ชีวิตเดินช้า..ที่อัมพวา

http://farm4.static.flickr.com/3134/3146967626_fa9acf77de.jpg

“ชีวิตเดินช้า ที่อัมพวา”

คอนเซปต์ประมาณนี้ หากพูดถีงที่นี่ ปุ๋มก็ไม่รู้ว่า ใครเป็นคนเริ่มต้นประโยคนี้ แต่ปุ๋มก็ค่อนข้างเห็นด้วยเลยค่ะ

ทำเป็นตื่นเต้นว่า ได้ไปเที่ยวตลาดน้ำอัมพวาแล้ว

ใครจะรู้ว่า ปุ๋มก็เป็นคนแม่กลองเหมือนกัน

พ่อปุ๋มเป็นคนแม่กลองโดยกำเนิด ตั้งแต่เล็กจนโตก็ไปเที่ยวบ้านย่ามาเสมอๆ ซึ่งก็ไม่ได้รู้สึกรู้สาอะไรกับคูคลอง สวนมะพร้าว โรงทำน้ำตาลปี๊ปอะไรมากมาย แต่พอเราโตขึ้น แก่ตัวขึ้น สิ่งพวกนี้ กลายมาเป็นกระแส ของการดำเนินชีวิตแบบชีลๆ ฟีลๆ สบายๆ เมืองเล็กๆ เมืองนี้ก็กลับกลายเป็นกระแส และมีความน่าสนใจขึ้นมาได้

อัมพวา ก็กลายเป็นสถานที่ท่องเที่ยว ที่ใครๆก็อยากไปสัมผัสชีวิต แบบเก่าๆ แบบบ้านๆ

คงคล้ายๆ “ตลาดสามชุก”ทว่าต่างกันที่ภูมิประเทศมังคะ ที่ต่างกันอย่างเห็นได้ชัด ตลาดของอัมพวา เป็นชีวิตค้าขายริมฝั่งคลอง เสน่ห์ของมันคงอยู่ตรงนึ้จั๋งๆเลยค่ะ

..

ไม่ทางการและ เล่าแบบที่อยากเล่าแล้วกัน

ทริปนี้เกิดจากความไม่ตั้งใจ ปุ๋มกับแฟนตั้งใจจะไปเที่ยว ทุ่งดอกทางตะวัน กับการรถไฟไทย นัดกันหกโมงเช้าที่หัวลำโพง

เที่ยวรถก็เต็มไปตั้งแต่อาทิตย์ก่อน เราทำงานกันหกวัน ก็ไม่มีใครมาจองตั๋วก่อนน่ะค่ะ

ไอ้ครั้นจะกลับไปนอนต่อที่บ้านก็เสียความรู้สึกนะคะ ปุ๋มอุตส่าห์ตื่นแต่เช้า นั่งแท๊กซี่มาแต่ไก่โห่เลย

ก็เลยเปลี่ยนเป้าหมาย

“ไปไหนก็ได้ ที่ไปโดยรถไฟ”

http://farm4.static.flickr.com/3106/3146967744_6edce84c8b.jpg

http://farm4.static.flickr.com/3252/3146967842_b63a189679.jpg

(ชอบถ่ายรูปบนรถไฟ แสง เงา สวยดี)

เราก็เลยตัดสินใจไปแม่กลองกัน โดยรถไฟ

เราต้องไปขึ้นรถไฟที่สถานีรถไฟวงเวียนใหญ่คะ ถึงจะมีรถไฟไป หากที่หัวลำโพงไม่มีค่ะ

ไปถึงเราก็หลงนิดหน่อย คุณแมวดื้อเปิด GoogleMap ใน iphone แล้วก็บ่นพึมพำๆ ว่าเรามาผิดทาง

http://farm4.static.flickr.com/3121/3146967982_cd94462cc1.jpg

ปุ๋มว่า การที่เราไปไหนสักที่ โดยไม่ได้คิดการไว้้ก่อน เป็นประสบการณ์ชีวิตที่หาไม่ได้ค่ะ

บางครั้ง สิ่งเหล่านี้นี่แหล่ะ คือสีสันของชิวิตที่ทำให้เราจดจำ และพูดถึงมันได้ไม่รู้เบื่อ เมื่อเวลาผ่านไป เหตุการ์ณเหล่านี้แหล่ะ ที่อยู่ชัดที่สุดในความทรงจำของเรา

…ซึ่งทัศนคติแบบนี้ ต่างขั้วตรงข้ามกันกับตาแมวดื้อแบบไปคนละทิศละทาง…

ไม่ต้องเดาว่างานนี้ใครหงุดหงิดที่สุด

..

ในที่สุดเราก็ถึงที่แม่กลองแล้วค่ะ

..

