วันอาทิตย์ของฉัน

วันอาทิตย์ เคยเป็นวันที่ฉันต้องหวาดกลัว ที่จะ้ต้องอยู่คนเดียว ไ่ม่อยากออกไปไหน เพราัะทุกภาพมันบาดตา แต่ในวันนี้ วันที่วันอาทิตย์กลับมาสดใสมีชีวิตชีวา…และ  “มีความสุข” อีกครั้ง จริง ๆ เรารู้สึกแบบนี้มาตั้งนานแล้วนะ หลายเดือนมากแล้ว เคยไปวิ่งอยู่ครั้งนึง แล้วเกิดความรู้สึกในใจ “วันอาทิตย์ดีจัง ฉันไม่กลัววันอาทิตย์อีกต่อไปแล้ว  และฉันมีความสุขกับมันได้ด้วยตัวของฉํนเอง”  นานมากแล้วที่ฉันกลับมายิ้มให้กับวันอาทิตย์ได้อีกครั้ง ทำไมต้องวันอาทิตย์ในเมื่อฉันไม่ได้ทำงานประจำ ก็เพื่อนๆ ของฉันเค้าหยุดวันอาทิตย์กันนี่นา มีเพื่อนหลายกลุ่ม  ที่ให้เราได้ “เลือก” ที่จะไปทำกิจกรรมด้วย ขึ้นอยู่กับฉันด้วยนะ ว่าอยากออกหรือไม่  หรือบางทีก็อยากทำงานอยู่บ้านซะงั้น แต่หน้าแปลก ตั้งใจทำงานอยู่กับบ้านมากเท่าไหร่  กิจกรรมนอกบ้านก็ท้าทายให้ฉันออกไปเสมอ มีตั้งแต่ ไปฟังดนตรีในสวน ไปวิ่ง ไปตีแบท ไปเรียนวาดรูป ไปเล่นตุ๊กตา  ไปช็อปปิ้ง ไปกินกาแฟ ไปหม่ำเค้ก ไปปาร์ตี้ ไปดูพลุ ฯ….  ฉันมีความสุข กับทุกสิ่งที่ได้ทำ และวันอาทิตย์นี้ก็เป็นอีกอาทิตย์นึงที่ฉันได้ทำอะไรใหม่ๆ ที่เคยทำมา ไอซ์สเก็ต ไม่น่าเชื่อว่าผ่านไปกว่าสิบปี ทันทีที่เกาะขอบสนามได้ รอบครึ่ง  ฉันก็สามารถปล่อยมือจากราวจับ หันมาเสก็ตได้อย่างคล่องแคล่วเสียแล้ว  …คงเหมือนขี่จักรยาน ต่อให้เวลาผ่านนานไปแค่ไหน  ในเมื่อเราเป็นแล้วม้นก็กลับมาเล่นได้อีกครั้งเสมอ วันนี้ แอนดรีนาลีนหลั่งอีกแล้ว…ตอนลื่นไหลอยู่บนลานเสก็ต  ฟังเพลงที่ชอบ แล้วมีความสุขมาก 1 ชม.45 นาที ฉันไม่ล้มเลย ว๊าว  ..แต่ฉันได้ฝึกสมาธิอย่างมาก เพราะเมื่อใดที่เราเผลอใจ  ปล่อยไปไม่คอนเซนเทรดอยู่กับการสเก็ต ฉันก็เกือบล้มไปหลายที  และเมื่อใดที่เฉันเอาใจไปจ่อไว้กับการสเก็ตถึงขนาด ท่องซ้าย ขวา ซ้ายขวา  ในขณะที่ใบมีดรองเท้าถูไปกับพื้น ความเร็วในการสเก็ตฉันจะเพิ่มตามไปด้วย  และเมื่อใดยิ่งเร็ว ก็ยิ่งต้องระวังตัว เพราะหากเสียหลัก  ก็คงล้มแรงทีเดียว…สรุปว่าเป็นกีฬาที่ได้ฝีกสมาธิมาก  ฉันให้ห้าดาวเลย ชอบมากๆ  ตกเย็นก็ปาร์ตี้กับเพื่อนๆ  ที่คบกันมาเป็นสิบปี…ด้วยความชอบที่เหมือนกัน  แม้วันนี้มันจะต่างกันออกไปมากมาย แต่ความเป็นเพื่อนก็ยังคงอยู่  แต่ที่ไม่เหมือนเดิมคือสถานะของเพื่อนๆ ได้เปลี่ยนไปเป็น  “คุณแม่” และ “คุณพ่อ” กันหมดแล้ว  …น่าอิจฉาจริงๆ มีเสียงแทรกเข้ามาว่า ดีแล้ววววเธอว์  ..แบบเธอน่ะ จะนอนตอนไหนก็ได้ จะไปไหนก็ได้  รวมไปถึงจะดูเอเอฟถึงกี่โมงก็ได้…555  ขอบคุณที่ทำให้รู้สึกดีขึ้นมาหน่อยนึง ฉันก็แอบเห็นด้วยมากๆไม่ได้ 555  ขอบคุณ  สรุปว่าฉันมีความสุข….จบข่าว

