04
Aug 11

ชอบมาก : คิดมาก MV

เพลง คิดมาก
ศิลปิน ปาล์มมี่

ตอนที่เพลงปาล์มมี่ออกมา ก็ทำทุกวิถีทางให้ได้มาไว้ในเครื่องไอโฟนของตัวเอง “อย่างถูกกฏหมาย”

เพราะยิ่งเป็นศิลปินที่เรารัก เรายิ่งไม่อยากรู้สึกว่า “ขโมย” งานของเค้ามาฟัง

แม้ไม่ใช่เงินมากมาย แต่ก็อยากสนับสนุน

ได้มาร่ะ ในที่สุด หลังจากฟังทีเซอร์มันอยู่นั่น

ในที่สุดก็ได้ดู MV วันนี้เอง

อยากบอกว่า “ชอบมากกกกกกกกกกกกกก”

ใน MV ดูเป็น “วินเทจ” ทุกสิ่งอย่าง

ปาล์มมี่เคยให้สัมภาษณ์ว่า เพลงอัลบั้มนี้จะซาวน์แบบ ยุค ซิกตี้

แล้วดูเอ็มวีก็เข้ากันมากๆ

ซึ่งเราก็ ชอบมากๆ อยุ่แล้ว

มันเป็นที่ “วัย” หรืออย่างไร สังเกต หลายคนแล้ววัยยุคเรานะ ประมาณนี้จะชอบอะไรที่มันย้อนยุคๆ หน่อย

ชอบมากๆ บางทีก็เป็นยุคที่เกิดมาก่อนเรา แต่เห็นล่ะไม่ได้เลย

ตามหนังสือแต่งบ้านก็จะมีไอเท็มที่ไปหาซื้อตามตลาดโบราณ เราเองก็เคยตามไปเลย อยากได้มาก กระติกน้ำลายสก๊อต

ทางร้านบอกมีใบเดียว ก็หนังสือเล่มนั้นถ่ายรูปแล้วก็ซื้อไปแล้ว

อ้าว…ไรฟระ หลอกลวง ฮ่าๆ

โทรศัพท์ นาฬิกา ขวดน้ำ กระติก กรอบรูป ชั้นวางของ

อะไรๆ ที่เก่าๆ ตอนนี้มีค่ามากในท้องตลาด กลายเป็นของแต่งบ้านสุกชิคไปแล้ว

..

อ้าว คุยถึงเอมวีอยู่เลย มาเรื่องของแต่งบ้านโบราณได้ไง

เอาว่า ไว้เรามาคุยเรื่องของโบๆ กันอีกในโอกาสต่อไป เนาะๆ

..

อันเนื่องมาจาก มิวสิควิีดีโอ ของปาล์มมี่ก่อน

ดูก็รู้ว่าห้างเก่าที่ไหนสักแห่ง คุ้นๆ ว่าเคยเห็นในหนังสือ (เล่มนั้นแหล่ะ)

สรุปว่าเป็นห้างเก่าแถวดิโอลด์ ชื่อ ไนติงเกล

ว๊าววว ยังเปิดอยู่เลย อยากไปจัง

ไว้ไปแล้วคงได้ถ่ายรูปสวยๆ มาอวดเนอะ (เค้าไม่ให้ถ่ายรุปอ่ะ)

แต่จะลองดู หุหุ ไปสำเพ็งคราวหน้าแวะไปแน่นอน

..

เอมวีตัวนี้น่ารักมาก นอกจากฉากสวยๆแล้ว ปาล์มมี่ก็แต่งตัวได้น่ารักมากกก

หากปาล์มมี่ไม่ใช่นักร้องที่มีชื่อเสียงมานานเป็นสิบปี

หากเป็นศิลปินหน้าใหม่ในยุคนี้ เปิดตัวด้วยเพลงนี้เพลงแรก

อิชั้นก็เชื่อว่า ชีต้องเกิดอย่างแน่นอน หน้าตา เสื้อผ้า แต่งหน้า ทำผม มันโดนใจตั้งแต่หัวจรดปลายเท้า

น่าเลิฟฟฟฟฟฟฟฟฟฟฟฟฟ มั่กๆ จุ๊บๆ

..

ชอบ สวย ทุกสิ่ง

เก็บไว้ดูในบล็อค ต่อไปนานๆ

จบล่ะ

 

ปล.ไปเที่ยวบ่อย ทำไมไม่อัพบล็อคยะเธอว์…..

#ด่าตัวเอง

…555…


05
Jul 11

วันอาทิตย์ของฉัน

วันอาทิตย์ เคยเป็นวันที่ฉันต้องหวาดกลัว ที่จะ้ต้องอยู่คนเดียว ไ่ม่อยากออกไปไหน เพราัะทุกภาพมันบาดตา แต่ในวันนี้ วันที่วันอาทิตย์กลับมาสดใสมีชีวิตชีวา…และ  “มีความสุข” อีกครั้ง จริง ๆ เรารู้สึกแบบนี้มาตั้งนานแล้วนะ หลายเดือนมากแล้ว เคยไปวิ่งอยู่ครั้งนึง แล้วเกิดความรู้สึกในใจ “วันอาทิตย์ดีจัง ฉันไม่กลัววันอาทิตย์อีกต่อไปแล้ว  และฉันมีความสุขกับมันได้ด้วยตัวของฉํนเอง”  นานมากแล้วที่ฉันกลับมายิ้มให้กับวันอาทิตย์ได้อีกครั้ง ทำไมต้องวันอาทิตย์ในเมื่อฉันไม่ได้ทำงานประจำ ก็เพื่อนๆ ของฉันเค้าหยุดวันอาทิตย์กันนี่นา มีเพื่อนหลายกลุ่ม  ที่ให้เราได้ “เลือก” ที่จะไปทำกิจกรรมด้วย ขึ้นอยู่กับฉันด้วยนะ ว่าอยากออกหรือไม่  หรือบางทีก็อยากทำงานอยู่บ้านซะงั้น แต่หน้าแปลก ตั้งใจทำงานอยู่กับบ้านมากเท่าไหร่  กิจกรรมนอกบ้านก็ท้าทายให้ฉันออกไปเสมอ มีตั้งแต่ ไปฟังดนตรีในสวน ไปวิ่ง ไปตีแบท ไปเรียนวาดรูป ไปเล่นตุ๊กตา  ไปช็อปปิ้ง ไปกินกาแฟ ไปหม่ำเค้ก ไปปาร์ตี้ ไปดูพลุ ฯ….  ฉันมีความสุข กับทุกสิ่งที่ได้ทำ และวันอาทิตย์นี้ก็เป็นอีกอาทิตย์นึงที่ฉันได้ทำอะไรใหม่ๆ ที่เคยทำมา ไอซ์สเก็ต ไม่น่าเชื่อว่าผ่านไปกว่าสิบปี ทันทีที่เกาะขอบสนามได้ รอบครึ่ง  ฉันก็สามารถปล่อยมือจากราวจับ หันมาเสก็ตได้อย่างคล่องแคล่วเสียแล้ว  …คงเหมือนขี่จักรยาน ต่อให้เวลาผ่านนานไปแค่ไหน  ในเมื่อเราเป็นแล้วม้นก็กลับมาเล่นได้อีกครั้งเสมอ วันนี้ แอนดรีนาลีนหลั่งอีกแล้ว…ตอนลื่นไหลอยู่บนลานเสก็ต  ฟังเพลงที่ชอบ แล้วมีความสุขมาก 1 ชม.45 นาที ฉันไม่ล้มเลย ว๊าว  ..แต่ฉันได้ฝึกสมาธิอย่างมาก เพราะเมื่อใดที่เราเผลอใจ  ปล่อยไปไม่คอนเซนเทรดอยู่กับการสเก็ต ฉันก็เกือบล้มไปหลายที  และเมื่อใดที่เฉันเอาใจไปจ่อไว้กับการสเก็ตถึงขนาด ท่องซ้าย ขวา ซ้ายขวา  ในขณะที่ใบมีดรองเท้าถูไปกับพื้น ความเร็วในการสเก็ตฉันจะเพิ่มตามไปด้วย  และเมื่อใดยิ่งเร็ว ก็ยิ่งต้องระวังตัว เพราะหากเสียหลัก  ก็คงล้มแรงทีเดียว…สรุปว่าเป็นกีฬาที่ได้ฝีกสมาธิมาก  ฉันให้ห้าดาวเลย ชอบมากๆ  ตกเย็นก็ปาร์ตี้กับเพื่อนๆ  ที่คบกันมาเป็นสิบปี…ด้วยความชอบที่เหมือนกัน  แม้วันนี้มันจะต่างกันออกไปมากมาย แต่ความเป็นเพื่อนก็ยังคงอยู่  แต่ที่ไม่เหมือนเดิมคือสถานะของเพื่อนๆ ได้เปลี่ยนไปเป็น  “คุณแม่” และ “คุณพ่อ” กันหมดแล้ว  …น่าอิจฉาจริงๆ มีเสียงแทรกเข้ามาว่า ดีแล้ววววเธอว์  ..แบบเธอน่ะ จะนอนตอนไหนก็ได้ จะไปไหนก็ได้  รวมไปถึงจะดูเอเอฟถึงกี่โมงก็ได้…555  ขอบคุณที่ทำให้รู้สึกดีขึ้นมาหน่อยนึง ฉันก็แอบเห็นด้วยมากๆไม่ได้ 555  ขอบคุณ  สรุปว่าฉันมีความสุข….จบข่าว

