*สมดุล..ชีวิต*
เมื่ออาทิตย์ที่แล้ว อยู่ดีๆ ก็เกิดความรู้สึกอะไรบางอย่างขึ้นในชีวิต
มันเหมือนชีวิตซ้ำๆ เดิมๆ
มาทำงาน กลับบ้านเร็ว กินข้าวเร็ว ทำงานบ้าง ออกกำลังกาย ถักไหมพรม ออนไลน์
เช้ามาทำงาน เย็นกลับบ้าน ศุกร์เจอเพื่อนสาว เสาร์ดูคอนเสิร์ท อาทิตย์ไปเที่ยว (กินอย่างมาก) กับคนพิเศษ
ชีวิตเหมือนเดิมมาเป็นเวลา หลายเดือน นับจากวันที่กลับมาใช้ชีวิตในเมืองหลวงอีกครั้ง
เคยไม๊…อยู่ดีๆ ก็อยากไป ที่เที่ยวที่ไปมาเมื่อปลายหนาวที่แล้ว
เคยไม๊…อยู่ดีๆ ก็อยากไป ที่เที่ยวใหม่ๆ เพียงแค่เห็นรูปคนอื่นในอินเตอร์เนต
เคยไม๊…อยู่ดีๆ ก็เห็นรูปหยดน้ำค้างบนยอดหญ้าจากโปสการ์ดข้างทาง แล้วก็อยากไปเที่ยว
อืม..เมื่ออาทิตย์ที่แล้วมันรู้สึกแบบนี้แหล่ะ
รูปพวกนี้ คือรูปที่ปุ๋มถ่ายตอนที่ไปใช้ชีวิตอยู่บนเกาะพะงัน
พอย้อนกลับไปนั่งดู…คนอื่นคง..อืม…เคยอยู่เกาะสมุยด้วย ว๊าว เคยอยู่เกาะพะงันอีก
คือมันเราว่ามันเป็นชีวิตที่น่าสนใจดีนะ ได้ไปในที่ที่น่าไป แล้วได้อยู่สักระยะนึง
ได้เห็นรูปพวกนี้ทีไร ก็คิดถึง…ความรู้สึกแบบนั้น
รูปที่ถ่ายบนเกาะพะงัน
เป็นช่วงเวลาที่รู้สึกดีจริงๆ กับชีวิต..แต่ก็บอกได้ว่ามันไม่ใช่ทั้งหมดของชีวิต
เหมือนตอนนี้ …
อยู่ที่โน่น ก็คิดถึงชีวิตเมืองหลวง ห้างใหญ่ๆ แอร์เย็นๆ อาหารหลากหลายให้เลือกกินได้ทุกวันไม่ซ้ำ
คิดถึงรถไฟฟ้า คิดถึงโรงหนัง..คิดถึงคอนเสริ์ทดีๆ ดนตรีเพราะ ที่นั่งฟังเพลงชิลๆ
คือ…นี่แหล่ะ ชีวิตของคนเรา
มันต้องหาอะไรสักอย่าง ทำให้ชีวิตมัน “สมดุล”
อยู่ไปสักพัก บางอย่างก็ขาด …ก็ควร “เติม” บ้างอะไรบ้าง
ก็หาทางเติมให้เต็มแล้วกัน
ยังไงก็ทนได้อยู่แล้ว
**BLOG UPDATE : ยังไม่ได้เปลี่ยนตีมบลอกใหม่ เลยยังไม่อยากออกอากาศ แอบเขียนแอบอ่านคนเดียวไปก่อนแล้วกัน **
