่ปุ่นฟื้นคืนกลับมาแข็งแรงได้ในเร็ววัน…

“เราหวัง…และภาวนาแบบนั้นจริงๆ”

http://26.media.tumblr.com/tumblr_li30x2yAEs1qbacxlo1_500.jpg

 

 

http://25.media.tumblr.com/tumblr_li5m51tvbv1qbacxlo1_500.jpg

 

http://27.media.tumblr.com/tumblr_li6nrr2BrF1qbacxlo1_500.jpg

….

….

(IG : follow me at @pumuq)

http://27.media.tumblr.com/tumblr_lhs7byyNdF1qbacxlo1_500.jpg

โตเกียวจ๋า….หายป่วยไวๆนะ…อย่าเป็นอะไรมาก …เข้มแข็งเอาไว้

วันนึง…ฉันจะไปเยี่ยมเธอนะ

เข้มแข็งเข้าไว้….นะ

บ้านของเธอ จะต้องกลับมาสวยงาม แข็งแรงอีกครั้ง

ฉันเชื่อแบบนั้น

..

สู้ ๆ นะจ๊ะ




07
Aug 10

GAKKEN FLEX 35mm TLR CAMERA

วันนี้มีของเล่นใหม่มานำเหนอ…จริงๆก็ ไม่เชิงของเล่น
จริงๆก็…ของเล่น เอไง..
“กล้องทอย” กล้องฟิล์มที่กำลังได้รับความนิยมในเด็กๆวัยรุ่นสมัยนี้…สังเกตเห็นขายที่ ดิจิทอลเกตเวย์..มีทุกสี ทุกรุ่นจริงๆค่ะ นี่แหล่ะหนา…สูงสุดคืนสู่สามัญ หลังจากที่เทคโนโลยีการถ่ายภาพ ถึงขีดสุด ถูกยัดเข้าไปใส่ในมือถือ….เราก็โหยหา ถึงกล้องฟิล์ม สีแปลกๆ ฟิล์มเน่าๆ ล้างอัดแบบโบราณๆ…

เกริ่นซะยาวจะเล่าเรื่องของตัวเองร่ะ
กล้อง ตัวนี้ชื่อ
GAKKEN FLEX 35mm TLR CAMERA

เห็นครั้งแรก ตามรูปใน Flickr ทั่วไป รู้แค่ว่าเป็นกล้องโบราณ สองเลนส์ (แต่ไม่รู้ว่ามันผลิตใหม่มาเลียนแบบ) ก็เฉยๆ…

ทีนี้ก็ไปเจอเป็น กล่องๆ เหมือนหนังสือกล่องๆที่คิโนะคุนิยะที่อิเซตัน Turbow กับ น้องเห็ด บอกว่า ตลกดีกล้องตัวนี้ เค้าขายกันในเวบสองพันกว่า ที่คิโนะขาย 1100 เอง..เราก็เลยเพิ่งรู้ว่า อ๋อนี่ ประกอบเองนะ แล้วจะได้แบบในรูป…ว๊าวว

ยัง ไม่กระโตกกระตากเท่าไหร่
กลับมาบ้านได้สักระยะ น้อง Sand จากไดอิส ก็เล่าเรื่องราวของกล้องตัวนี้ พร้อมลิงค์ที่มีประโยชน์มากมาย…เท่านั้นแหล่ะ ต่อมปรี๊ดแตกก็ระเบิด..

คือจะถ่ายรูปเดนโบะกับกล้อง สีน้ำก็มาแจมซะ

เวบน้อง แซนด์
http://www.sandwiz.com/

อยาก เดินจากบ้านไปเดี๋ยวนั้น
ก็ได้นัดแนะใช้บัตรเมมเบอร์ของน้องโบว์เพื่อลด 10%

เท่านั้นยังไม่พอ
สปอนเซอร์ผู้ใจดี ออกตัวแรง เอี๊ยดดดด
“เดี๋ยว พาไปซื้อก็ได้ ของขวัญวันเกิดนะ ”
เรา…อืมม…ล่วงหน้าตั้งเป็น เดือน…แต่หาได้ทักท้วงไม่…เอาอันนี้แหล่ะ!! ของที่ชอบ รัก แล้วคนรักซื้อให้..นี่มันอุ่นใจสุดๆไปเลยยยย
ขอบคุณนะคะ ….^___^ ไว้เอาไปถ่ายที่เกาะหมากเนาะๆๆๆ

ถึงกับต้องมีการเจรจาให้ออกไปจางบริเวณ

แต่สีน้ำยังคงวางเฉย

โม้จบยัง…
อ่อ …
ประกอบ เองไม๊ คนซื้อประกอบให้ครึ่งนึง เพราะนั่งดูสาระแนสิบล้อกันไปด้วย ฮากันไปไม่มีสมาธิ กลับบ้านไปโดยทิ้งไว้ให้ปิยะวรรณต่อเองอีกครึ่งทาง…ก็สำเร็จในที่สุด

วัน ถ่ายรูป
ก็ตั้งใจจะถ่ายกับเดนโบะ…แต่คุณสีน้ำ ก็มาเข้ากล้องด้วยตลอดเลยมีรูปคุณสีำน้เยอะหน่อยนะคะ อิอิ

ไอ้ตัวเล็กก็พยายามปีนขึ้นไป

สำเร็จ…

กล้องตัวนี้ สิ่งที่เห็นเจ๋งๆคือช่องมองภาพ ที่มันเห็นได้เลยจากการสะท้อนของกระจก

อยากถ่ายเร็วๆจัง…แต่ยังหวั่นใจว่าใส่แล้วฟิมล์จะเดินไม๊ 555

ช่องมองภาพที่สามารถมองเห็นได้เลย

ซื้อฟิมล์มาแล้ว รอพรุ่งนี้ก่อนเห๊อออ

1…2…3 say cheessss

วันนี้มีของเล่นใหม่มานำเหนอ…จริงๆก็ไม่เชิงของเล่น
จริงๆ ก็…ของเล่น เอไง..
“กล้องทอย” กล้องฟิล์มที่กำลังได้รับความนิยมในเด็กๆวัยรุ่นสมัยนี้…สังเกตเห็นขายที่ ดิจิทอลเกตเวย์..มีทุกสี ทุกรุ่นจริงๆค่ะ นี่แหล่ะหนา…สูงสุดคืนสู่สามัญ หลังจากที่เทคโนโลยีการถ่ายภาพ ถึงขีดสุด ถูกยัดเข้าไปใส่ในมือถือ….เราก็โหยหา ถึงกล้องฟิล์ม สีแปลกๆ ฟิล์มเน่าๆ ล้างอัดแบบโบราณๆ…