วันอาทิตย์

เคยเป็นวันที่ฉันต้องหวาดกลัว ที่จะ้ต้องอยู่คนเดียว

ไ่ม่อ ยากออกไปไหน เพราัะทุกภาพมันบาดตา ความรู้สึกเจ็บแปล๊บยังคงชัดในใจ

แต่ในวันนี้ วันที่วันอาทิตย์กลับมาสดใสมีชีวิตชีวา…และ “มีความสุข” อีกครั้ง

จริง ๆ เรารู้สึกแบบนี้มาตั้งนานแล้วนะ หลายเดือนมากแล้ว

เคยไปวิ่งอยู่ ครั้งนึง แล้วเกิดความรู้สึกในใจ แล้วก็ยิ้มให้กับตัวเอง

“วันอาทิตย์ดีจัง ฉันไม่กลัววันอาทิตย์อีกต่อไปแล้ว และฉันมีความสุขกับมันได้ด้วยตัวของฉํนเอง”

 

นานมากแล้วที่ ฉันกลับมายิ้มให้กับวันอาทิตย์ได้อีกครั้ง

ทำไมต้องวันอาทิตย์ในเมื่อ ฉันไม่ได้ทำงานประจำ

ก็เพื่อนๆ ของฉันเค้าหยุดวันอาทิตย์กันนี่นา มีเพื่อนหลายกลุ่ม ที่ให้เราได้ “เลือก” ที่จะไปทำกิจกรรมด้วย

ขึ้น อยู่กับฉันด้วยนะ ว่าอยากออกหรือไม่ หรือบางทีก็อยากทำงานอยู่บ้านซะงั้น

แต่ หน้าแปลก ตั้งใจทำงานอยู่กับบ้านมากเท่าไหร่ กิจกรรมนอกบ้านก็ท้าทายให้ฉันออกไปเสมอ

มีตั้งแต่ ไปฟังดนตรีในสวน ไปวิ่ง ไปตีแบท ไปเรียนวาดรูป ไปเล่นตุ๊กตา ไปช็อปปิ้ง ไปกินกาแฟ ไปหม่ำเค้ก ไปปาร์ตี้ ไปดูพลุ ฯ….

 

ฉันมีความสุข กับทุกสิ่งที่ได้ทำ

 

 

และวันอาทิตย์นี้ก็เป็นอีกอาทิตย์นึงที่ฉันได้ทำ อะไรใหม่ๆ ที่เคยทำมาก่อน นานหลายปีมาก

 

ไอซ์สเก็ต ไม่น่าเชื่อว่าผ่านไปกว่าสิบปี ทันทีที่เกาะขอบสนามได้ รอบครึ่ง ฉันก็สามารถปล่อยมือจากราวจับ หันมาเสก็ตได้อย่างคล่องแคล่วเสียแล้ว จนพี่ที่ไปด้วยกันถามว่า นี่เพิ่งเล่นครั้งแรกเหรอ? …คงเหมือนขี่จักรยาน ต่อให้เวลาผ่านนานไปแค่ไหน ในเมื่อเราเป็นแล้วม้นก็กลับมาเล่นได้อีกครั้งเสมอ

วันนี้ แอนดรีนาลีนหลั่งอีกแล้ว…ตอนลื่นไหลอยู่บนลานเสก็ต ฟังเพลงที่ชอบ แล้วมีความสุขมาก 1 ชม.45 นาที ฉันไม่ล้มเลย ว๊าว ..แต่ฉันได้ฝึกสมาธิอย่างมาก เพราะเมื่อใดที่เราเผลอใจ ปล่อยไปไม่คอนเซนเทรดอยู่กับการสเก็ต ฉันก็เกือบล้มไปหลายที และเมื่อใดที่เฉันเอาใจไปจ่อไว้กับการสเก็ตถึงขนาด ท่องซ้าย ขวา ซ้ายขวา ในขณะที่ใบมีดรองเท้าถูไปกับพื้น ความเร็วในการสเก็ตฉันจะเพิ่มตามไปด้วย และเมื่อใดยิ่งเร็ว ก็ยิ่งต้องระวังตัว เพราะหากเสียหลัก เพียงนิดเดียว ชั่ววินาที ฉันก็คงล้มแรงทีเดียว…สรุปว่าเป็นกีฬาที่ได้ฝีกสมาธิมาก ฉันให้ห้าดาวเลย ชอบมากๆ คิดไว้ว่าอยากไปอาทิตย์ละครั้ง

http://a4.sphotos.ak.fbcdn.net/hphotos-ak-ash4/263108_10150257302454593_512694592_7181120_5245822_n.jpg

 

ตกเย็นก็ปาร์ตี้กับเพื่อนๆ ที่คบกันมาเป็นสิบปี…ด้วยความชอบที่เหมือนกัน แม้วันนี้มันจะต่างกันออกไปมากมาย แต่ความเป็นเพื่อนก็ยังคงอยู่ แต่ที่ไม่เหมือนเดิมคือสถานะของเพื่อนๆ ได้เปลี่ยนไปเป็น “คุณแม่” และ “คุณพ่อ” กันหมดแล้ว …น่าอิจฉาจริงๆ มีเสียงแทรกเข้ามาว่า ดีแล้ววววเธอว์ ..แบบเธอน่ะ จะนอนตอนไหนก็ได้ จะไปไหนก็ได้ รวมไปถึงจะดูเอเอฟถึงกี่โมงก็ได้…555 ขอบคุณที่ทำให้รู้สึกดีขึ้นมาหน่อยนึง ฉันก็แอบเห็นด้วยมากๆไม่ได้ 555 ขอบคุณ

 

สรุปว่าฉันมีความสุข….จบข่าว

 

 

ทิ้งท้าย ลานไอซ์สเก็ตที่อิมพีเรียลสำโรง ใหญ่มาก และคนน้อย ราคาไม่แพง แม้รองเท้าจะไม่ใหม่มาก แต่ก็โอเคกับราคา
อิมพีเรียล (บิ๊กซี) สำโรง 200 บาท / รอบ 3-4 ชม.
เอสพลานาท 350 บาท / 1 ชม.
เซนทรัลเวิร์ล เล็ก และยังไม่ทราบราคา สักครั้งจะไปลองดู
สยามดิสคัฟเวอรี่ เค้าก็ว่ามี ไว้จะไปลองดู


16
Dec 10

Movie:The Social Network

http://2.bp.blogspot.com/_lYOjitgGwSU/TKfukbzrruI/AAAAAAAAEFo/D23hiiXyiuw/s400/social-network-poster-large.jpg

The Social Network เป็นหนังที่อยากดูตั้งแต่พรีวิวที่อเมริกา อาจเป็นเพราะรู้สึกว่ามันใกล้ตัวมั๊ง ไอ้เราก็คนหนึ่งที่เข้า Facebook วันละล้านรอบ แล้วก็ได้ยินชื่อของนาย Mark Zuckerberg ผู้ก่อตั้ง้ Facebook บ่อยๆ ในปีนี้เกี่ยวกับการจัดอันดับเศรษฐีใหม่ที่อายุน้อยที่สุดในปีนี้…

แล้วเวลาก็ล่วงเลยผ่านไป จนคิดว่าอาจจะไม่ได้ดูแล้ว รอบก็เหลือน้อยเต็มที โรงหนังใกล้บ้าน ก็ไม่ต้องไปหวังดูหนังฝรั่งเพราะมันจะมีแต่พากย์ไทย แล้วก็ฟลุคจริงๆที่มีนัดที่ เอมโพเรียมพอดี แล้วก็ฟลุคอีกที่เวลาของรอบหนังมันพอดี๊พอดีกัน ได้ดูเสียที (แล้วก็แอบไปวิ่งหนีผีที่ TCDC มาแป๊ปนึงเมื่อ entry ที่แล้ว)

เอาแบบไม่เคยอ่านรีวิวที่ไหนมาก่อน หรือไล่ตามดู Trailer มากมาย อยากดูหนังเรื่องไหนจะไม่รับสื่อเลย รอชมเองด้วยตาตัวเอง

สรุปได้ว่า ชอบหนังเรื่องนี้ไม่เบาเลย

http://26.media.tumblr.com/tumblr_ldgt4lQgzT1qbacxlo1_500.jpg

มีบางคนบอกว่า เดินเรื่องเร็วไป ตัวละครพูดเร็วมาก…ก็จริงในส่วนนี้ แต่ปุ๋มรู้สึกว่านี่คือจุดเด่นของหนังเรื่องนี้…หนังที่ไม่แอ๊คชั่น ไม่ีมีบทดราม่า ร้องไห้ ไม่มีสถานที่ท่องเที่ยวสวยๆ ไม่ีบทตลกโปกฮา จะทำไงให้สนุกล่ะ ..