วันอาทิตย์

เคยเป็นวันที่ฉันต้องหวาดกลัว ที่จะ้ต้องอยู่คนเดียว

ไ่ม่อ ยากออกไปไหน เพราัะทุกภาพมันบาดตา ความรู้สึกเจ็บแปล๊บยังคงชัดในใจ

แต่ในวันนี้ วันที่วันอาทิตย์กลับมาสดใสมีชีวิตชีวา…และ “มีความสุข” อีกครั้ง

จริง ๆ เรารู้สึกแบบนี้มาตั้งนานแล้วนะ หลายเดือนมากแล้ว

เคยไปวิ่งอยู่ ครั้งนึง แล้วเกิดความรู้สึกในใจ แล้วก็ยิ้มให้กับตัวเอง

“วันอาทิตย์ดีจัง ฉันไม่กลัววันอาทิตย์อีกต่อไปแล้ว และฉันมีความสุขกับมันได้ด้วยตัวของฉํนเอง”

 

นานมากแล้วที่ ฉันกลับมายิ้มให้กับวันอาทิตย์ได้อีกครั้ง

ทำไมต้องวันอาทิตย์ในเมื่อ ฉันไม่ได้ทำงานประจำ

ก็เพื่อนๆ ของฉันเค้าหยุดวันอาทิตย์กันนี่นา มีเพื่อนหลายกลุ่ม ที่ให้เราได้ “เลือก” ที่จะไปทำกิจกรรมด้วย

ขึ้น อยู่กับฉันด้วยนะ ว่าอยากออกหรือไม่ หรือบางทีก็อยากทำงานอยู่บ้านซะงั้น

แต่ หน้าแปลก ตั้งใจทำงานอยู่กับบ้านมากเท่าไหร่ กิจกรรมนอกบ้านก็ท้าทายให้ฉันออกไปเสมอ

มีตั้งแต่ ไปฟังดนตรีในสวน ไปวิ่ง ไปตีแบท ไปเรียนวาดรูป ไปเล่นตุ๊กตา ไปช็อปปิ้ง ไปกินกาแฟ ไปหม่ำเค้ก ไปปาร์ตี้ ไปดูพลุ ฯ….

 

ฉันมีความสุข กับทุกสิ่งที่ได้ทำ

 

 

และวันอาทิตย์นี้ก็เป็นอีกอาทิตย์นึงที่ฉันได้ทำ อะไรใหม่ๆ ที่เคยทำมาก่อน นานหลายปีมาก

 

ไอซ์สเก็ต ไม่น่าเชื่อว่าผ่านไปกว่าสิบปี ทันทีที่เกาะขอบสนามได้ รอบครึ่ง ฉันก็สามารถปล่อยมือจากราวจับ หันมาเสก็ตได้อย่างคล่องแคล่วเสียแล้ว จนพี่ที่ไปด้วยกันถามว่า นี่เพิ่งเล่นครั้งแรกเหรอ? …คงเหมือนขี่จักรยาน ต่อให้เวลาผ่านนานไปแค่ไหน ในเมื่อเราเป็นแล้วม้นก็กลับมาเล่นได้อีกครั้งเสมอ