เกริ่นซะยาวจะเล่าเรื่องของตัวเองร่ะ
กล้อง ตัวนี้ชื่อ
GAKKEN FLEX 35mm TLR CAMERA

เห็นครั้งแรก ตามรูปใน Flickr ทั่วไป รู้แค่ว่าเป็นกล้องโบราณ สองเลนส์ (แต่ไม่รู้ว่ามันผลิตใหม่มาเลียนแบบ) ก็เฉยๆ…

ทีนี้ก็ไปเจอเป็น กล่องๆ เหมือนหนังสือกล่องๆที่คิโนะคุนิยะที่อิเซตัน Turbow กับ น้องเห็ด บอกว่า ตลกดีกล้องตัวนี้ เค้าขายกันในเวบสองพันกว่า ที่คิโนะขาย 1100 เอง..เราก็เลยเพิ่งรู้ว่า อ๋อนี่ ประกอบเองนะ แล้วจะได้แบบในรูป…ว๊าวว

ยัง ไม่กระโตกกระตากเท่าไหร่
กลับมาบ้านได้สักระยะ น้อง Sand จากไดอิส ก็เล่าเรื่องราวของกล้องตัวนี้ พร้อมลิงค์ที่มีประโยชน์มากมาย…เท่านั้นแหล่ะ ต่อมปรี๊ดแตกก็ระเบิด..

เวบน้อง แซนด์
http://www.sandwiz.com/

อยาก เดินจากบ้านไปเดี๋ยวนั้น
ก็ได้นัดแนะใช้บัตรเมมเบอร์ของน้องโบว์เพื่อลด 10%

เท่านั้นยังไม่พอ
สปอนเซอร์ผู้ใจดี ออกตัวแรง เอี๊ยดดดด
“เดี๋ยว พาไปซื้อก็ได้ ของขวัญวันเกิดนะ ”
เรา…อืมม…ล่วงหน้าตั้งเป็น เดือน…แต่หาได้ทักท้วงไม่…เอาอันนี้แหล่ะ!! ของที่ชอบ รัก แล้วคนรักซื้อให้..นี่มันอุ่นใจสุดๆไปเลยยยย
ขอบคุณนะคะ ….^___^ ไว้เอาไปถ่ายที่เกาะหมากเนาะๆๆๆ

โม้จบยัง…
อ่อ …
ประกอบ เองไม๊ คนซื้อประกอบให้ครึ่งนึง เพราะนั่งดูสาระแนสิบล้อกันไปด้วย ฮากันไปไม่มีสมาธิ กลับบ้านไปโดยทิ้งไว้ให้ปิยะวรรณต่อเองอีกครึ่งทาง…ก็สำเร็จในที่สุด

วัน ถ่ายรูป
ก็ตั้งใจจะถ่ายกับเดนโบะ…แต่คุณสีน้ำ ก็มาเข้ากล้องด้วยตลอดเลยมีรูปคุณสีำน้เยอะหน่อยนะคะ อิอิ


14
Jul 10

Toy Camera

มีทริปที่จะไปเที่ยว HuaHin Jazz Festival กับแมวดื้อ…ไปกันจะเป็นธรรมเนียมแล้ว
ปีนี้ได้ที่พักพิง แสนสุขสันต์ ต่อไปคงได้ไปอีก (พลีสๆ)
บล็อคแมวดื้อ เรื่อง HuaHinJazz รูปสวยๆ และที่พักสุดยอด อยากไปอีกจัง

ทีนี้ ปุ๋มก็เตรียมชุดว่ายน้ำไปเพราะพอรู้ว่ามีสระใหญ่ ก็อยากไปว่ายน้ำเล่น

แล้วก็อยากไปถ่ายรูปสวยๆ กับบรรดาเป็ดน้อยของปุ๋มด้วย อยากได้กล้องทอย ฟิชอายก็เสีย เลยไปสำเพ็ง เคยเห็นว่ามีขายเพียบเลยไม่แพง งานจีน ราคาอันละ 150 บาท (ราคาส่ง)

ก็กะว่าอยากถ่ายในสระว่ายน้ำ แบบไม่ต้องกลัวเปียก เพิ่งได้ไปล้างรูปมา อยู่ในข่ายที่น่าพอใจ

เพราะว่าปุ๋มหาซื้อฟิมล์สไลด์ไม่ได้ เลยต้องใช้ฟิล์มธรรมดา เลยไม่ได้ล้างแบบครอสโพรเสส

ก็เลยมาปรับแต่งเพิ่มด้วยโปรแกรม Photoscape ซึ่งในโปรแกรมมันมีแบบ Cross ให้เลือกใช้อยู่แล้ว เลยสบายเลย ได้โลโม่ๆ แบบที่อยากได้ด้วย

ไปดูรูปกันดีกว่า ชอบมากๆเลย

ปุ๋มขนเป็ดยางไปทั้งเล้าเลย ชอบมาก สีมันน่ารัก ตัดกันดีกับสระว่ายน้ำสีฟ้าเข้ม อันนี้ทำ Fake tilt Shift ด้วยโปรแกรม

ความที่เป็นกล้องกันน้ำ (คือมีเคสครอบแน่นๆ อีกที) เลยไม่กลัวน้ำ ได้รูปนี้มา ชอบมาก

รูปนี้ ถ่ายใต้น้ำ ดำลงไปเลย กดมั่วๆ คือน้องเป็ดกลับหัวแล้ว เลยดูรูปแปลกๆดี ชอบๆเหมือนงานศิลปะ

รูปนี้ตื่นมาถ่ายตอนเช้า สวยมาก ชอบที่สุด เก็บภาพไว้ด้วยดิจิตอลด้วย อยากทำโปสการ์ดขาย

