ความฝันอีกอย่างหนึ่งของปุ๋มที่ไม่มีใครรู้นัก
เพราะปุ๋มไม่เคยกล้าบอกใคร…เพราะอายที่มันจะไม่มีวันเป็นความจริง…น่าแปลกกับคนที่มั่นใจจะทำอะไรในหลายๆเรื่องอย่างปุ๋ม ก็มีเรื่องที่ไม่มั่นใจอยู่หลายเรื่องเช่นกัน
….ปุ๋มอยากเป็นนักวาดภาพประกอบ….
อาย เพราะเวลาเราวาดรูป…เรารู้ว่าผลงานของเราอยู่ตรงติ่งไหนของงานคนอื่น ฮ่า ฮ่า
แต่ไม่เป็นไร ปุ๋มจะไม่อาย ที่มันจะไม่ประสบความสำเร็จ หรือไม่แน่ อีกห้าปี สิบปี ปุ๋มอาจจะได้ทำมันก็ได้
ขอแค่…รักที่จะทำมันจริงๆ ก็พอ
…
เวลาปุ๋มถ่ายรูป แล้วมีคนถามว่า ทำยังไง อยากถ่ายรูปได้สวยๆมั่ง..
สิ่งเดียวที่ปุ๋มแนะนำอยู่เสมอ สำหรับคนที่อุปกรณ์กระจอกอย่างปุ๋ม หรือคนที่ไม่ได้มีเทคนิคเวิร์คชอบอะไรมากมาย…คือ
“ดู รูป เยอะ เยอะ เยอะ เยอะ เยอะ เยอะ เยอะ เยอะ เยอะ เยอะเยอะ เยอะ เยอะ เยอะ เยอะเยอะ เยอะ เยอะ เยอะ เยอะเยอะ เยอะ เยอะ เยอะ เยอะเยอะ เยอะ เยอะ เยอะ เยอะ”
สิ่งเหล่านั้นมันจะซึมซับเข้าสู่กระแสเลือดเองโดยอัตโนมัติ….วันนึงที่เรามองรูเล็กๆ ผ่านกล้องของเรา เราจะนึกออกเองว่าเราจะเอามุมไหน…
ขอสอนตัวเอง…
ในเรื่องการวาดรูป….
“ดูเยอะ เยอะ เยอะ เยอะ เยอะ เยอะ เยอะ เยอะเยอะ เยอะ เยอะ เยอะ เยอะเยอะ เยอะ เยอะ เยอะ เยอะเยอะ เยอะ เยอะ เยอะ เยอะเยอะ เยอะ เยอะ เยอะ เยอะเยอะ เยอะ เยอะ เยอะ เยอะ”
“วาด เยอะ เยอะ เยอะ เยอะ เยอะ เยอะเยอะ เยอะ เยอะ เยอะ เยอะเยอะ เยอะ เยอะ เยอะ เยอะเยอะ เยอะ เยอะ เยอะ เยอะเยอะ เยอะ เยอะ เยอะ เยอะเยอะ เยอะ เยอะ เยอะ เยอะเยอะ เยอะ เยอะ เยอะ เยอะ”
…
วาดบ่อยๆ ….สักวัน เราจะมีลายเส้นเป็นของตัวเราเอง…และเราจะวาดมัันออกมาด้วยความคิดของเราเอง
….
วันนี้ไปเจอ แฟนเพจของ อาร์ตทิสคนนึง…ชอบมากมาย เลยคิดขึ้นได้ว่า เอามาแปะลิงค์ไว้ในบล็อคดีกว่า เผื่อหาไม่เจอ
..แล้วก็คิดขึ้นได้ว่า เขียนบล็อคเลยแล้วกัน 55
เจ้าของ illus นี้ชื่อ Gemma Correll เป็นนักอิลาสชาวเยอรมันค่ะ…ผลงานถูกใจข้าพเจ้ายิ่งนัก…
แฟนแพจ
ชอบอ่ะ
ไว้เจอใครเจ๋งๆ จะมาอีก จะมาอีก
ส่วนงานติ่งเล็กๆของปุ๋ม…อวดๆ