แต่หนังเรื่องนี้ทำให้สนุกได้ด้วยการดำเนินเรื่อง แบบตัดไปตัดมา ระหว่างการเล่าเรื่องกับการดำเนินคดี เมื่อมีการฟ้องร้องเกี่ยวกับการแย่งเป็นผู้ก่อตั้ง Facebook

มันทำให้เราตื่่นเต้นได้นะ แบบ ลุกจากเก้าอี้มานั่งเท้าคางดูเลยหล่ะ (เวอร์ไปรึเปล่า อาจแค่ต้องการเปลี่ยนท่าเพราะเมื่อยมั๊ง 555) นั่นแหล่ะ เอาว่า มันส์แล้วกัน

เรื่องความจริง หรือไม่จริงของหนังเรื่องนี้ ปุ๋มก็ไม่่สามารถยืนยันได้ แต่จากที่หาข้อมูลมา Mark Zuckerberg ออกมายืนยันว่า เป็นเรื่องที่แต่งขึ้นเพื่อความบันเทิง อันนี้ปุ๋มว่าก็คงส่วนหนึ่ง เพราะมันก็ต้องถูกใส่สีตีไข่พอสมควรให้เนื้อเรื่องดำเนินไปอย่างน่าสนใจ แต่ใครจะรู้…ว่ามันไม่จริงแค่ไหน ในเมื่อคนแต่งหนังสือเรื่อง The Accidental Billionaires คือ Eduardo Saverin เพื่อนพระเอกที่เป็นผู้ร่วมก่อตั้งและเป็นเพื่อนที่สนิที่สุดของ Mark ใครจะรู้ล่ะ …..ในเมื่อ….เรื่องทุกเรื่องสามารถเป็นเรื่องที่เกิดขึ้นจริงได้ทั้งนั้น มันอยู่ที่ใครเป็นคนมอง หรือมองจากมุมใด

มี Quote มากมายในเรื่องนี้ ที่ประทับใจ แม้จะฟัง (อ่าน)ไม่ค่อยทันก็ตาม มาเก็บทีหลังเอา ฮ่าฮ่า

Erica Albright (Rooney Mara): “You are going to go through life thinking that girls don’t like you because you’re a nerd. And I want you to know from the bottom of my heart that that won’t be true. It’ll be because you’re an asshole.”

+100 Like

ชอบประโยคของ Erica หลายครั้ง แม้จะมาตอนต้น กับตอนใกล้จบ

และประโยคนี้คงเป็นจุดเริ่มต้นของเรื่องราวทั้งหมด อย่างที่เค้าว่ากัน “ความรัก” เป็นบ่อเกิดของแรงผลักดันที่ยิ่งใหญ่ สามารถทำให้คนเราทำอะไรก็ได้ ที่ไร้ขีดจำกัด จะเป็นพลังด้านบวก หรือด้านลบ ก็ยิ่งใหญ่มหาศาล จนเกิดอะไรต่างๆ ตามมาได้มากมาย

Marylin Delpy: You’re not an asshole, Mark. You’re just trying so hard to be.

คนบางคน…ก็ไม่ได้ตั้งใจจะเลวจริง…ทนายสาวเค้าว่าอย่างนั้น

Erica Albright: I think we should just be friends.
Mark Zuckerberg: I don’t want friends.
Erica Albright: I was being polite, I had no intention of being friends with you.

โอ้ว แรง….ง…ดี คนเราบางทีก็ สุภาพเกินไปก็ไม่เข้าใจ

Marylin Delpy: Every Creation has its Devil.

จะสร้างพระเจ้า ต้องสร้างมารก่อน…เหอเหอ จริง!

และที่ชอบสุด…

Erica Albright: The internet’s not written in pencil, Mark. It’s written in ink.

จะลบอะไรในอินเตอร์เนตน่ะเหรอ…มันไม่ใช่แค่การลบรอยดินสอออกจากกระดาษหรอกนะ มื่อคุณได้ เขียน หรือ บันทึก…อะไรลงไปแล้ว..มันไม่ง่ายที่จะลบ การที่คุณแค่กด Delete …ไม่ได้แปลว่า สิ่งที่ “ทุกคน” รับรู้ มันจะสามารถเปลี่ยนแปลงได้….การที่เราปล่อยผ่านข้อความสั้นๆ ผ่านทวิตเตอร์ หรือยาวๆ ผ่านบล็อค….มันไม่ใช่แค่การคงอยู่ในโลกของอินเตอร์เนต แต่มันหมายถึง “การเข้าถึง” ข้อมูลนั้นได้อย่างรวดเร็ว และทั่วถึง คราวนี้ถ้าคิดจะเปลี่ยนอะไร…มันก็ไม่ง่ายแล้วหล่ะ

===============

บทสรุป

เมล็ดพันธ์ในใจ…แต่ละคนกันคนละอย่าง อาจเรียกให้เข้าใจง่ายก็คือ “ปม” ของแต่ละคนไม่เหมือนกัน  Mark ไม่ได้ต้องการเงิน หรือ ชื่อเสียงตั้งแต่ต้น สิ่งที่เค้าต้องการ คือการยอมรับ จากผู้หญิงคนนนึง…แค่นั้นเอง ปมนี้ถูกเฉลยในตอนจบ…ว่าแท้ที่จริง ต่อให้เค้ามีคนมาใช้เฟสบุคเป็นล้านคน หรือจะกี่ทวีป…คนๆ เดียวที่เค้าอยากกลับไปเป็นเพื่อนด้วย ก็คือ Erica คนที่เคยเดทกับเค้า การ “คลิก” ขอ Add Friend และเฝ้าคอย Refresh ….ว่าจะได้รับการตอบกลับมาไม๊…แล้วก็เฟด….จบไปตรงนั้น

นั่นคือ “ปม”ในใจเค้า…ปุ๋มไม่รู้หรอกว่า หนังเรื่องนี้ จุดนี้ มันเป็นส่วนที่แต่งขึ้นหรือเปล่า..แต่ปุ๋มชอบแนวคิด และการขมวดปมปิดเรื่องแบบนี้ ดูมีอะไรดี

=================

เกร็ดเล็กเกร็ดน้อย

http://drlillianglassbodylanguageblog.files.wordpress.com/2010/10/winkevoss-cameron-uptight.png?w=394&h=368

Cameron Winklevoss & Tyler  Winklevoss สองพี่น้องฝาแฝดใน The Socail Network แสดงโดย Armie Hammer คนเดียว! So cool to knows^^

ปุ๋มชอบตัวละครสองคนนี้มาก เพราะหล่อเหลือเกิน เท่สุดๆ กลับมาหาข้อมูลถึงกับอึ้งกับ HollyWood ที่เค้าให้คนๆเดียวเล่นเป็นฝาแฝดกัน ซึ่งก็มีหลายเรื่องที่ใช้คนๆเดียวแสดงเป็นแฝดคนละบุคลิก แต่มันไม่ใช่การร่วมเฟรมกันขนาดนี้ เพราะสองฝาแฝดนี้อยู่ติดกันตลอดเวลา แต่บุคลิกแตกต่างกันเท่านั้นเอง เค้าใช้ดิจิตอลแอดคนที่แสดงคนละทีใส่เข้าไปในเฟรมได้แล้วค่าาา สุดยอด!! นี่ถ้าไม่หล่อนี่ สงสัยจะไม่ประทับใจจนไปหาเจอข้อมูลนี้มานะเนี่ย 555

http://www.arip.co.th/images/news/facebook/1/mark-zuckerberg-facebook-ceo-Time-person-of-the-year-2.jpg

วันนี้วันที่ 16/12/10

Mark Zuckerberg ได้รับรางวัล People choice Award 2010 จากนิตยสาร Time และขึ้นปกดังกล่าว และหนังเรื่อง The Social Network ยังได้รับเข้าชิงรางวัลทางด้านภาพยนต์ร อีกมากมาย…

==============================

จบดีกว่า

ต๊าย …เล่ายาวเนอะ …ก็ดีนะ เขียนถึงหนังที่ไปดูมา แล้วก็ได้ข้อมูลเพิ่มเติมไปด้วย จะเขียนอะไรได้ยาวอย่างนี้อีกไม๊เนาะ

อยากเขียนเรื่อง Eat Pray Love แล้ว…มีรูปสวยๆเต็มเลย แปะไว้ก่อนนะ

กู๊ดไนท์ดีกว่า…..


http://www.pumuq.net/blog/2010/12/%E0%B8%AB%E0%B8%99%E0%B8%B5%E0%B8%9C%E0%B8%B5%E0%B8%97%E0%B8%B5%E0%B9%88-tcdc/