ถ่ายตอนเช้าหลังจากที่โดดลงไปสระแล้ว ชอบอีกแร่ะ

รูปนี้ใต้น้ำพุ …เหมือนเป็นรูปปิดท้าย

แต่ยังเราจะปิดด้วยรูปนี้

รูปนี้เป็นรูปใต้น้ำรูปที่สองของปุ๋มแล้ว ชอบจัง ไว้ไปอีกก็จะถ่ายอีก ชอบ…^^

เจอกันใหม่ ม้วนหน้านะจ๊าาาา


19
Apr 10

Cannon S90

http://www.zoomcamera.net/images/column_1251481469/canon-s90-sm.jpg

คนเราเนี่ยน๊า กิเลสมันมาจับกุมหัวใจเราได้ไม่หยุดไม่หย่อน

วันนึงที่เราได้ของทุกอย่างจนพอใจ (เพิ่งซื้อของที่อยากได้ไป) ในใจพาลบอกตัวเองว่า..”ชีวิตนี้ไม่อยากได้อะไรอีกแล้ว ..ฉันพอแล้ว” …อีกไม่นานเล๊ยยยย ความอยากได้อันใหม่มันก็มาเกาะกุมหัวใจอีกแล้ว

หลังจากได้ตุ๊กตาตัวใหม่ไปไม่นาน อิ่มเอม กับเงินที่เก็บมาได้ ใช้ไปร่ะ สบายตัว…ไม่ทันไร…อยากได้กล้องคอมแพคอีกแล้วครับท่าน…เฮ้อ…น่าเบื่อตัวเอง

..

เหตุผลของการอยากได้กลอ้ง Cannon S90

หลังจากที่ซื้อ Sumsung ไปไม่นาน  เพื่อความสะดวกในการถ่ายรูปนอกสถานที่ แล้วไม่ไหวจะพก DSLR ไปไหนมาไหน หรือควักขึ้นมาถ่ายรูปอาหารบนโต๊ะ อาหารได้ จึงไปถอยรุ่นที่ถูกที่สุดในท้องตลาด มาเอาไว้พกติดตัว ก็พอใจร่ะ

แต่ของถูกมันก็มีข้อไม่ได้นนั่นนี่โน่น มากมาย หากทำใจรับได้ก็จบ

แต่…เมื่อมันมีตัวเลือกใหม่เข้ามา…ก็…ไอ้ที่ทนได้..ก็ทนไม่ได้ขึ้นมา…ไอ้ที่พอใจ ก็หงุดหงิดซะงั้น

..

พี่แหม่มพี่คนนึงในวงการตุ๊กตาเป็นคนจุดประกายนี้ ดันมารีวิวกันจะๆ

จุดเด่นที่ทำให้อยากได้คือ

F 2 แลดูความต้องการน้อยนะ ขอแค่นี้เอง …S90 เป็นคอมแพค ที่ได้ค่า F หรือรูรับแสงที่น้อยที่สุดแล้ว ผลของการมีรูรัรบแสงที่ตัวเลขน้อย ทำให้เราสามารถถ่ายรูปได้ดีในสภาพแสงน้อย ซึ่งมันเป็นข้อที่เรารู้สึกไม่พอใจกล้องน้องห่วยอันเก่าไม่ได้

เพราะพอตกลางคืนทีไร ก็เป็นอันต้องพับกล้องเก็บใส่กระเป๋าทุกที เพราะภาพที่ได้ออกมานั้น มันเหมือนผีหลอก สั่นไปหมด จับภาพไม่ได้เลย แต่หลังจากไปลอง S90 แล้ว แหม…มันแจ๋วแหวว เหมือนตอนพระอาทิตย์ยังไม่ตกดินจริงๆอ่ะจ้าาาา

รูปตัวอย่างจากวันแรกที่ได้ S90 แจ่มไม๊ล่ะ ถ่ายเป็น Raw แล้วปรับแสงสีได้ (เพิ่มขั้นตอนนิดนึง แอบขี้เกียจ แต่ก็ต้องปรับเพื่อนคอนเวิร์สเป็น JPG อยู่ดี)  ไอ้ที่ชอบ F2 น่ะ ก็คือ ชอบข้างหลังเบลอๆ (ชัดตื้น) แบบมีโบเก้หน่อยๆ รู้แค่ว่าความที่ F กว้างสามารถถ่ายในที่แสงน้อยได้ดี และทำให้เกิดด้านหลังเบลอๆ 55

เห็นข้างหลังไม๊ วิ๊งๆๆๆๆ น่านแหล่ะ มันถูกใจตรงนี้ อิอิ

นอกจากนั้น Cannon s90 ก็ยังมีความสามารถติดตัวมามากมาย อย่างที่คนใช้ Cannon เค้ารู้กันดีอยู่แล้ว เช่น ดังต่อไปนี้

โหมดเลือกดูดเฉพาะสีที่ต้องการ ช๊อบชอบนะ เพราะว่ามันไม่ต้องมาทำ PS ให้เสียเวลา มีไปถ่ายดอกไม้จะยิ่งสนุกมาก ไว้ต้องมาโพสอวดอีกรอบนึงจ้ะ

ดูดสีเหลืองไว้น่ารักดีเนาะ ผู้มีอุปการะคุณ นั่งง่วนกับคอม เราก็ง่วนแต่จะลองกล้อง เอิ๊กๆ

ได้คอมแพคมาใหม่ก็ต้องลองถ่ายรูปตัวเองสิ คิคิ ไม่พลาด หามุมขายแล้วกดแชะๆๆ

โหม Nostalgic เป็นภาพเก่าๆหน่อย น่าจะดึง Sat ของภาพหายไป ชอบอีกแล้วว

ออกมาจาโอปองแปง ขอลองถ่ายภาพในความมืดหน่อยย แจ่มมากกกก คือดูที่ภาพอาจรู้สึกธรรมดา แต่ใช้กล้องป๊อกแป๊กอยู่สักพักรู้ว่า สภาพแสงแบบนี้ ก็ไม่ต้องหยิบออกมาค่ะ มันจะถ่ายติดวิญญาณ คือสั่นไหวไปซะหมด แต่สำหรับ S90 แล้ว ใสนิ๊ง เรื่องน๊อยส์นี่ ไม่มีเลย ใสอย่างกะไปเลเซอร์มาน่ะค่ะ