วาดเล่นๆมีความสุขอย่าบอกใคร…บางทีก็ไม่อยากทำงานเลย วาดรูปลงสี มีความสุข ^__^

It’s Me

เมื่อวันที่ 11 มีนาคม 2011 (เลขหนึ่งมาให้เห็นอีกแล้ว…) ปุ๋มนั่งดูทีวีอยู่…ได้เห็นข่าวที่ทำให้ขนลุกและตกใจมาก นั่นคือเกิด Tsunami และแผ่นดินไหว ที่ประเทศญี่ปุ่น ตกใจมาก แต่ใครจะรู้ว่าความตกใจในตอนนั้น กลับทวีคูณเพิ่มขึ้น ในแต่ละครั้งที่ได้รับข่าวสารเพิ่มเติม จนถึงวันนี้..วันที่ 17 แล้ว ปุ๋มยังต้องตื่นมาพร้อมกับข่าวร้าย ที่ยังถาโถมประเทศญี่ปุ่น ไม่จบสิ้น
“เตาปฏิกรณ์ปรมาณูอีกลูกระเบิดแล้วนะ ข่าวออกแต่เ้ช้า” แม่บอกข่าวร้ายเพิ่มเติมเมื่อเช้านี้
เรา…ใจหาย…
วันนี้ประเทศไทยอากาศผิดปกติ มีฝนตกตั้งแต่เมื่อวาน และมีอากาศเย็นมากติด 18 -19 องศา ตั้งแต่เมื่อคืน
ตื่นเช้ามาหนาวจัง คิดไปถึงคนญี่ปุ่น ที่ประสบภัย…ที่บ้านเค้าหายไปกับคลื่นยักษ์ ไม่มีที่พัก ไม่มีเสื้อผ้า ไม่มีอาหาร เหมือนเมื่อก่อน อุณหภูมิติด 5 องศา แถมหิมะตก !!! เห้ย!! อะไรมันจะหนักกันนักกันหนา…
…
“ความช่วยเหลือ” จากมนุษย์ด้วยกัน เกิดขึ้นทั่วโลกใบนี้ เช่นเดียวกันกับประเทศของเรา มันไม่ใช่ “กระแส” แต่มันคือความรู้สึก สงสาร เห็นใจ และอยากช่วยเหลือมากที่สุดเท่าที่จะทำได้
“น้ำตา” ที่ไม่สามารถให้กลั้นไม่ให้หยดไหลลงมา เวลาดูภาพข่าวสะเืทือนใจเหล่านั้น…ณ ตอนนี้ แค่เขียนถึง ก็พาลจะไหลลงมาแล้ว
ตอนเกิดเรื่องแผ่นดินไหวที่เฮติ หรือที่นิวซีแลนด์ เรารู้สึก แต่มันไม่มากขนาดนี้ เพราะความผูกพันธ์ที่มีต่อกัน มันไม่ได้ใกล้ชิดขนาดนั้น
แต่ญี่ปุ่น…กับคนไทย มัน……เหมือนพี่น้อง…
ตัวปุ๋มเอง…ก็ผูกพันธ์กับประเทศญี่ปุ่น มาตั้งแต่จำความได้ คงเหมือนกับคนไทยหลายๆคน ที่ซึมซับ อะไรหลายๆ อย่างจากประเทศนี้มาตั้งแต่ไหนแต่ไร เป็นสิบๆ ปี
เรามองญี่ปุ่น เป็น ..”ไอดอล” ในหลายๆ ด้าน ฉันเอง ไม่ใช่พวก คลั่งไคล้การ์ตูนของญี่ปุ่นสักเท่าไหร่ รักโดเรมอนในระดับปานกลาง ไม่ถึงกับเป็นแฟนคลับ รู้จักอิีกคิวซัง กับวัดอังโคะคุจิมาตั้งแต่ยังแบมือขอขนมจากอากงอยู่ สนิทกับอาราเล่ กั๊ตจัง จนเหมือนเป็นเด็กข้างบ้านเรา ซุนหงอคง ในดราก้อนบอลก็เคยติดตามกันมาหลายภาค ตายแล้วฟื้น ตายแล้วฟื้น ปุ๋มยังจำได้ดี จนเลิกดู…..หลายต่อหลายเรื่องราวผ่านการ์ตูนที่ทำให้เรารู้จักญี่ปุ่น
จนเมื่อเติบโตขึ้นมา ปุ๋มกลับกลายมาเป็นผู้ใหญ่ที่หลงใหลตุ๊กตา …ที่จุดเริ่มต้นจากตุ๊กตาที่ผลิตและขายจากประเทศญี่ปุ่น…และเป็นจุดเริ่มต้นของอะไรหลายๆอย่าง งานอดิเรก ตัดเย็บชุดตุ๊กตา และประเภทอื่นๆ ที่เกี่ยวข้องกับตุ๊กตา ล้วนได้รับอิทธิพลจากประเทศญี่ปุ่นทั้งสิ้น…งานฝีมือต่างๆ ของคนญี่ปุ่น กลายเป็นแรงบันดาลใจในทุกงานฝีมือของปุ๋ม
เรามีกลุ่มเพื่อนที่รักตุ๊กตาเหมือนกัน หลายคนมีสามีและครอบครัวเป็นคนญี่ปุ่น เรารู้สึกถึงความใกล้ชิดกับคนญี่ปุ่นมากขึ้น…เหมือนจะได้ไปนอนค้างบ้านเพื่อนที่ญี่ปุ่นในสักวัน….
จึงไม่แปลกที่ ประเทศญี่ปุ่น จะเป็นประเทศในฝัน ที่ต้องการไปมากที่สุดของปุ๋ม
งาน Doll ที่จะเกิดขึ้นในปลายเดือนเมษานี้ ปุ๋มและกลุ่มเพื่อนที่รักอะไรๆ ในญี่ปุ่นไม่ต่างกัน จัดกรุ๊ปขึ้นมาเพื่อไปเที่ยวด้วยกัน เราเตรียมการกันมาเกือบปี…ปุ๋มซื้อหนังสือที่เกี่ยวกับประเทศญี่ปุ่นมากมาย..เราแพลนจะไปโตเกียว หลังจากเที่ยวงาน Doll เสร็จ เราก็จะไปย่าน Nippori ดินแดนผ้าญี่ปุ่นและงานฝีมือ …..มันคือ “ดิสนีย์แลนด์” ของพวกเรา….เราจะไปย่านขนมหวาน Jiyugaoka sweets forest …ไปถ่ายรูปเค้ก กันให้มันไปเลย..เราจะไปกินราเมนชามโตๆ หลังจากที่กินที่เมืองไทยกันจนปรุไปหลายร้าน โปรดขนาดนี้ควรไปกินที่ประเทศออริจินัลสักครั้งชิมิล่า…
ใกล้เวลามากขึ้นไปทุกที ตั๋วที่จะไปญี่ปุ่นเกือบเต็มในช่วงเวลานั้น…แต่หลังจากเราจองตั๋วได้หนึ่งวัน ก็เกิดเหตุการณ์นี้ขึ้น…
….ฝันของปุ๋ม …ก็สลายไปในบัดดล….
..
แต่ปุ๋มไม่ได้เศร้ากับมันนานนัก เรียกว่า ไม่ได้เศร้าเลยเหมือนที่เคยคิดว่าไม่ได้ไปจะรู้สึกยังไง …
ได้แต่หวังว่าเหตุการณ์จะพลิกกับดีขึ้นในสักวันที่ตื่นขึ้นมา….แต่อย่างที่เล่าไปข้างบน…มันไม่ได้ดีขึ้นเลย………………………………………..
จำนวนผู้เสียชีวิตยังมากมาย…โรงงานนิวเคลียร์ ยังคงระเบิด และยากจะควบคุม
……………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………….
เสียใจ …..
แต่ก็ทำอะไรไม่ได้มาก นอกจากช่วยเหลือได้เท่าที่ช่วย
เมื่อวานปุ๋มนั่งเสียน้ำตากับข่าวหมาแมวที่ประสบภัย…สิ่งที่ปุ๋มเสียใจและรับไม่ได้มากที่สุด..การที่ หมา หรือ แมวที่มีเจ้าของ แล้ว…หาเจ้าของไม่เจอ มันไม่รู้อะไรหรอก ่บ้านจะพัง น้ำจะมาจากไหน สิ่งที่มันโหยหามากที่สุดคือเจ้าของของมัน…ใจคงแหลกสลาย …ดังเช่นเจ้าของของมัน