วันนี้ แอนดรีนาลีนหลั่งอีกแล้ว…ตอนลื่นไหลอยู่บนลานเสก็ต ฟังเพลงที่ชอบ แล้วมีความสุขมาก 1 ชม.45 นาที ฉันไม่ล้มเลย ว๊าว ..แต่ฉันได้ฝึกสมาธิอย่างมาก เพราะเมื่อใดที่เราเผลอใจ ปล่อยไปไม่คอนเซนเทรดอยู่กับการสเก็ต ฉันก็เกือบล้มไปหลายที และเมื่อใดที่เฉันเอาใจไปจ่อไว้กับการสเก็ตถึงขนาด ท่องซ้าย ขวา ซ้ายขวา ในขณะที่ใบมีดรองเท้าถูไปกับพื้น ความเร็วในการสเก็ตฉันจะเพิ่มตามไปด้วย และเมื่อใดยิ่งเร็ว ก็ยิ่งต้องระวังตัว เพราะหากเสียหลัก เพียงนิดเดียว ชั่ววินาที ฉันก็คงล้มแรงทีเดียว…สรุปว่าเป็นกีฬาที่ได้ฝีกสมาธิมาก ฉันให้ห้าดาวเลย ชอบมากๆ คิดไว้ว่าอยากไปอาทิตย์ละครั้ง

http://a4.sphotos.ak.fbcdn.net/hphotos-ak-ash4/263108_10150257302454593_512694592_7181120_5245822_n.jpg

 

ตกเย็นก็ปาร์ตี้กับเพื่อนๆ ที่คบกันมาเป็นสิบปี…ด้วยความชอบที่เหมือนกัน แม้วันนี้มันจะต่างกันออกไปมากมาย แต่ความเป็นเพื่อนก็ยังคงอยู่ แต่ที่ไม่เหมือนเดิมคือสถานะของเพื่อนๆ ได้เปลี่ยนไปเป็น “คุณแม่” และ “คุณพ่อ” กันหมดแล้ว …น่าอิจฉาจริงๆ มีเสียงแทรกเข้ามาว่า ดีแล้ววววเธอว์ ..แบบเธอน่ะ จะนอนตอนไหนก็ได้ จะไปไหนก็ได้ รวมไปถึงจะดูเอเอฟถึงกี่โมงก็ได้…555 ขอบคุณที่ทำให้รู้สึกดีขึ้นมาหน่อยนึง ฉันก็แอบเห็นด้วยมากๆไม่ได้ 555 ขอบคุณ

 

สรุปว่าฉันมีความสุข….จบข่าว

 

 

ทิ้งท้าย ลานไอซ์สเก็ตที่อิมพีเรียลสำโรง ใหญ่มาก และคนน้อย ราคาไม่แพง แม้รองเท้าจะไม่ใหม่มาก แต่ก็โอเคกับราคา
อิมพีเรียล (บิ๊กซี) สำโรง 200 บาท / รอบ 3-4 ชม.
เอสพลานาท 350 บาท / 1 ชม.
เซนทรัลเวิร์ล เล็ก และยังไม่ทราบราคา สักครั้งจะไปลองดู
สยามดิสคัฟเวอรี่ เค้าก็ว่ามี ไว้จะไปลองดู

Tags: , , , , , ,

1 comment

  1. น่าไปเหมือนกัน ไว้ใจดีๆก่อน จะไปเล่น ๕๕๕๕

    หนูเล่นครั้งล่าสุดปี 2537 มั้งคะ ตอนอยู่ม.6 ฮ่าๆๆ จำได้

    ไถๆยังไม่คอ่ยเป็นเรย ตอนนั้น ตลกดี

Leave a Reply