เด็ดล่าสุด จุดประสงค์เลย เวลาไปทานข้าวกัน ที่มืดๆ มันก็ไม่ได้ถ่ายรูป แต่นี่ดู ใสมากก นี่ดึกแล้วนะคะ ประมาณสามสี่ทุ่ม มีแสงไฟทางร้านนิดหน่อย แต่รูปใสมากกกกกกกกกก

อันนี้ไปขโมยรูปมาจาก เวบแมวดื้อ ตอน ร้านไก่ย่างป๋านึก ซึ่งปุ๋มถ่ายรูป แมวดื้อเขียนรายงาน เดี๋ยวนี้ปุ๋มเลยไม่ค่อยได้เขียนเกี่ยวกับร้านที่เราไปกินกันเลยเพราะว่าแมวเขียแล้วไม่รู้จะเขียนทำไม อิอิ

แต่อันไหนแนะนำจริงๆ ก็จะเขียนค่ะ

ลาไปด้วยภาพปลาทองในโหมด อควาเรี่ยมของ S90 เจ๋งไม๊ล่าาาา

รีบไปสอยกันมาด่วนๆๆๆ

ราคา 17,900 บ.

ประกันร้าน 12900 บ.

ปล.ขอบคุณแมวดื้อ…สำหรับของขวัญวันวาเลนไทน์ เค้ารู้ว่า..มันมาขัดดอก Macbook ที่ตะเองสอยไปใช่ไม๊ 555 ได้ๆๆ ไม่เป็นไร

ยังไงก็ขอบคุณมากนะคะ ชอบมากๆ ตั้งชื่อมันว่า “แมวดำ” น๊าค๊า

จุ๊บๆๆๆ


19
Nov 08

บางปู & สวนสยาม

ไม่ได้อัพเลย แต่มีเรื่องจะเล่าเยอะแยะ

เขียนบล็อคหลายที่เกินไป จนอัพกระจัดกระจาย พยายามคิดและบังคับตัวเองให้ได้ว่า ที่นี่คือที่ที่ถูกต้องแล้ว ใครๆ เค้าก็อัพบล็อคแบบนี้กัน (คือพวก Stand alone จดโดเมนของตัวเอง) คืออาจติดกับแบบ Community แบบมีคนมาอ่าน มีเพื่อนมาคอมเมนท์มันก็สุขใจกว่า

เอาล่ะ ไม่แก้ตัวแล้ว เริ่มกันเลยดีกว่า

http://farm4.static.flickr.com/3214/3033764604_c2ec3e1e98.jpg?v=0

เมื่อวันอาทิตย์ ที่ผ่านมาน่ะ แพลนไว้ว่า เอาล่ะ เลิกขึ้เกียจได้แล้ว ต้องไปถ่ายรูปแล้วนะ

ไม่มีรูปจะไปส่งประกวดกับเค้า ซึ่งเค้าต้องส่งประกวดภายในวันที่ 25/11 นี้แล้ว อาทิตย์หน้าก็ไม่ว่าง ต้องอาทิตย์นี้เท่านั้น ซึ่ง…เรียกได้ว่า วินาทีสุดท้ายกันอีกแล้วเรา

http://farm4.static.flickr.com/3228/3032935835_bf058c826d.jpg?v=0

บางปู ตอน 7.00 ่น

บางปู : อันนี้ไม่ได้อยู่ในแพลนมาก่อน ได้ยินข่าวแว่วๆ ว่า นกนางนวลมาแล้ว ก็เลยบอกป๊าว่า ป่ะ ไปถ่ายรูปกันป๊า ปลุกด้วยนะ สักตีห้าครึ่งแล้วกัน

ใจตั้งใจว่า รูปเซตนี้จะให้พี่เอ๋ Monaedoll ไปทำปฏิทินปีหน้า ที่พี่เอ๋ขอไว้ บอกว่า รายได้จะเอาไปทำบุญ เราก็ อ่ะ โอๆ อยากมีปฏิธินเป็นรูปของเรากะเค้าบ้าง ให้ไปหลายรูปไม่รู้พี่เค้าจะเลือกรูปไหน

แต่เราชอบรูปนี้นะ หนาวๆดี

http://farm4.static.flickr.com/3216/3043601368_a39f4c875b.jpg

ทำสี Sepia สวยดีเนาะ (ชมตัวเองอีกแล้ว)

แต่ขอบอกว่า เบื้องหลังนี่ โหดสุดๆ เพราะว่า

เราไปถึงบางปู ก่อนหกโมงเช้าก็จริงๆ ไปรอพระอาทิตย์ขึ้น แต่วันนั้นนะ เมฆหนาสุดๆ ไม่มีแสงจะลอดผ่านมาได้เลย เศร้าๆ ใช้ ISO 800 กลับมาแก้แม่เจ้า น๊อยส์กระจาย

http://farm4.static.flickr.com/3025/3043600096_b2bb679358.jpg?v=0

แต่พอสัก 7 โมง ก็มีฟ้าเปิดช่องให้แสงอาทิตย์สว่าง ลอดมาได้ ได้มาหลายรูปก็ดูดี นำมาปรับ Temp ใน DPP เพิ่มนิดหน่อย ให้แสงมันไม่ตุ่น แล้วก็ดูวอร์มๆ ส้มๆ …ใส่อุณหภูมิไปสูงๆ กลายเป็นพระอาทิตย์ตอนเย็นไปซะนี่ ก็ไม่เป็นไรหรอก เพราะว่า..ภาพออกมาสวยก็พอแล้ว สีไม่ตรง ตรง อันนี้ ถือเป็นศิลปะนะกั๊บ

http://farm4.static.flickr.com/3072/3042761099_8257306b5e.jpg

อย่างรูปนี้ ปรับ Curve เล่นใน DPP ตลกดีเดี๋ยวนี้ เล่น Curve ใน DPP สนุกสนาน ด้วยความที่งานที่ต้องแก้สีด้วย DPP หลายๆร้อยรูป บางทีรูปซ้ำ มันก็เบื่อ ก็อยากเปลี่ยนสีบ้าง แต่เครื่องมือใน DPP ก็มีอยู่แค่นั้น เล่นไปเล่นมา ไปปรับ เส้นสีน้ำเงิน สีแดง สีเขียว เลยได้สีแปลกๆ เต็มเลย

http://farm4.static.flickr.com/3283/3043600300_ab6774b7b9.jpg

รูปเซตนี้ กลายเป็นไปได้ดีจากรูปของน้ำส้ม (Aubrey) กับน้องบุญชู (Wonder Frog)

http://farm4.static.flickr.com/3057/3042761609_8672b92704.jpg

ได้เวสป้า คันงามที่ยืมมาจากน้อง Lemon ว๊าว ดีมากๆเลยอ่ะ สรุป ลงไปนอนก้มถ่ายกับพื้นระนาบ ได้รูปที่ดูสัดส่วนตุ๊กตากับสะพานอยู่คู่กันเลย ดูเป็นเมืองของตู๊กตาเลย มีนกบินด้วยนะ ก็เลยตัดสินใจส่งรูปนั้นเข้าประกวดแล้วกัน