15
Dec 10

หนีผีที่ TCDC

วันนี้ปุ๋มไปวิ่งหนีผีมา !! โอ้ว มาย บุ๊ด ด้า……คือว่า ไม่รู้เพราะอยากเล่ามากๆ หรือเพราะเพิ่งได้คีย์บอร์ดมาใหม่ไม่แน่ใจ อิอิ (พิมพ์บล็อคนี้ด้วยไอโฟน กับไวเลสคีีย์บอร์ดบนที่นอนเมื่อคืน)
เอาว่า…ปุ๋มอยากเล่าจริงๆนะ อยากอธิบายความรู้สึกมาก มันเป็นอะไรที่ตื่นเต้นสำหรับปุ๋มมากๆ….ฝึกการเขียนแบบบรรยายโวหารด้วยไง
เนื่องด้วยวันนี้ มีเวลาช่วงเย็นเหลือ หลังจากนั่งทำงานในร้านกาแฟมาพักใหญ่ๆ นึกขึ้นได้ว่าอยากดูหนังเรื่องนึง “Social network” ลองเสริ์ชหาทางเนต ผ่านไอโฟนดู ได้ผลเป็นที่น่าพอใจ ว่ามีฉายที่ SF เอมโพเรียมใกล้ๆในเวลาที่โอเค เรียกได้ว่า เดินทางไปสิบห้านาที ซื้อตั๋วก็เข้าดูได้เลย ไม่ต้องรอ และไม่ต้องกลับบ้านดึกด้วย
http://www.tcdc.or.th/files.php?lang=th&act=view&id=3631&fit=250x500
เดินทางไปถึง ที่ซื้อตั๋วหนัง ซื้อตั๋วหนึ่งใบ ดีใจที่ยังฉายอยู่นึกว่าออกไปแล้วเสียอีก ด้วยความที่รู้ธรรมเนียมโรงหนังสมัยนี้ว่า ต้องฉายโฆษณาจนคุณสปอนเซอร์ทั้งหลายพอใจก่อนถึงจะฉายได้ งั้นขอโอ้เอ้ก่อนแล้วกัน ปุ๋มมุ่่งตรงไปที่ TCDC ทันที ชอบแวะเข้าไปดู วันนี้จัดอะไรน๊า..มองไป อืม….ป้ายด้านหน้าเหมือนภาพวาดการ์ตูนไทยผี เล่มละบาท หรือโปสเตอร์ที่เป็นรูปวาดที่มักตั้งอยู่หน้าโรงหนังสมัยก่อน ก็นึกสนุกว่า ดีๆ อยากดูๆ ….เคยเข้าไปสองสามครั้ง ก็สนุกดี (เหอ เหอ)
http://www.tcdc.or.th/files.php?lang=th&act=view&id=3767&fit=250x500
ปุ๋มเดินเข้าประตูไป มืดมาก แอร์เย็นเฉียบ พอผ่านประตูเลื่อนเข้าไป ก็มีเสียงเหมือนในหนังผีเลย เปิดขึ้นมาพอดี มองไปก็เป็นช่องทางเดินเล็กๆ ที่ต้องเข้าไปแล้วมีซอยหักมุมอยู่ด้านหน้า เดินไปก็กลัวเสียง และความมืดแล้ว มองไปที่พื้น อ่า.มีรอยเลือดดด เหมือนลาก…อะไรเข้าไป แง….เค้ากลัว มองไปที่ผนัง มันขึ้นแสงเป็นตัวหนังสือว่า…”เรากลัว สิ่งที่เราคิด เราเห็น สิ่งที่เรากลัว” คืออยากถ่ายรูปนะตอนนั้น แต่….ด้วยบรรยากาศทั้งหมด ไม่ไหว ขอเดินย้อนกลับมาดีกว่า…หน้าตาตื่นเชียว ความน่าสะพรึงกลัวยังไม่หมดแค่นั้น ปุ๋มก็เดินทะลุประตูทางเข้าออกมา แล้วบอกพี่รปภ.ว่า…
“คือ..กลัวอ่ะค่ะ ไม่กล้าเข้าไป น่ากลัวจัง ผ่านตรงนี้ไปแล้วน่ากลัวไม๊คะ”
“อ๋อ ตรงทางเข้ามันมีเซนเซอร์เสียงน่ะครับ ไม่มีอะไร เข้าไปก็เป็นห้องโถงใหญ่ๆ เหมือนเดิม คนกลัวตรงนี้แล้วเดินกลับมากันเยอะเลยครับ” พี่รปภ.ตอบพร้อมยิ้มน้อยๆ
เราเห็นคนสองคนกำลังทำท่าอยากเข้าไป เป็นแฟนกัน ก็ถามเค้าว่า เข้าไม๊คะ จะขอตามไปด้วย คือไม่กล้าเข้าไปคนเดียว…สองคนนั้น ชี้ชวนกัน แล้วก็เดินเลี่ยงไป…ตายละหว่า….
แล้ว ก็ไม่รู้ทำไมว่าเราอยากเดินเข้าไปอีก…คงกลัวเสียฟอร์มมั๊ง เลยกลับไปคุยกับพี่รปภ.อีก พี่เค้าก็…”ดัน” ใจดี พาเข้าไป “ขอบคุณค่ะเพ่” แล้วพาเข้าไปก็ไม่พาไปให้สุดเฟ้ยยยย…...ตรูต้องพบกับอารายบ้างรู้ ม๊ายยยยยยยยยยย

ปุ๋มเดินผ่านรอย เลือดจางๆที่พื้นเข้าไป เลี้ยวขวา มืดมาก เย็นมาก พี่รปภ.ยังอยู่ พร้อมบอกว่า ไม่มีอะไรครับ มันเป็นทางมืดหน่อยเท่านั้น แล้วก็เลี้ยวซ้าย พี่รปภ.ยังอยู่ บอกว่า พ้นตรงนี้ไปก็ไม่มืดแล้วครับ…
http://www.tcdc.or.th/files.php?lang=th&act=view&id=3666&fit=250x500
ปิยะวรรณก็โล่งใจ เมื่อเดินมาเห็นแสงสว่าง และเริ่มมีข้าวของต่างๆ วางข้างทางแล้วพี่รปภ.ก็เดินจากไป….เราก็มองไปมองมา ด้านซ้ายเป็นจอหนังขนาดใหญ่เหมือนหนังกลางแปลง พร้อมโซฟานั่ง สามสี่เบาะ…แน่นอน ใครจะฉายมิกกี้เมาส์ เค้าก็ฉายหนังผีสิ ..ด้านขวา เหมือนมีห้องเล็กๆ ที่มองไปก็เห็น….ศาลพระภูมิเล็กๆ ตั้งอยู่กลางห้อง ….อืม…ไม่อยากเดืนเข้าไปนะนั่น ดูใกล้ชิดกันเกินไป ศาลเล็กๆ ที่ตั้งเสาสูงขึ้นมาจากพื้นไม่มาก อยู่ระดับออกเราเอง แต่ทางเดินตรงไปหมือนจะมีผ้ากั้นบางๆ แล้วเหมือนมีนู่นนี่นั่น อยู่ด้านหลัง…อ่อ ทุกคน อย่าลืม Soundeffect เสียงเหมือนหนังผี ช่วงที่ผีใกล้ออก ดังกล่อมตลอดเวลา สลับกับเสียงสวดๆ เสียงผีๆ คือมันปนกันไปหมด
เดินตรงไปก็ไม่ ได้ ก็ต้องเลี้ยวเข้าห้องศาลพระภูมิ เพื่อไปออกอีกห้อง ปุ๋มกลั้นใจวิ่งผ่านหน้าศาลพระภูมิไปค่ะ เข้าไปอีกห้อง ในใจคิดว่าจะเป็นห้องโถงโล่งๆ เหมือนที่เคยเห็นสักที ปรากฏว่า …ยังไม่ใช่ค่ะ…ตอนนี้เริ่มกลัวแล้ว เพราะมองไม่เห็นทางออกเลย ด้านหน้า มองไปมันเป็นผ้าดำบางๆ ขึงอยู่ แล้วมองลอดผ้าไปจะเห็นผี พร็อพต่างๆ ตั้งไว้ ….แต่ที่แน่ๆหนึ่งในนั้นต้องเป็น “กระสือ” แน่ๆ ซึ่งมันเคลื่อนไป ลอยยยย ไป ลอยยมา..มองไปอีกด้าน ก็มีผ้าดำขึงอยู่เช่นกัน มองทะลุผ้าไป เป็นจอหนังกลางแปลงอีกแล้วค่ะ ซึ่งคราวนี้จอตั้งสูงจากพื้นมาก..ฉายหนังเรื่อง แม่นาคภาคเก่า ที่น่ากลัวที่สุดอยู่ …..แง๊ วินาทีนี้ เริ่ม…กลัวมากขึ้นไปอีก…เพราะปุ๋มมองไม่เห็นทางออกเลยค่ะคือ…เดินไปจะ ถึงผ้า เจอผีก็ไม่กล้าเดินต่อ ไม่กล้ามุดไป คือไม่รู้จะไปทางไหน มันไม่มีทางออกค่ะ

เสียงเพลงประกอบหนังผีที่มีปุ๋มเป็นนางเอก ยังคงดังอย่างต่อเนื่อง…

หนังผีก็ฉายไป มองไปทางไหนก็มีแต่พร็อพน่ากลัว….ไม่ไหวๆๆๆ ต้องกลับทางเก่า
เชื่อไม๊ วินาทีที่ต้องวิ่งกลับทางเก่า ก็น่ากลัวไม่แพ้กัน เพราะความกลัวที่เรามี ตอนที่หาทางออกไม่เจอ กำลังทำให้เราแย่ แล้วทางเดินกลับ ก็มีหลายช่วงที่มันน่ากลัวมาก ในความไม่มีอะไรนี่แหล่ะน่ากลัวที่สุด ช่องทางเดินเลี้ยวขวา เลี้ยวซ้าย เล็กๆก่อนถึงทางออก…นี่แหล่ะน่ากลัว เพราะมีแค่เราคนเดียว แทบจะวิ่งน่ะค่ะ หัวใจแบบเต้นแรงสุดๆเลย…โชคดีที่ประตูเลื่อนออก …..ฟร่วบบบบบ
พ้น มาได้….
ขำตัวเองสุดๆ….แต่ก็เก็บไว้ในใจ มองหาพี่รปภ.เค้าไม่อยู่พอดี ไม่งั้นจะอายกว่านี้ นี่แหล่ะที่เค้าบอกไว้ ว่า สิ่งที่เรากลัว ก็คือความคิดของเราเอง เพราะปุ๋มอยู่คนเดียวไงคะ มันเลยทำให้เราคิดไปไกล และกลัว หากไปกับเพื่อนสักคน ปุ๋มว่าปุ๋มคงไม่ฟุ้งซ่านและกลัวขนาดนี้
เดินตรงไปทางเข้าโรงหนัง ก็เริ่มกลัวความมืด โชคดีที่หนังตัวอย่างได้ฉายแล้ว ทำให้เรารู้สึกดีขึ้นมามากกกกกก โยกี้ หนังอนิเมชั่นหมีน้อยในป่าใหญ่ทำให้ยิ้มออกได้ และลืมความกลัวเมื่อกี๊ไปได้
ปุ๋มรู้สึกว่า ป๋มอยากเล่าความรู้สึกนี้ให้ฟังมาก แบบ…มันตื่นเต้นน่ะค่ะ สนุกนะ เหมือนเราไปเล่นรถไฟเหาะ กลัว เสียว….และคงเหมือนไปเที่ยวบ้านผีสิงในสวนสนุกมั๊ง สนุกที่ได้รู้สึก แปลกไปจากชีีวิตประจำวัน….เก็บไว้ อยากมาเล่า
เล่าผ่าน ทวิตเตอร์ก็ได้สั้นๆ เล่าผ่านเฟสบุคก็แปลกๆ เลยตั้งใจว่าจะมาใส่ไว้ในบล็อค เดี๋ยวนี้คงมาพร่ำๆ เล่าอะไรต่อมิอะไรให้ฟังเยอะหน่อย จะได้ไม่อึดอัด ปกติไม่เคยเก็บไว้คนเดียวสักเท่าไหร่ มีอะไรก็เล่าหมดดดด…^^ เอาว่าทนๆ “คนขี้เล่า” คนนี้หน่อยแล้วกันนะจ๊ะ…
ปอลิง. เหตุการณที่เกิดขึ้น ปุ๋มว่ารวมแล้วไม่น่าเกิน 5-10 นาที….แต่เป็นช่วงเวลาที่ทำให้อะดีรนาลีนหลั่งได้มากมาย…..โอ้ววว มายบุดด้า
ปอลิง. หากใครไปแล้วรู้สึกว่า “ไม่เห็นหน้ากลัวตรงไหน”…ก็ขอโทษด้วยแล้วกันนะคะ คือ….ณ วินาทีนั้นเค้ากลัวจริงๆอ่ะ และแต่ละคนอ่ะนะ ความกลัวก็ไม่เท่ากัน อีกอย่าง…เคยดูหนังผีที่ดันไปอ่านสปอยด์แล้วป่ะ คล้ายๆกัน…รู้แล้วก็ไม่กลัวดิ กลัวเพราะมันไม่รู้นี่แหล่ะเฟร้ย….