ความสุขของการได้ไปเที่ยวของเรา สองคน มีอยู่สองอย่าง

“กิน”

“ถ่ายรูป”

http://farm4.static.flickr.com/3123/3146968144_d6bc4878c7.jpg

เราแวะกินเป็นระยะ

ถ่ายรูป อย่างที่รู้ๆกัน ปุ๋มมีนางแบบติดตัวไปด้วยทุกที่

เค้าเป็นตัวแทนของปุ๋มค่ะ หากเราถ่ายรูปสถานที่มาอย่างเดียว ปุ๋มดูรูปมันขาดชีวิต คือฝีมือถ่ายรูปเราไม่ได้เก่งขนาดว่า รูปที่มีแต่ ภูเขา ต้นไม้ มันจะสวยของมันได้เอง ปุ๋มทำแบบนั้นไม่ได้ ไม่ใช่เทพ ปุ๋มก็ยังคงต้องหาอะไรน่ารักๆ มาเป้นตัวช่วยให้ภาพถ่่ายของปุ๋มน่ารักขึ้น

http://farm4.static.flickr.com/3088/3146135361_30c0028a56.jpg

พอตกเย็น พระอาทิตย์ทำท่าจะกลับบ้าน

เราก็เริ่มจะหิว (อีกครั้ง) โอ้โห แฮะ …ริมน้ำนี่ของกินเพียบ คนก็เพียบเช่นกัน เดินบนสะพานนี่ไหลไปเลยค่ะ

แต่ก็ยังอุตส่าห์เก็บรูปสวยๆมาฝากตัวเอง

กุ้งแม่น้ำที่ย่าง ดูม้นเย็นๆ เพราะอาจจะตากลมนานไปหน่อย จานละ 100

ก็ลองซื้อมากิน ผิดหวังตอนแกะนิดหน่อยที่ตัวกุ้งเย็นชืด

แต่พอได้ อ้ำ เข้าไป…แหม…มันที่หัวกุ้งมันย้อยไปสัมผัสกับปลายลิ้นรับรสหวานมัน

บวกกับน้ำจิ้มรสเด็ด ไม่อยากเชื่อว่าา กุ้งจานละร้อยจะหวานได้ขนาดนี้ เคยไปกินที่พัทยา แพงกว่านี้ ยังสดสุ้ที่นี่ไม่ได้เลย

http://farm4.static.flickr.com/3247/3146968782_bf6f753e0d.jpg

ก๋วยเตี่ยวเรือ ของคู่กับตลาดน้ำ แสงอาทิตย์กำลังจะลาไปแล้ว

ปุ๋มชอบรูปนี้เอามากๆ ชอบจริงๆ ไอ้ควันฉุยๆเนี่ย…ดูมีชีวิตดี

http://farm4.static.flickr.com/3086/3146135855_09aa827efd.jpg

เราแวะซื้อขนมหวานที่เราชอบกลับบ้านค่ะ สีสวยดีเนอะ ปุ๋มชอบมากๆเลย

ด้วยจำนวนผู้คนที่มากมาย แน่นอนความวุ่นวายมันก็จะตามมา ทุกที่แหล่ะค่ะ ไม่ว่าจะเป็นตลาดสามชุก ปาย ปางอุ๋ง ไม่เว้นแม้แต่ที่นี่

เราไม่สามารถบอกได้ว่า…ที่นี่…สวย สงบ จัง เพราะที่สงบคือที่ที่ไม่มคน

เราไม่สามารถ ใช้ชีวิตเดินช้าๆ ที่อัมพวาได้ เพราะคนเบียดเสียด มากมาย จนทำให้บางคนอารมณ์เสีย

…แต่เราสามารถ ค่อยๆ ใช้เวลากับมัน ได้นานขึ้นอีกนิด ค่อยๆ สัมผัส กับ มัน ค่อยซึมซับ ความสุข จากมุมเล็กกๆ บางมุม ของที่ๆเราไป

อย่าด่วนตัดสิน จากเวลาแค่เพียง 1 – 2 ช.ม.

ใช้เวลากับมันค่ะ

แล้วคุณก็จะได้สัมผัสกับความสุขแบบที่เราต้องการ

..

เราใช้เวลากับที่นี่ ตั้งแต่บ่ายโมงกว่า ๆ จนถึงหกโมงเย็น

..

รู้สึกยังไม่อิ่มเลย

อยากไปอีก…แล้วเราได้พบกันอีกแน่ๆ อัมพวาจ๋า

…Waiting Yummy List…

ผัดไทยเส้นสีม่วง(อัญชัน) ตรงหัวมุมข้างสะพาน

น้ำดอกอัญชัน ยังไม่ได้ลอง

ปลาหมึกย่างจานละ 100

กุ้งแม่น้ำย่าง (อังกอร์)

กุ้งอบวุ้นเส้น กุ้งธรรมดา วุ้นเส้นเยอะๆ

ชาที่บ้านชา (ลองรสอื่นกัน)

ข้าวผัดน้ำพริกลงเรือที่ร้านกำปั่น

หอยเชลล์ย่าง…(เค้าว่าอร่อย)

.

Tags: , , ,

2 comments

  1. อ่านแล้วมีความสุขจัง…ไว้เขียนเล่าเรื่องทริปให้ฟังอีกนะคะ
    เขียน แบบ ตั้งใจเขียน…และตั้งใจเที่ยว แบบ เดี๋ยวเอามาฝาก…
    ขอบคุณที่ชอบ…ปุ๋มก็ชอบเหมือนกันค่ะ

    “ความทรงจำ สวยงาม…เสมอ”

Leave a Reply