รูปที่ส่งเข้าประกวด ขอนำมาพูดถึงหลังจากที่ปิดรับสมัครรูปแล้วนะคะ โหะโหะ

บางปู ยังสวยงามเหมือนเดิม

ตอนไปถึง แอบใจแป้ว ทำไมนกน้อยจัง แต่สักพักพอคนเริ่มโรยอาหาร มันหมูกรอบๆ มันก็บินมาจากขอบฟ้า รู้สึกดีมาก ที่มันเริ่มบินมา บินมา จากนั้นก็ มากันเต็มไปหมดเลย

หากจะมาไม่อยากมาซื้อ มันหมู เลอะๆมือ ก็เตรียมขนมปังไปด้วยก็ได้นะคะ มันก็ชอบกินเหมือนกัน

ช่วงเช้า พระอาทิตย์ขึ้นทางซ้ายมือของสะพานค่ะ เมฆไม่เยอะ ก็จะได้รูปพระอาทิตย์สวยๆ

ช่วงเย็น พระอาทิตย์ตกฝั่งตรงข้าม ก็ได้รูปสวยๆเช่นกัน เพราะทั้งสองฝั่ง มีแต่ทะเล สวยงามมากค่ะ เห็นคนเอาขาตั้งกล้องไปแล้ว…อืม…เราน่าจะมีกับเค้าสักอันเนอะ เมื่อยคอ 55

ขากลับแวะซ้ำ น้ำเต้าหู้งาดำ ปาท่องโก๋ ไปฝากแม่ เจ้ากรรม แม่ซื้อมาเหมือนกัน อีก 1 ชุด ขำๆ กินหมดถุงเลย

======================================

สวนสยาม

ทำรูปคร่าวๆ แล้วก็ง่วงหลับไป

ตื่นมาแดดจ้าทีเดียว เราต้องไม่ขี้เกียจ และมันผลัดวันอีกไม่ได้แล้ว (เพราะไม่มีวันให้ผลัดแล้วอ่ะ) ตัดสินใจขึ้นแท๊กซี่ไปเลย …เพราะอยู่ดีๆ ฟ้าก็ครึ้มขึ้นมาซะอย่างนั้น

คอนเซปต์ :Background ม้าหมุน คลาสิค และ บั๊บเบิ้ล เพิ่มสีสันให้ภาพ

คือ ถ่ายรูปน้องไบล์ทในส่วน จนแบบรู้สึกว่า มุมมันหมดไปแล้ว หากไม่ได้ แสงพระอาทติย์ยามเย็นเข้าช่วย หรือ ทุ่งดอกไม้สีสวยๆ เป็นแบ๊คกราวด์ รูปที่ถ่ายในสวนมันก็เหมือนๆ เดิม เหมือนๆ คนอื่น เลยคิดๆ ใช่แล้ว…อยากไปถ่ายรูปที่สวนสนุกจัง

ก็เลย…ป่ะ ไปกัน

เช็คเส้นทางแล้ว แต่เวลาจะหมด ขอไปแท๊กซี่แล้วกัน

ไปครึ่งทาง แม่เจ้า…ฝนลงเม็ด กลับลำ เปลี่ยนใจ …กลับบ้านก็ได้ฟร๊า

แต่เกิดความเซ็งจัดขึ้นกระทันหัน เอาวะ ไหนๆ มาแล้ว ฝนอาจหยุดตก หรือ มีมุมที่ถ่ายรูปได้ก็ได้ ไปก็แล้วกัน ไปตาายเอาดาบหน้า

ฟ้าเป็นใจ > ชอบคำนี้จริงๆ รู้สึกเหมือนตัวเองโชคดีจัง “ฝนหยุด”

แต่ในความโชคดี ก็โกรธตัวเองที่ทำไมไม่ออกตั้งแต่ เที่ยง แสงแรงๆ  ภาพคงสวยใส ดูฟ้าตอนสี่โมงเย็นสิ มืดครึ้มมาเชียว ไม่ไหวเลยอ่ะ ใช้ ISO 800 อีกแล้วงานนี้

http://farm4.static.flickr.com/3202/3042762067_b88dfd5a18.jpg

หอบเข้าของ พร็อพไปถ่ายรูปเต็มแล้ว แต่ก็ดันลืม ที่เป่า Bubble ไปได้ แต่ก็อันที่มีก็เล็กมากทำฟองสบู่ไม่ได้เยอะหรอก ก็ด๊านนน มีขายอีก 179 บาท เป็น แบบกดปุ่ม พ่น บู๊ดดดดด แบบสองใบพัดด้วยนะเออ… ซื้อเลย

อ่ะ ลืมเล่าเรื่องค่าผ่านประตู ที่สวนสยามค่าเข้าคนละ 200 บ. (แอบแพงสำหรับคนไปถ่ายรูปเฉยๆแบบเรา โชคดี ถามเค้ามีโปรโมชั่นไม๊…แม๊…รักบัตรเครดิตกรุงศรี กับ ซิมทรู ลดได้ตั้ง  50% แน่ะ เลยจ่ายแค่ร้อยเดียว สบายใจ

http://farm4.static.flickr.com/3202/3042762067_b88dfd5a18.jpg

อุปสรรคเรื่องแสง ยังคงเป็นอุปสรรคใหญ่สุดของวันนี้ เท่านั้นยังไม่พอ ไอ้เราก็ หามุม ตามที่จินตนาการไว้ มุมแรกด้านหน้า ก็…มีที่วางน้องเยอะ แต่ติดม้าหมุนไม่หมด วางๆ กดๆ ไม่เวิร์ค ไปอีกทาง ด้านขวา ตรงนี้ คนเยอะมั่กๆ อาย…แต่ก็พอเวิร์ค แต่ไม่มีที่วางน้อง ต้องถือ