08
May 10

จะเก็บเรื่องราวของเราเอาไว้

แปลก…อยู่ดีๆ ก็น้ำตาไหล T__T

เลยอยากเก็บไว้ใน Blog หน่อย น่ารักดี

วันนี้ก็หาเพลงฟังเปิดประกอบการทำงานไปเรื่อย ก็ไปเจอเพลงของ อาร์มแชร์ แหม..มันโดนไปหมดทุกเพลง เพลงของอาร์มแชร์ส่งผลต่ออารมณ์มาก มันพเพราะ มีความหมาย แล้วก็จับใจ MV ก็สวย…ก็เลยเซฟๆเก็บไว้

แล้วก็ไปเจอเพลงนี้ ของโซฟา คือมันเป็นเพลงประเภทๆเดียวกันน่ะ ^^

“จะเก็บเรื่องราวของเราเอาไว้”

อยู่ในจิตนาการ
อยู่ในฝันฉันข้างในโลกความจริง
(วันพรุ่งนี้) เป็นเช่นไร
ฉันไม่รู้ไม่สนใจ
อยู่ในจิตนาการ
อยู่ในฝันฉันเรื่อยไป
จะเก็บเรื่องราวของเราเอาไว้…
ในจินตนาการ

เฮ๊ย…ตอนแรกอ่ะนึกว่า เด็กๆ ติดเกมส์ทำ MV แต่ทำไม๊…ดูๆ ไปแล้วยิ้มมม น้ำตาไหล แบบ…มันซึ้งอ่ะ

คือ….ในโลกของจินตนาการน่ะ…มันก็ได้อยู่ด้วยกัน แม้จะแค่นั้น แต่มันก็เป็นช่วงเวลาที่ดี

…โลกไซเบอร์….แค่ดึงปลั๊ก ความสัมพันธ์ก็ยุติแล้วอ่ะ

…เป็นอะไรที่น่าจดจำมาก ได้ไปท่องเที่ยว ตีมังกร บุกป่า ฝ่าดงด้วยกัน…มันเป็นช่วงของการหลีกหนึโลกของความเป็นจริงที่มีแต่ความฝันเนอะ

…เข้าใจ เพราะเคยนะจะบอกให้

ช่วงปีใหม่ปีนึงที่เราไม่ได้อยู่ด้วยกัน ก็ใช้โลกอินเตอร์เนตนี่แหล่ะ พากันไปดูพลุปีใหม่ในเกมส์ออนไลน์เกมส์หนึ่ง…ก็ซึ้งดีเเหมือนกัน….

ใครๆก็เคยเป็นเด็กใช่ป่ะ ^___^

เก็บไว้ในบล็อค ไว้ดูบ่อยๆไง


23
Oct 09

Twitter’s World

หวัดดีค่ะ (จะหวัดดีทำไม บล็อคตัวเอง55)

ก็หวัดดีไปก่อน เรารู้ว่า เดี๋ยวอาจมีคนแปลกหน้าแวะเวียนเข้ามาทั้งที่แสดงตัว และไม่แสดงตัว

ปุ๋มดองบล็อคอีกแล้ว งานที่ออฟฟิศยุ่งมาก ค้างคา..สุดๆ

ส่วนกลับบ้าน ก็ติดเกมส์ คนเรา มี 24 ชม.เท่ากัน แต่…ของปุ๋มมันม่ะพอจริงๆนะคะ

ที่ต้องแซงคิวเรื่องอื่น มาอัพก่อนเพราะนี่มันจะชนอาทิตย์แล้ว (เวลาผ่านไปเร็วมาก หรือเราแก่ฟระ)

ก็เกรงว่าจะ ล้าหลังไปมาก หากอาทิต์นี้ที่ Wawee มีไรเด็ดอีก ก็หมดกัน

Twitter เป็นสังคมใหม่ที่เพิ่งก้าวเข้ามาในชีวิตปุ๋ม

จะว่าไปก็ไม่ใหม่มาก เพราะนี่ก็จะครบปีแล้วที่ “ทวิต”มา จำได้เพราะเมื่อปีใหม่ปีที่แล้ว ยังทวิตแลกเปลี่ยนที่ไปเที่ยวกันอย่างสนุกสนาน

ขี้เกียจจะอธิบายเวลาคนถามว่า

“ทวิตเตอร์ เล่นทำไม”

“ไม่เห็นมีประโยชน์ไรเลย”

“เรื่องส่วนตัวทำไมต้องให้คนอื่นรู้”

ปุ๋มก็ไม่รู้จะอธิบายอย่างไร เอาว่า

ปุ๋มได้เพื่อนใหม่…ที่เราสามารถ”เลือก”ทำความรู้จักได้ ตามที่เราอยากรู้จักก็ดีจะแย่แล้ว

ไหนตอนนี้ ยังมีการพบปะสังสรรค์นอกรอบกันอีก

ซึ่ง..เฮ๊ย! โลกนี้มันสนุก..เพื่อนคือสีสันอ่ะ

แม้เพื่อนในทวิต เราอาจพบกันผิวเผิน …ไม่ได้ลึกซึ้ง เพื่อนเที่ยว เพื่อนคุย เพื่อนนั่งฟังเราบ่น

แค่นี้ก็…ดีแล้วนะ ปุ๋มว่า

“สองครั้งล่ะ”

สำหรับการพบปะสังสรรค์กันสำหรับปุ๋ม

ครั้งแรก

http://photos-a.ak.fbcdn.net/hphotos-ak-snc1/hs215.snc1/8219_1132159030435_1421042371_30295371_4379319_n.jpg

กับแกงค์ “เชอรี่”

รูปโดย @iamgeng

ปุ๋มรู้สึกดีกับแกงค์นี้จริงๆ สัมผัสได้ว่า พวกเค้าเป็นคนดี…อิอิ

อาจเพราะเรารู้จักกันมาก่อน ผ่านตัวหนังสือตามวเวบบอร์ดหลายๆเวบด้วยกัน ตั้งแต่เวบ “ปาล์ม” “เวบแมค” และ “ไอโฟน”

การที่เรามาสนิทกันมากขึ้นด้วย Twitter จึงไม่ยากเลยที่เราจะต่อกันติดได้อย่างง่ายดาย

เวลาถัดมา…

ก็มีอีกกลุ่มนึงในทวิตตฃตอร์

“แกงค์ Wawee”

ปุ๋มตั้งชื่อให้ตามสถานที่ที่เราพบกัน

ร้านกาแฟวาวี ปุ๋มกับแมวดื้อเคยไปกันนานแล้ว ไปเจอคุณ ปลาทอง(เพื่อนจากเวบบอร์ด mrPalm)เล่นดนตรีอยู่ที่นั่น ก็รู้สึกอยากไปฟังอีก

แต่ก็ไม่ได้ไปสักที

จนกระทั่ง ในทวิตเตอร์เริ่มมีการตามไปฟังวง #ihear ที่ร้านกาแฟ Wawee ตรงอารีย์ซอย 1

ซึ่ง สมาชิกในวง ล้วนแล้วแต่มี @ หน้าชื่อของตัวเอง

ทำให้กลายเป็นวงดนตรียอดนิยมในหมู่พวกคนเล่นทวิตเตร์อย่างรวดเร็ว

ผลจากการโชว์ตัวในงาน TwittBKK ครั้งล่าสุดที่จัดไป

ปุ๋มก็รู้สึกชอบวงนี้มากเหมือนกัน น่ารัก เป็นกันเอง และ สนุกค่ะ

http://i.ibluewind.com/wp-content/uploads/2009/10/event_sunday_wawee_04.jpg

(รูปจาก บล็อคแมวดื้อ : http://i.ibluewind.com/2009/10/sunday-chill-out-at-wawee/#comments)

ไม่ได้ไปถ่ายรูป แต่ถ่าย VDO Clip มาฝาก

เผื่อท่านใดสนใจอยากรู้ว่าเป็นอย่างไรจะได้นึกภาพออก

ขอบอกว่า อย่าเครียด ปุ๋มไปกับแมวดื้อ ก็ไม่รู้จักใครสักเท่าไหร่

มีน้องฮันท์เจ้าของเวบที่อาศัยเขียนไดอารี่อยู่ 55  น้องน้ำหวาน เพื่อนจิ้ม เพื่อนตูน ที่เหลือไม่รู้จักใครสักคน