ปุ๋มนั่งร้องไห้อยู่พักนึง แล้วก็กดบริจาคไปทาง Paypal มันไม่ยาก และคิดว่าตรงจุด
http://www.facebook.com/pages/Japan-Earthquake-Animal-Rescue-and-Support/207835229228979
http://japanearthquakeanimalrelief.chipin.com/japan-earthquake-animal-rescue-and-support
หากมีโอกาส ก็คงจะช่วยอีกเท่าที่เราช่วยได้…
อีกสิ่งที่ทำได้ #prayforjapan
Tag ที่เราใส่ในรูปใน SocialNetwork Instargram ทุกวัน
อย่างที่บอกมันไม่ใช่กระแส…แต่มันคือสิ่งที่เราคิดถึง นึกถึง ในทุกวันที่เราลืมตาตื่นขึ้นมา….เราอย่างให้ ญี่ปุ่น พ้นจากโชคร้ายเีสียที…..และเรา “หวัง” ว่าญี่ปุ่นฟื้นคืนกลับมาแข็งแรงได้ในเร็ววัน…
“เราหวัง…และภาวนาแบบนั้นจริงๆ”



….
….
(IG : follow me at @pumuq)

โตเกียวจ๋า….หายป่วยไวๆนะ…อย่าเป็นอะไรมาก …เข้มแข็งเอาไว้
วันนึง…ฉันจะไปเยี่ยมเธอนะ
เข้มแข็งเข้าไว้….นะ
…
บ้านของเธอ จะต้องกลับมาสวยงาม แข็งแรงอีกครั้ง
ฉันเชื่อแบบนั้น
..
สู้ ๆ นะจ๊ะ