เลนส์ Fix 50 1.8 ไม่สามารถใช้ได้ เพราะ สุดมือเอื้อมถือตุ๊กตา กับ มือเอื้อมถือกล้อง ไม่สามารถถ่ายรูปน้องได้ เง้อ…ต้องเปลี่ยนเลนส์ ไปคนเดียวก็อย่างนี้  ไม่มีใครถือน้องให้ ก็ต้องใช้เลนส์ Kit  ยังพอถือเอง ถ่ายเองได้

แต่…แล้วใครจะเป่าฟองสบู่ให้อ่ะ

ผสมๆ หยิบมากด ปู๊ดๆ ไมไม่ออกเยอะเหมือนตอนเค้าสาธิตน๊า มือนึงกด มือนึงถือน้อง แล้วมือไหนกดชัดเตอร์ยะ…สรุป ไม่ทัน ไม่มีทางถ่ายทัน

เศร้านิดหน่อย…(ก็เยอะเหมือนกัน)

เดินถือถุง ต๊อกๆ เดินไปอีกมุมนึง

ว๊าววว สวรรค์ช่วยอีกแล้ว….

มีโต๊ะตัวนึง วางอยู่ ไปนั่งพักดูมุม เฮ๊ย มันพอดีเลยอ่ะ กับเบื้องหลังที่เป้นม้าหมุน วางน้องก็ได้ เข้าไปจับจอง แล้วก็จัดของอย่างดี

http://farm4.static.flickr.com/3213/3043601024_0ce42b0895.jpg

แหม…แต่อุปสรรคก็ยังตามมาราวี “แล้วใครจะเป่าบั๊บเบิ้ล” ทำมือพันกันอีกแล้ว ได้ยินคนที่ขายตั๋วของเรือถีบ พูดกันว่า “ไปช่วยเค้าหน่อยสิ” เราหันไปยิ้มหวาน ..”ช่วยจะขอบคุณมากเลยค่ะ”

เค้าก็น่ารักมากมายืนกดฟองสบู่ให้ กดใหญ่ ฟองเยอะบ้างน้อยบ้าง ลอยมาโดนเลนส์บ้าง แต่ก็ต้องกดไปก่อน กด กด กด และ กด…

http://farm4.static.flickr.com/3277/3042760909_22cc52d0e4.jpg

คือกดมาเป็นร้อยรูป แล้วก็…บอกตัวเองว่า …นี่เอารูปเดียวนะนี่….ฮ่วย เหนื่อยจัง

แล้วก็ไม่รู้จะใช้ได้ไม๊ แต่มาแล้ว ทำแล้ว ก็ต้องทำให้ดีที่สุด

ขอบคุณคนขายตั๋วเรือถีบ ที่แสนใจดี..ไม่ได้คุณ…เราคงไม่ได้รูปอย่างที่อยากได้ ขอบคุณมากๆ ทุกๆคนเลย

กลับมาดูรูป…เง้อ…โต๊ะที่วางน้อง…สีเหลือง  -____________-” เหลืองมาก ถึงมากที่สุดอ่ะ หน้าน้องติดสีเหลืองแบบ แก้กันตาเหลือก หน้าเหลือง น๊อยส์เยอะ รูปอาจใช้ไม่ได้ก็ได้

แพคกระเป๋า…กลับบ้านดีกว่า

http://farm4.static.flickr.com/3038/3043601182_12c9ea95dd.jpg

ลองหยิบเลนส์ Fix มาเล่น แหม…เบลอดี แต่ไม่รู้เลยว่าถ่ายที่ไหน ไม่เห็นอะไรเลย

รูปนี้จริงๆก็ชอบ แต่ก็เก็บไว้ดูเองดีกว่า หากส่งไปคงธรรมดาไปอ่ะ

ปล.รูปส่งประกวด ต้องเสียค่าส่งรูปละ 300 บ. เลยต้องเลือกอันที่แบบ..มั่นใจหน่อย

สวนสยาม ไปมาครั้งสุดท้ายเมื่อไหร่ จำไม่ได้ แต่ความทรงจำตอนเด็กๆ มีที่นี่เป็นหนึ่งในความทรงจำที่สวยงาม แอบเดินไปแวะสวนน้ำ แต่ไม่ได้เข้าไป มันเย็นแล้ว นั่งรถกอล์ฟออกมา กินไอติมเป็นเด็กๆ … แอบอยากเล่นรถไฟเหอะ เดินไปดูราคา 150 บ. ไม่เป็นไร ไว้คราวหน้าแล้วกัน แหะแหะ  ^^”

แอบกินไข่นกกระทาห่อเกี๊ยวก่อนกลับบ้าน แก้หิว กลับบ้าน เปิดรูปดู…อืม…ฝ่อไปเยอะเลย ไมมันเละอย่างนี้ล่ะ ไม่เป็นไร..ค่อยๆ แก้กันไปแล้วกัน สู้ๆ

นิทานเรื่องนี้สอนให้รู้ว่า ถ่ายรูปคนเดียว เดินคนเดียว กินคนเดียว ไปไหนคนเดียว ก็เหนื่อยคนเดียว 555 จะสรุปทำไมเนี่ย เอาเป็นว่า ไม่ทำให้ใครรำคาญ อารมย์เสีย หงุดหงิด เบื่อ รู้สึกแย่ แค่นั้น..ก็พอแล้ว


29
Sep 08

MY LOMO

I love this shot!!