(เคยเห็นแต่รูปอวาตาร กับ อาหารที่เค้ากินท่าน้น 555)

แต่ก็มีรอยยิ้มสนุกสนานกันค่ะ

เพลง “ลมหายใจ”โดยน้อง @iPoup2e(ผู้ชายที่เสียงหวานที่สุดในโลก)

ช่วงกลางๆ สนุกมาก แล้วก็หมุน 360 องศาให้เห็นบรรยากาศโดยรอบค่ะ (ฟังดนตรีไป ทวิตไป55)

เชื่อไม๊ว่า ร้านกาแฟ..เหมือนผับเนอะ….เมากาแฟกันถ้วนหน้า 555

ปล.หลงรักเสียงฟรุต..:)

ไม่รู้อาทิตย์นี้จะได้ไปอีกไม๊นะคะ หากไปก็ไว้เจอกัน

ว๊า ยังไม่ได้ซ้อมร้องเพลงเลยยนะเนี่ย น้องปูเป้ชวนให้ร้อง…อ่าาา เค้าอายยยยย

เคาะสนิมก่องง 55

Twitter สังคม…ที่คุณเลือกเอง (เพียง..ปลายนิ้ว)

สโลแกนเจ๋งป่ะ ก็อยากคบใครก็กด Follow ไม่อยากคบใครก็ Block มันเลย 555


25
Sep 09

Love Song @ Sea

หวัดดีจ้า บล็อคของฉัน ฮี่ๆ คนอื่นเค้าอัพกันไปสิบๆ เอนทรี่ อิชั้นยังต้วมเตี้ยมๆ อัพได้อาทิตย์ละครั้งอยู่เลย

ก็ข้ามบ้างอะไรบ้าง ก็ช่างมันเนาะ เอาที่ใหญ่ๆ ที่ควรจดจำก็แล้วกัน

หลังจากที่ จองทริปนี้อย่างด่วนๆ โดยคำชวนของแมวดื้อ

ก็คิดว่า เค้าไม่ได้โปรโมทอะไรมากมาย น่าจะคนที่ไปกำลังดี คือไม่ทะลักล้นเกินไป

แล้วก็เป็นคอนเสริ์ท พี่เจี๊ยบ วรรธนา ที่เราสองคนปลื้มมากๆ แล้วยั๊งงง อยู่ริมทะเลอีก

ทั้งๆ ที่เดือนกันยา เราสองคนก็มีทริปไปหัวหินอยู่แล้ว ก็มีอันนี้มาแทรก เออ ดีเดือนนี้ไปเทียวมันซะทุกอาทิตย์เลย

20090929_Lovesong01

บัตรคอนเสริ์ทอันนี้ดีตรงรวมห้องพัก ที่โรงแรมสวนบวกหาดด้วยย

เพิ่งรู้จากคุณเจี๊ยบว่า ชื่อโรงแรมมาจาก สวน+หาด เอ๊อออ เท่เนาะ

ตอนแรกนึกว่าชื่อเชยๆ โบๆ สวนบวกหาด ชะอำ

ที่ไหนได้แอบมีอคอนเซปต์

20090929_Lovesong02

พอเย็นๆ ได้เวลา เราก็ลงมาที่หาด โรงแรมนี้ สมชื่อ มีหาดเวิ้งเป็นของส่วนตัวพอดี

เหมาะแก่การเล่นคอนเสริ์ทมาก

เดินเล่นถ่ายรูปกันก่อน ท้องเริ่มร้องแล้ว

ไปกินบาร์บีคิว ที่ทางโรงแรมจัดไว้ ก็คนเข้าคิวยาวรอกัน ไม่เอาดีกวา่

ถ่ายรูปกับศิลปิน แบบ Meet&Greet ได้ก็พอใจแล้ว

รูปที่นี่

20090929_Lovesong03

ก็มีของขายเต็มไปหมด ถ่ายรูปได้แป๊ปเดียว ก็ขอไปนั่งหม่ำๆ ข้าวกันสบายๆที่ร้านอาหารดีกว่าเนอะ

มาริมทะเลแบบนี้ ก็ต้องอยากอาหารทะเลเป็นธรรมดา

20090929_Lovesong04

เมนูนี้ เป็นแบบอาหารทะเลหลายอย่างรวมกันมา

อร่อยมาก ชอบมากๆเลย เพราะมีหลายอย่างในจานเดียว มีปลาหมึก ปลาทอด เมี่ยงปลา คือ กับแกล้มชั้นดีเลยแหล่ะ มีอีกชุดนึง ไม่ได้สั่งก็น่ากินเหมือนกัน ร้านอาหารในโรงแรมอยู่หน้าโรงแรม ติดหาดทรายเลยค่า อาหารอร่อยใช้ได้ แล้วก็ไม่แพงเลยค่ะ

ดีกว่าไปเดินเข้าคิวซื้อลูกชิ้นปิ้ง ทอดมัน ไส้กรอก เป็นไหนๆ เอิ๊กๆ

20090929_Lovesong06

มาเล่าเรื่องคอนเสริ์ทบ้าง

จริงๆ คอนเสริ์ทนี้ศิลปินเยอะมาก เอาที่นึกออกนะคะ

แอน ฐิติมา /เบล/เจ๊แหม่ม/เต้/อุ๋ม/พี่หนึ่งเปียโน/แหนม รณเดช (หล่อมาก)/พี่เจี๊ยบ /ปู แบ๊คเฮด/อิน บูโดกัน/แมวจิระศักดิ์/วงเร็กเก้/ลูกปัด

คือเยอะมากกกก

ก็ตั้งแต่ทุ่มกว่าๆ จนตีสอง

ขอบอกได้คำเดียวว่า “โคดคุ้ม”

คือมันสุดยอด

เพราะ ริมทะเลแบบนี้ จะให้มาร้องเพลงไร ก็ต้องทะเลๆ ซึ้งๆ เพราะๆ

คืออาจมีช่วงง่วงไปบ้าง ก็ไปฉี่ ไปซื้อเหล้าปั่น ไปเติมเบียร์ ไปจีบกันริมทะเล

20090929_Lovesong05

อ่ะตามบาย

ที่ท้ายสุดที่ทุกคนอยู่กัน

เพราะรอฟังเพลงของ “พี่เจี๊ยบ”นั่นเอง

ก็ตั้งแต่พวกเราฟังเพลงของพี่เค้ามา เค้าก็ม่ะเคยเล่นคอนเสิร์ทเลย

เพลงพี่เค้านับๆ ไป มันก็เพราะ แล้วก็คิดถึงทุกเพลง

ก็รอฟังกัน

แบบว่า..

พอพี่เจี๊ยบออกมา พวกเราก็กรูกันไปยืนหน้าเวทีีกันหมดเลย

เพลงแรกที่พี่เจี๊ยบร้องคือเพลง

I’m yours : Jason Mraz ศิลปินที่ไม่ชอบกระดาษทิชชู่เช็ดก้น (พี่เจี๊ยบเล่ามา)

ดูเอาจาก VDO นี้แล้วกัน (รักกล้องงคอมแพค ก็ตรงนี้ เก็บได้ ทั้งภาพและเสียงเลยจ้า)

สนุกจังเลยเนอะ

= มีความสุขที่ได้ฟังเพลงพี่เจี๊ยบ แต่….อยากให้อยู่นานๆหน่อย อยากให้เป็นคอนเสิร์ท เต็มรูปแบบของวรรธนา อยากฟังเพลงในอัลบั้มเก่าๆ รวมไปถึงเพลงที่พี่เจี๊ยบแต่งทุกเพลง …ทุกเพลง

ได้ข่าวว่า … พี่เจี๊ยบจะมีคอนเสริ์ทเต็มรูปแบบเร็วๆนี้

เฝ้ารอเลยนะคะ อยากดูมากค่ะ

***ทีมงานของพี่เจี๊ยบ พร้อมด้วยพี่เจี๊ยบ มาคอมเมนท์ไว้ใน Guest Book ของ Blog แมวดื้อ ..ปลาบปลื้มแทนแมวดื้้อมากๆๆๆๆๆ **

เสาร์นี้ พรุ่งนี้สิ หวานใจกับแมวดื้อ ก็จะไปเจอพี่เจ๊ียบ ที่ ChillFm คอนเสริ์ท

สงสัยเราจะดวงสมพงษ์กันจริงๆค่ะ ไม่เคยเล่นเกมส์ชิงบัตรไรกับเค้าเลย ก็ดันได้มาซะงั้น ดีใจที่สดุเลยค่า

20090929_Lovesong07

รูปนี้ ไม่ได้เข้าข้างตัวเองนะคะ

พี่เจี๊ยบ วรรธนา หันมายิ้มให้ปุ๋ม…จริงๆค่ะ อิอิ

ปล.1 ประทับใจคอนเสริ์ทครั้งนี้มากๆ มากๆๆๆ

ปล.2 ช่วงกลาง มีวง Deep Blue Sea มาเล่น ไม่อยากเชื่อว่า พลพรรค รักเพลง สกา จะมันส์กันได้ขนาดนี้ ท่าเต้นกระโดด ๆ น่ารักเป็นบ้า ดูอารมณ์ดี มีสีสัน …สนุกมากๆ ขอยืนปรบมือให้วง สิบนาทีเลย เก่งและสนุกจริงๆค่ะ

ปล.3 ขอบคุณแมวดื้อ ที่ทำให้เราได้มีช่วงเวลาดีๆ ด้วยกันแบบนี้นะคะ จุ๊ฟๆ

ปล.4 อีกที พี่วรรธนาขา…ขอคอนเสริ์ทเดี่ยวๆ เร็วๆนี้นะคะ จุ๊ฟๆ

20090929_Lovesong0

จบร่ะค่ะ สุดท้าย ขอแปะรูปตัวเองหน่อย อีกไม่นานจะตัดผมแล้ว เก็บรูปผมยาวไว้้ดูเล่น

นึกถึงสมัยสาวๆ อัพไดอารี่ เมื่อเจ็ดแปดปีที่แล้ว ที่ไดฮับ ทำรูปแบบนี้ขึ้นได้ทุกวันเลย 55 คนไดอารี่ ชอบอัพรูปตัวเอง ไม่แปลก ไม่ผิดเนาะ 555+


01
Aug 09

[MV]ฉันคิดอย่างนั้น

วันนี้เอา MV มาฝาก

พอดีว่าเมื่อวานนั่งทานข้าวแล้วก็ดูช่อง Bang อยู่ เออๆๆๆ อ๊ะะ เพลงนี้..คุ้นๆมาก เคยฟังแล้ว แต่ไม่เคยจับเนื้อหาเพลงเลย

แต่ MV สวยๆ ก็ดึงให้เรา นั่งดูอย่างตั้งใจจนจบเพลง

อย่างแรกที่ชอบเลย คือ

1.สีสัน ที่แปลกตา การใช้สีของเสื้อผ้าให้แมชกับซีนหลัง เป็นเรื่องที่ชอบดู และศึกษามาก เพราะมันเป็นเรื่องของศิลปะในการเลือกใช้สีสัน ให้รูปที่เราถ่ายออกมาสวยงามมากกว่าปกติ แล้วแบบ ปุ๋มเองใช้สีแรงๆ ไม่ค่อยเป็น ถนัดแต่พาสเทล เลยชอบดู การใช้สีพวกนี้ เก็บเข้าคลังสมอง ไว้เผื่อเรียกมาใช้งานได้

2.สถานที่ในการถ่า่ยทำ เดาได้ไม่ยากใช่ไม๊คะ ว่าถ่ายทำที่ญี่ปุ่น ญี่ปุ่นเป็นประเทศในฝัน เพื่อนๆ นักเรียก เพิ่งกลับมาจากที่นั่นกัน ..เห็นรูปแล้วก็…เราไม่น่าพลาดเลย…เฮ้อ ญี่ปุ่นน่ารักดี ชอบเมือง ชอบคน ชอบตัวการ์ตูน ชอบตุ๊กตา …แล้วใน MV นี้ก็ มีหลายๆ ซีนที่แบบ…ว๊าว อยากไปถ่ายรูปจัง..ชอบเดินตลาด เดินถนน เดินสวนแบบนี้นี่แหล่ะ…สักวันคงได้ไป…

3.มาดูเรื่องเพลง อย่างที่บอกเคยฟังเพลงนี้แล้ว แต่ไม่ค่อยสนใจ พอมานั่งฟังจริงๆ …ชอบตนดตรีจัง คงเพราะชอบเพลงจังหวะแบบนี้ แล้วที่สำคัญชอบ เสียงเครือ่งเป่าในเพลง มันทำให้เพลงฟังสนุก ปุ๋มชอบเครื่องเป่าในเพลง จบ

4.เนื้อเพลง พอมาจับใจความ…แหม…มันโดนใจ มันทำให้เราคิดบวกได้ทุกประโยคเลย

เมื่อในวันนี้ที่ฉันไม่มีใครอยู่
แต่ฉันก็ยังคงอยู่ คิดแล้วดีใจ
ที่เคยได้รัก เท่านั้นมันก็ยิ่งใหญ่
และฉันก็ไม่เสียใจ ฉันคิดอย่างนั้น

เมื่อมองชีวิตแล้วฉันก็คิดว่ามันสวยงาม
แล้วทำไมต้องคอยผิดหวังกับสิ่งที่ยังไม่มี
เปิดให้ใจมองความสดใสในวันที่ดี
โลกทั้งใบยังมีอะไรให้เรามากมาย

ฟังแล้วก็สบายใจขึ้น..เราจะคาดหวังอะไรกับชีวิตนักหนา…ที่ที่ตัวเองยืนอยู่นี้ ถามตัวเองว่ามีความสุขไม๊ ..ก็มี

แล้วเราจะดิ้นรน ไปในที่ๆ เรา…ไม่สามารถ…ทำไม คิด…แล้วทำไม่ได้…หรือไม่ได้ทำ…แล้วคิดทำไม

อยู่กับวันนี้…ก็พอแล้ว

..

MV อื่นๆของ Green Light Project2 MV สวยๆ เต็มเลย…ไว้มาเขียนอีก..เก็บไว้ดูวันหลังจะได้ไม่ลืม


23
May 09

The Duets Concert (MTV present)

อย่างที่บอกว่า เดือนพ.ค.ปีนี้ มีตารางเอนเตอร์เทนเมนท์ แบบ ยาวๆ

นี่ล่วงเลยมาหลายสัปดาห์ ไอ้ครั้นจะไม่มาจดๆ ไว้หน่อยว่าไปทำอะไรมาบ้าง ก็กลัวจะลืม เมมโมรี่ในสมองยิ่งเหลือพื้นที่น้อยๆ อยู่ หากไม่จดไว้ใน Blog มีหวังปีหน้าก็ลืมแล้วว่าไปทำอะไรกับชีวิตมาบ้าง

คอนเสิร์ท Duets เป็นอะไรที่ไม่อยู่ในสมองมาก่อน

แต่ช่วงเดือนนี้ แมวดื้อเป็นอะไรไม่รู้ ชอบพาไปเที่ยวตลอด เมล์ของ Thaiticketmajor นี่มีผลมากๆ ส่งมาทีไร แมวดื้อก็มาถามๆ แล้วก็ชวนไปดูทุกที ไอ้เราก็ไม่อยากขัดใจ ไปก็ได้ แต่ไม่ลืมที่จะกำชับว่า เอาบัตรถูกสุดนะ นั่งตรงไหนก็แดนซ์ได้เหมือนกัน

หลังจากที่เราเข็ด สถานที่คอนเสิร์ทของ เมืองทองธานีกันแล้ว ก็ตั้งใจว่าจะไม่ไปอีก แต่คอนเสิร์ทนี้ดี ใกล้บ้าน คือ ไบเทคบางนานั่นเอง

เลิกงานแล้วก็รีบไปหาไรกิน แล้วบึ่งไปไบเทคทันที

แอบเจอเพื่อนใน Twitter  ตกลงดีกับธรรมเนียมชาว twitter ไปไหนอย่างไร ต้องทวิตรายงานสดกัน รายงานไปกันมาอ้าวอยู่ที่เดียวกัน มองหา อ่ะนั่งตรงข้ามกันเลย บังเอิญมากๆ

OaddybeinGอิอิ นั่งตรงข้ามกะ @pumuq เลย บังเอิญมั่กๆ


นัดน้องกวางกับน้องสาวไว้ ไปดูด้วยกัน สองสาวนั้นยืนยันว่า อยากไปดูเพราะ “ทาทา” อ่ะชอบทาทากันมาก

ส่วนเราถ้าถามว่าทำไมถึงไป …บอกได้เลยว่า “ติดใจ” การแสดงสดของ “ปาล์มมี่” แม้ว่า จะได้ยินข่าววงในเรื่องนิสัยวีนส่วนตั ติ๊สเกินเหตุของเธอมาบ้าง แต่บนเวที เธอทำให้เราที่นั่งอยู่แถวไกลๆ ลุกมาเต้น “จ่า ดำ” กับเธอได้ทุกครั้ง

ก้อยกับอิเลคโทนสีแสบ

คอนเสิร์ทเริ่มด้วย “คู่” เซอร์ไพรส์เพราะไม่มีในลิสต์ศิลปินที่ร่วมคอนฯ คือ “ก้อย-โย่ง”

เรียกเสียงกรี๊ดได้ดี แต่เดาว่ายังเขินกันอยู่ บรรยากาศเลยเนือยๆ ชอบคู่นี้จัง น่ารักดี ก้อยนี่สุดๆ นะ ชอบการแต่งตัว แล้วดูอิเลคโทนดิ น่ารัก มันดูย้อนยุค แต่เท่นะ เหมือนเป็นแฟชั่นมากกว่า แต่กลางๆเพลงตอนกดเครืองนี้ กลับมีเสียงแปลกๆ ที่เป็นเมโลดี้ขึ้นมาแทรกๆด้วย น่ารักดี ชอบๆ…แต่จำไม่ได้แล้วว่าเพลงอะไร

(เห็นมะ ไม่จด ก็ลืมหมด นี่ควาทรงจำเหลืออยู่ประมาณ 60% เอง 55^^”)

duets-concert_034-400x266

พี่บอย-ตรัย & ETC

คู่นี้เป็นอีกคู่ที่ทำให้อยากมาดู พี่บอย เรียกซะดูคุ้นเคย ..ก็จะไม่ให้คุ้นเคยได้ไง ไปเที่ยวบ้านเค้าไปกอดบ่อยๆ ในเกมส์ Pet Society 55 แถมยังไปเยี่ยมร้านอาหารของพี่เค้าประจำ (Resturant city) เลยดูคุันเคยดี พี่บอยมาแบบ …อืม..อ้วนได้อีก 55 น่ารักน่ากอด ร้องเพลงเพราะเหมือนเคย