ในหมวดของ Photos ปุ๋มก็จะพูดเรื่อง รูปถ่ายของปุ๋ม

บางทีก็โชว์รูปเฉยๆ บางทีก็จะพูดถึงการถ่าย หรือบางทีก็พูดถึงการแต่งภาพ แล้วแต่

แต่วันนี้ปุ๋มจะเล่าเรื่อง LOMO

ก็ไม่รู้เหมือนกันว่าชอบภาพสีแสบสันแบบโลโม่ตั้งแต่เมื่อไหร่ รู้ตัวอีกทีตอนที่ เสริ์ชดูรูปๆๆๆๆ อ่านๆๆๆ จากนั้นมาก็ได้กล้อง Toy ที่แถมจากอะไรสักอย่าง เค้าบอกให้ใช้ฟิมล์เก่า แล้วล้างแบบ ครอสโพรเซส ตอนนั้น ได้เป็นแบบ ถ่ายใต้น้ำได้ด้วย ตื่นเต้นมากที่จะได้เอากล้องไปถ่ายใต้น้ำ คือ จินตนาการไว้เลิศมาก หารูปดู ก็สีของน้ำในสระ มันสวยมากๆ หากทำเป็นโลโม่ออกมา

ไว้วันหลังจะมาเล่าเรื่องอัลบั้มนั้นให้ฟัง

แต่วันนี้ ปุ๋มมีกล้อง โลโม่ เป็นของตัวเอง แล้ว ไม่น่าเชื่อว่าได้เพราะดู af อ่า…ก็วันนั้นเค้าโฆษณา ก่อนคอนเสริ์ทเริ่มว่ามีขายที่ ทรูชอบ แหม… รีบแจ้นไปดู โอ้โห มีเยอะแยะมากมาย หลายสิบแบบอ่ะ เลือกไม่ถูก ราคาสวย ..ไม่แพงอย่างที่คิด  ด้วยความที่ชอบเลนส์ฟิชอายอยู่แล้ว ก็เลยชอบ เจ้าฟิชอาย ทู ก็ระงับความอยากไว้ แต่กลับมาบ้านก็มานั่งเสิร์ชหาอีกจนได้ ในที่สุด…ก็ได้มาจนได้

ในเนตก็มือสอง ราคา 1700 บาท ราคาดีเนอะ สภาพไม่ 100% หรอกค่ะ มองด้านนอก แต่พอใช้ได้

http://farm4.static.flickr.com/3014/2847677699_c524c3cf52.jpg?v=0

รูปนี้ถ่ายด้วย Cannon 400D แต่กล้องเป็นโลโม่ ฟิชอายตัวที่เล่าให้ฟังอยู่เนี่ยค่ะ

กล้องตัวนี้แหล่ะค่ะ ที่ปุ๋มได้มา ปกติมันต้องมีวงๆ สีเงินด้านหน้า มันก็หายไป (หายไปได้ไงน๊าาาา งง)

(ที่เขียนไว้เมื่อคืนหายหมดเลย)…

เอาใหม่ …ไม่เหมือนเดิม

สรุปว่า

กล้องโลโม่ ถ่ายสนุกดี

ตื่นเต้นดีตอนเอาฟิมล์ไปล้าง รอ รอ ได้รับฟิมล์มาก็ใจหายใจคว่ำ จะชัดไม๊ จะเสียไม๊

แต่พอเอารูปมาลงคอมก็พอดูได้มั่ง ไม่ได้มั่ง แต่มันก็เป็นความรู้สึกที่ดีค่ะ

วันนั้น เราไปเดินเล่นกันที่ถนนข้าวสาร แล้วก็เลยไปถนนท่าพระอาทิตย์ มีรูปมาฝากนิดหน่อย

Somewhere in Bangkok

ถนน ท่าพระอาทิตย์ อากาศกลางวันร้อนๆ แบบนี้ เดินแล้ว กดปุ๊ปเลยค่ะ ไม่ต้องคิดมาก แต่ออกมาสวยดี

Street

รูปนี้แต่งให้ดูเก่าๆ ด้วยโปรแกรม Photoscape ค่ะ มีคราบกาแฟด้วย สวยดีนะคะ เข้ากับสีแบบนี้

I love color

ระหว่างทางแถวถนนท่าพระอาทิตย์ มีร้านน่ารักๆ สวยๆ แต่สไตล์เก่าๆ ให้ถ่ายเล่นเยอะเลยค่ะ ปุ๋มชอบประตูบานเซี๊ยมแบบนี้ค่ะ สวยดี สีเขียวเข้ากับการเป็นภาพโลโม่ที่สุดเลยค่ะ

ffirst time flashing,too close

รูปสุดท้าย เป็นการพลาด ปุ๋มเสียดายรูปนี้มากเลย เพราะถ่ายในรถไฟฟ้า แล้วเปิดแฟลชอีกด้วย กะว่าคงได้ภาพสวยๆ แปลกๆ แต่..ด้วยความไ่ม่ชำนาน ก็เลยกะไม่ถูก

เรื่องนี้สอนให้รู้ว่า

– อย่าถ่ายรูปใกล้วัตถุเกินไป

– อย่าถ่ายโลโม่ในที่แสงน้อย

– แล้วก็ ขยับเลนกล้องสูงอีกนิด เพราะช่องมองภาพกับชอ่งรับภาพมันไม่ตรงกัน

แล้วสุดท้าย เอารูปไปล้างเร็วๆ หน่อย …รอเป็นเดือน ม่ายหวายย นานจัด

ไปเสริ์ชใน Flickr ทำให้ได้รู้ว่า มีรูปของ Group Lomo ในประเทศไทยมากมาย

เช่น http://www.flickr.com/groups/lomothai/

ไปดูเล่นกันได้ สวยดีๆ ชอบ

-**วันนี้มีเรื่องต้องคิด ต้องทำมากมาย…โอ้ว มายก๊อด…ชีวิตของเราอะไรจะเข้าก็เข้ามาเยี่ยงนี้ ขอเวลาตั้งตัวโหน่ยยย**-

แต่ก็ถือเป็นสิ่งที่ดี…ที่มันจะเกิดขึ้น…สู้ๆๆ


27
Sep 08

Connect the world by your photos

และแล้วก็ได้เวลาเสียตังค์…ให้กับบริการเก็บรูปบนอินเตอร์เนตอีกครั้ง
หลังจากที่ ใช้บริการ www.flickr.com มาได้ระยะเวลาปีกว่า จากความคิดที่ว่า มีบริการให้ใช้ฟรี..จะไปเสียตังทำไมฟระ
ก็แค่นี้ก็พอแล้ว… ไม่เห็นต้องเสียตังค์เลย

จากนั้นก็ใช้งานมาเรื่อย
จนมาวันนึง เริ่มฉงนสงสัย เอ…รูปเก่าๆ เซตนี้ เราหายไปไหนฟร๊า…??
สักพักสังเกตจนแน่ใจ…มันหายแน่ๆ แล้ว ไม่ย๊อมมมม >< เสียดายมาก จึงไปอ่าน เงื่อนไขการใช้บริการอีกครั้ง
อ่ะนะ มันมี Limited แค่ 200 รูป เราอัพปาเค้าไป 400 รูปแล้ว…
ทำไงดี….นี่ต้องเสียเงินจริงๆเหรอ
ใช่สิ….ในใจตอบออกไป พร้อมกับกดคลิกๆๆๆ เพื่อจ่ายเงินผ่าน Paypal ไปซะ

http://farm4.static.flickr.com/3102/2891121257_465ca05d3d.jpg

แล้วทำไมต้องเสียตังด้วยล่ะ เวบแกลอรี่เก็บรูปมีก็ตั้งเยอะแยะ ก็ไปใช้สิ

….อืม…จะอธิบายยังไงดี

มีบางคนถามเหมือนกันว่า Flickr มันมีไว้ทำไรเหรอ??

อืม…ก็เอาไว้อัพรูปไง….เหรอ?? แค่น้้นเหรอ??

จริงๆ แล้วไม่ใช่แค่นั้น Flickr คือที่เก็บรูปของ “คนทั่วโลก” ดังนั้น โลกของเราจะแคบด้วย รูปถ่าย อย่างที่รู้กันว่า รูปถ่าย เก็บบันทึก ทุกสิ่งได้ดีกว่า ตัวหนังสือเป็นร้อยเป็นพันคำ

สิ่งที่ทำให้เรา หลงวนเวียนอยู่ใน Flickr ได้เป็นวันๆ คือการ

1.”search”

รูปที่อยู่ใน Flickr ไม่ได้ สวยระดับเทพ มือโปรระดับพระกาฬ รูปใน Flickr อาจจะเป็นเพียงแค่รูปเล้กๆ จากกล้องดิจิตอลธรรมดาจากเด็กผู้หญิงคนนึงได้ ทีนี้ พอเสริ์ช ปุ๊ป อยากได้รูปไรล่ะ มันมีมากกว่า แค่ภาพถ่าย แล้วหล่ะ มันมีดีเทลล์ มีการจัดกลุ่ม แบ่งตามอารมร์ สีของรูป วิธีการถ่ายรูป หรือจะเป็นหมดวหมู่ของตุ๊กตาจากทั่วโลก หาเจอได้หมดทุกสิ่งอย่าง

2.Group

เมื่อมีรูปเยอะ แล้วทำไงล่ะ จะดูยังไงให้สนุก รูปที่ Flickr นั้นจะถูกใครก็ได้ที่เป็นสมาชิก ตั้งกลุ่มขึ้นมา เช่น กลุ่มที่ถ่ายด้วยกล้องโลโม่ กลุ่มที่ถ่ายภาพคนตั้งแต่สองคนขึ้นไป กลุ่มถ่ายรูปเท้า (ถ่ายทำไม) คือ เยอะแยะมากมาย

กลุ่มที่ปุ๋มเข้าประจำ ก็ ตุ๊กตาไบล์ท พวกที่เล่นตุ๊กตาทุกคนยอมรับกันดีกว่า อย่าเข้าไปบ่อย …มันหลอน…คือทำให้อยากได้นั่นเอง 555 อีกกลุ่มที่หากเข้าไปปั๊ปจะหลงหาทางออกไม่เจอ ก็คือกลุ่มของคนที่ทำงานถัก งานฝีมือต่างๆ มันเพลินมาก บางคนก็ทำการสอนเป็นขั้นตอนไว้ บางคนก็ขายผลงาน (แต่ Flickr มีกฏห้ามขายของนะคะ เค้าไม่อยากให้กลายเป็น ebay แต่ก็ใส่ลิงค์ไว้ที่ Profile ได้ ม่ะเป็นไร

3.Communication เนืองจากรูปที่เราอัพขึ้นไป จะออกสู่สายตาทั่วโลก และกลับกัน รูปคนทั่วโลก ก็จะออกมาสู่เราด้วยเหมอนกัน การทิ้ง Comment ไว้ ทำให้เราได้รู้จักกันมากขึ้น เหมือนเราจะมีเพื่อนเป็นต่างประเทศได้ทั่วโลกทีเดียว

เอาแค่นี้ก่อน

อีกเรื่อง ที่ต้องตัดสินใจคือ ปุ๋มก็มีร้านค้าออนไลน์ กับเค้าด้วยนี่นา ขายนู่นขายนี่ไปเรื่อยเปื่อย

การทิ้ง flickr ที่มีรูผลงานเราไว้ ก็คงจะมีเข้ามาบ้าง รายได้มา ก็โอเค กับค่าใช้บริการ ปีละ 24 เหรียญ ก็ประมาณ 800 บาท ได้ออเดอร์ ครั้งเดียวก็ ได้ทุนคืนแล้ว ปุ๋มถือว่าเป็นการลงทุนค่ะ…

ตามไปดูรูปปุ๋มที่ Flickr ได้ที่ http://www.flickr.com/photos/ipumuq/

แต่หากขี้เกียจไปไกล ก็แวะคลิกปุ่ม Photos ที่ขวามือก็ได้นะคะ

รัก WordPress จังเลย มี Plugin ให้ใช้ ดึงรูปใน flickr มาด้วย ตอนเจอ แล้วทำได้ ดีใจมัก่ๆ เลย เพราะเป็นอย่างที่อยากได้เลย ก็ WordPress ไม่มี อัลบั้ม แกลอรี่ให้ใช้ ถึงมีก็ขี้เกียจอัพใหม่ ไหนจะ Multiply flickr แค่นี้ก็เหนื่อยจะอัพแล้ว ดีแล้วดึงมาเลยจะได้จบที่ Flickr อัลบั้มรูปออนไลน์ เวอร์ชั่น อินเตอร์

ไว้วันหลังจะมาพูดเรื่อง อัลบั้มรูปสุดฮิตของคนไทย Multiply กันบ้างค่ะ

วันนี้จบแล้ว จะพยายามทำเวบให้ดี อัพบลอคให้ได้ ไม่ทิ้งเป็นเวบร้าง….ว่าแต่…จะมีคนอ่านไม๊เนี่ยยยย 555

ไปล่ะค่ะ บั๊บบาย
ipumuq. Get yours at bighugelabs.com/flickr