มาถึงคู่นี้เริ่มเสียงแหบแล้ว เพราะร้องตามทุกเพลง

duets-concert_041-266x400

duets-concert_054-400x266

คู่ต่อมา บี (เครสเซนโด้) VS เบน ชลาธิศ

คู่นี้ต้องใช้คำว่า VS เลย เพราะปะทะกันสนุกไปเลย พี่บี ร้องเพลงดีมากกกกกก เสียงแข็งแรงมาก ส่วนเบน ก็..ร้องสุดยอด แล้วก็เล่นตลกได้ด้วย เพลง “โอ๊ยโอ๊ย” กำลังดัง มีแฟนคลับเป็นของตัวเองด้วย เจ๋งดี ประทับใจคู่นี้ตรงเพลงสุดท้าย

Bohemian Rhapsody- ของวงควีน

พี่บีย้ำอย่างจริงจังว่า หากผิดขอเริ่มใหม่ เพราะยากมาก

แต่ทุกอย่างผ่านไปด้วยดี ฟังแล้วขนลุก เก่งมากทั้งสองคนเลย

duets-concert_078-400x266

นิโคล & พี่ก้องนูโว

คู่นี้เป็นคู่ที่..หลับ… ไม่หนุกเลย ไม่ได้ไม่ชอบนิโคล ไม่ได้ไม่ชอบ ก้อง

แต่..เพลงตลาด ฟังแล้วมันเฉยๆมากเลย…เฉยๆจริงๆ ข้ามไป

duets-concert_085-400x266

คู่รอคอย ปาล์มมี่ & ป๊อด

คู่นี้ เคยไปดูมาแล้วในคอนเสริ์ท กรู๊ฟมายด้อก

ก็ติดใจมาตลอด คือปาล์มมี่สามารถบิ๊วให้คนดู ลุกขึ้นมาปลดปล่อยไปกับทุกเพลงที่เธอร้อง ลีลาที่เป็นธรรมชาติ แม้จะอยู่ไกลๆ แต่ก็สัมผัสได้ไม่ยาก

ถึงตอนนี้ พวกเราก็ลุกขึ้นเต้นกันหมดแล้ว สนุกมาก

ชอบเพลง จ่าดำ มิกซ์ กับเพลง ติ๋มมาก มันส์สุดๆ เจ็บคออ่ะขอบอก ร้องตามมาตั้งแต่ช่วงต้นคอนเสริ์ทแล้ว

duets-concert_096-400x266

ชอบสองคนนี้ ขอแสดงความนับถือ

duets-concert_106-400x266

คู่สุดท้าย ช็อคโลก ! บุรินท์ & ทาทา ยัง

ทาทา ทำผมทรงใหม่ ไม่แคร์สื่อ55

เล่นเอาคนดู อ้าปากค้างไปพักนึง

ทาทาเป็น อีกคนที่เป็น เอนเตอร์เทนเนอร์ตัวจริง ที่สมารถทำให้คนดูมีอารมณ์ร่วมและมีความสุข ไปกับเธอได้

แล้วเราก็ร้องเพลง เต้นกัน เพลงบุรินท์ก็เพราะ ฮิต เพลงทาทา ก็มันส์

ตอนนี้ เราก็ทิ้งเก้าอี้ไปอย่างถาวรแล้ว

duets-concert_116-400x266

บทสรุป

คอนเสริ์ทที่ไม่ได้ตั้งใจไปครั้งนี้ ถือได้ว่า “เกินคุ้ม”

เหมือนเป็นการรวม เพลงเพราะๆ มารวมกันไว้ เพลงฮิตของศิลปินแต่ละคน แล้วร้องสด ศิลปินคุณภาพ ดังนั้นเพลงที่ร้องออกมาก็คุณภาพไปด้วย

การจับคู่ขอองแต่ละสิลปิน ทำให้เพลงที่นำมารวมกัน เพราะและดูแปลกออกไปยิ่งขึ้น

คุ้มมากๆ สนุกจนหมดแรง เที่ยงคืนกว่า กลับบ้าน แวะแมคโดนัล์ บนทางด่วน เติมพลังกันซะงั้น

..

ขอขอบคุณสปอนเซอร์งานนี้ คุณแมวดื้อ สุดที่รักที่พาไปดูอะไรสนุกๆ

หากอยากติดตาม Playlist เค้าร้องเพลงอะไรกันไปบ้าง “คลิก”

ขอบคุณผู้ร่วมก๊วนความมันส์ น้องกวางและน้องสาว

ขอบคุณรูปสวยๆจาก เมืองไทย.คอม


03
Apr 09

I love ❤coffee shop❤

แต่ไหนแต่ไรมา..ร้านกาแฟ ก็เป็นเหมือน แหล่งพักพิงใจ…ที่ที่อยู่แล้วมีความสุข ได้ตลอดมา

แต่ก็ไม่ค่อยมีเวลาสรรหาร้านกาแฟ เก๋ๆ (ต้องเก๋ๆด้วยนะ )มานั่งให้สบายใจเท่าไหร่นัก แต่ก็จะหาให้ได้ หากมีเวลาสักกะติ๊ดนึง

อาทิตย์ที่ผ่านมา แมวดื้อพาไปร้าน Sometimes ร้านกาแฟกลางซอย พระขโนง  เค้าเคยไปมานานแล้ว พร้อมกับเปรยว่า

“ต่ะเองต้องชอบที่นี่แน่ๆ”

แต่เราก็เฉยๆ…

แต่พอได้ไปจริงๆ ชอบจริงๆค่ะ …บรรยากาศที่ตกแต่งได้น่ารัก ตั้งแต่เดินถึงหน้าร้าน

http://farm4.static.flickr.com/3628/3398536171_457487620b.jpg

เข้าไปในร้านก็จัดหลายส่วน เหมือนเป็นห้องต่างๆ ที่แยกๆ เป็นสัดส่วน ซึ่ง สวยและน่ารักทุกส่วน

http://farm4.static.flickr.com/3612/3399348566_ab9b7ab449.jpg

ร้านกาแฟก็ต้องคู่กับเค้กอร่อยๆ กาแฟอร่อยๆ ซึ่งที่นี่..ขอบอกได้เลยว่ามีแต่ของ อร่อยๆ …ซึ่งราคา ปกติ ค่ะ

http://farm4.static.flickr.com/3468/3399351284_3af997930e.jpg

❤เลิฟแก้วนี้มาก มัชชะ โอเล่

กาแฟที่ผสมชาเขียว…โหยอร่อยสุดยอด อยากแล้วอยากอีก


http://farm4.static.flickr.com/3424/3399348862_50735d77fd.jpg

ชอบถ่ายรุปเค้กค่ะ…สวยดี

http://farm4.static.flickr.com/3612/3398543273_a6c59da3ee.jpg

การลิ้มลองเค๊ก ทำได้เพียงคราวละชิ้น…ซึ่งวีคนี้เป็นของ..เชอรี่เค้ก…อร่อยมากค่ะ ข้างล่างเป็นโอริโอ เนื้อเค้กแน่น ไม่แห้งแข็ง ..เชอรรี่ด้านบน..ก็อร่อยอยู่แล้วหล่ะ

http://farm4.static.flickr.com/3635/3399350708_0cbe02d527.jpg

ขนมก็มีหลายอย่าง อันนี้เอาไว้ซื้อกลับบ้าน ชอบถ่ายรูปชนมค่ะ สีน้ำตาลไหม้ๆ กับแอลมอน ชอบมาก..โทนสีนี้ค่ะ ชอบ

http://farm4.static.flickr.com/3450/3398541415_1d536097f8.jpg

ไปเหยียบ..มาแล้ว 55 รองเท้าคู่นี้…กำลังจะจากไปแล้ว น่ารักดี ถ่ายเก็บไว้แก้คิดถึง

http://farm4.static.flickr.com/3656/3399350300_32bfaafc1a.jpg

สัญญลักษณ์ของที่นี่คือ นกฮูกค่ะ ทำให้มีนกฮูกเต็มร้านไปหมด เข้ามาแล้วอยากดู แฮรี่พอตเตอร์ 555+

http://farm4.static.flickr.com/3600/3398536521_fdee0d3b78.jpg

เดินถ่ายรูปจนทั่วร้าน ปุ๋มว่า การทำร้านกาแฟสวยๆ แล้ว…ไม่ให้คนถ่ายรูป..มันเสียดายนะคะ

ไม่ใช่ให้พนักงานคอยจับตา….คอยจ้อง พร้อมกับเดินมาห้ามว่า ห้ามถ่ายรูปนะคะ..แบบนี้ จะเสียลูกค้าได้ง่ายๆ

หงุดหงิดหากไปเจอร้านแบบนี้ ..คือ…เข้าใจว่าหวง..แต่หวงเพื่อ….

คุณต้องการหวง..หรืออยากให้คคนรู้จักร้านเยอะๆล่ะคะ

ลองเสริ์ชคำว่า Sometime ร้านกาแฟดูสิ คุณจะรู้ว่า เหล่า Blogger กับ การรีวิวร้านกาแฟ มันส่งผลให้ร้านคุณอย่างไรบ้าง

…ปล่อยเค้าไปเถอะค่ะ คนถ่ายรูป ร้านคุณสวยไง เค้าเลยอยากถ่ายใช่ป่ะ

แล้วตอนนี้เค้าก็บอกต่อกันด้วย…ด้วยโลกของอินเตอรืเนตนี่แหล่ะ

http://farm4.static.flickr.com/3539/3399345524_2c3e92fe86.jpg

สัญญาๆ ว่าจะกลับไปอีก…

ชอบจังใกล้ออฟฟิศด้วย อยู่กลางซอยพระขโนงนะคะ แถวๆ ปรีดีพนมยงค์ 35 (จำไม่ได้)

เอาว่า…เสิร์ชดูค่ะ

ไปร่ะ